niedrożność krtani
Niedrożność krtani stanowi poważny stan zagrożenia życia, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Może być spowodowana ciałem obcym, obrzękiem tkanek (w przebiegu reakcji alergicznej, infekcji, urazu), zaaspirowaną wydzieliną, krwią lub wymiocinami, a także guzami krtani.
Objawy niedrożności krtani obejmują duszność, świszczący oddech (stridor), sinicę, kaszel, chrypkę, zaburzenia mowy, niepokój, a w skrajnych przypadkach utratę przytomności. Nasilenie objawów zależy od stopnia niedrożności – częściowa niedrożność może objawiać się trudnościami w oddychaniu, podczas gdy całkowita niedrożność prowadzi do zatrzymania oddechu.
Postępowanie w przypadku niedrożności krtani zależy od jej przyczyny i stopnia. W przypadku ciała obcego stosuje się manewry ratunkowe (uderzenia w plecy, manewr Heimlicha). W cięższych przypadkach konieczne może być wykonanie konikotomii lub tracheotomii. U pacjentów z obrzękiem krtani stosuje się tlenoterapię, leki przeciwobrzękowe, steroidy, adrenalinę w nebulizacji, a w przypadku etiologii alergicznej – leki przeciwhistaminowe.
Profilaktyka niedrożności krtani obejmuje ostrożne spożywanie pokarmów, unikanie mówienia podczas jedzenia, właściwe leczenie stanów zapalnych górnych dróg oddechowych oraz unikanie znanych alergenów u osób z historią reakcji alergicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Ból gardła – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Ból gardła, czyli zapalenie gardła (pharyngitis), to powszechna dolegliwość charakteryzująca się bólem, drapaniem i dyskomfortem w tylnej części gardła, często utrudniającym przełykanie i mówienie. Etiologia obejmuje głównie infekcje wirusowe (przeziębienie, grypa, adenowirusy, koronawirusy w tym COVID-19) oraz bakteryjne, z dominującym paciorkowcem grupy A, odpowiedzialnym za anginę paciorkowcową. Kluczowe objawy to ból gardła, zaczerwienienie i obrzęk migdałków, biały lub żółty nalot, powiększone węzły chłonne szyi, gorączka >38°C, brak kaszlu (w przypadku infekcji bakteryjnej), a także wybroczyny na podniebieniu. Diagnostyka opiera się na szybkim teście na paciorkowca (czułość 90-95%) oraz posiewie z gardła. Różnicowanie etiologii jest niezbędne dla właściwego leczenia, gdyż większość przypadków wirusowych ustępuje samoistnie, natomiast infekcje bakteryjne wymagają antybiotykoterapii.
angina paciorkowcowa, bilans płynów, ból gardła, ból ucha, diagnoza pielęgniarska, dysfagia, infekcja bakteryjna, infekcja wirusowa, mononukleoza, nawilżacz powietrza, niedrożność krtani, nieefektywne oczyszczanie dróg oddechowych, paciorkowcowe zapalenie gardła, paciorkowiec grupy A, płonica, płukanie gardła, posiew z gardła, powiększone migdałki, refluks żołądkowo-przełykowy, ślinotok, stridor, szmer oddechowy, trudności w oddychaniu, węzły chłonne szyi, wybroczyny, zapalenie gardła, zapalenie nagłośni