jaskra pierwotna

Jaskra pierwotna to przewlekła, postępująca neuropatia nerwu wzrokowego, charakteryzująca się utratą komórek zwojowych siatkówki, prowadząca do stopniowego ubytku pola widzenia. W przeciwieństwie do jaskry wtórnej, rozwija się bez wcześniejszych schorzeń oka. Wyróżnia się dwa główne typy: jaskrę pierwotną z otwartym kątem przesączania (JPOK) oraz jaskrę pierwotną z zamkniętym kątem przesączania (JPZK).

Głównym czynnikiem ryzyka jaskry pierwotnej jest podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, choć choroba może występować również przy prawidłowych wartościach ciśnienia (jaskra normotensyjna). Inne czynniki ryzyka obejmują wiek powyżej 40 lat, obciążenie rodzinne, krótkowzroczność, cukrzycę oraz pochodzenie afroamerykańskie.

Diagnostyka jaskry pierwotnej obejmuje pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, ocenę tarczy nerwu wzrokowego, badanie pola widzenia, gonioskopię oraz badania obrazowe nerwu wzrokowego. Leczenie ma na celu obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego poprzez stosowanie leków (najczęściej w postaci kropli), laseroterapię lub interwencje chirurgiczne.

Kluczowym aspektem w postępowaniu z jaskrą pierwotną jest wczesne wykrycie i systematyczne monitorowanie progresji choroby, ponieważ uszkodzenia nerwu wzrokowego są nieodwracalne. Regularne badania okulistyczne, szczególnie u osób z czynnikami ryzyka, stanowią podstawę profilaktyki i wczesnego wykrywania tej choroby.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl