biegunka niebakteryjnego pochodzenia
Biegunka niebakteryjnego pochodzenia (non-bacterial diarrhea) to stan charakteryzujący się zwiększoną częstotliwością wypróżnień i/lub zmniejszoną konsystencją stolca, którego przyczyną nie są bakterie chorobotwórcze. Przypadłość ta może być wywołana przez wirusy (najczęściej rotawirusy, norowirusy, adenowirusy), pasożyty (np. Giardia lamblia, Cryptosporidium), reakcje alergiczne na pokarmy, nietolerancje pokarmowe (np. nietolerancja laktozy), leki, toksyny czy zaburzenia czynnościowe układu pokarmowego.
Diagnostyka biegunki niebakteryjnego pochodzenia opiera się na dokładnym wywiadzie medycznym, badaniu fizykalnym oraz badaniach laboratoryjnych. Kluczowe znaczenie ma wykluczenie etiologii bakteryjnej poprzez posiew kału, badania molekularne oraz testy na obecność toksyn bakteryjnych. W przypadku podejrzenia przyczyny wirusowej wykonuje się testy antygenowe lub badania molekularne w kierunku konkretnych patogenów wirusowych.
Leczenie biegunki niebakteryjnego pochodzenia koncentruje się głównie na nawodnieniu pacjenta (doustne lub dożylne podawanie płynów w zależności od stopnia odwodnienia), stosowaniu diety oszczędzającej (BRAT: banany, ryż, mus jabłkowy, tosty) oraz leczeniu objawowym. W przypadkach biegunki przewlekłej lub nawracającej konieczna jest dalsza diagnostyka w celu ustalenia przyczyny, która może obejmować endoskopię z biopsją, badania obrazowe czy testy czynnościowe przewodu pokarmowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Hydrokortyzon – Przeciwwskazania stosowania
Hydrokortyzon, jako glikokortykosteroid, posiada liczne przeciwwskazania zależne od drogi podania i postaci farmaceutycznej. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na hydrokortyzon lub substancje pomocnicze. Preparaty miejscowe są przeciwwskazane w zakażeniach skóry bakteryjnych, wirusowych (np. opryszczka, ospa wietrzna) i grzybiczych, a także w trądziku zwykłym i różowatym, zapaleniu skóry wokół ust, atrofi skóry oraz nowotworach i stanach przednowotworowych skóry. Krople do oczu z hydrokortyzonem nie powinny być stosowane przy jaskrze pierwotnej, nadciśnieniu wewnątrzgałkowym, zakażeniach wirusowych i grzybiczych oka oraz gruźlicy oka. Preparaty doodbytnicze są przeciwwskazane m.in. przy cukrzycy, jaskrze, osteoporozie, zakażeniach grzybiczych i wirusowych oraz zakrzepicy żylnej.
atrofia skóry, biegunka niebakteryjnego pochodzenia, choroba Buergera, glikokortykosteroid, gruźlica oka, gruźlica skóry, grzybica oka, grzybicze zapalenie spojówek, hydrokortyzon 17-maślan, jaskra pierwotna, jęczmień oka, kandydoza, kiła skóry, kwas fusydynowy, liszajec, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oksytetracyklina, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, osteoporoza, ostra psychoza, podanie dooponowe, podanie zewnątrzoponowe, polimyksyna B, ropne zapalenie powiek, ropne zapalenie spojówek, rzeżączka, stan przednowotworowy skóry, szczepionka atenuowana, szczepionka żywa, trądzik posteroidowy, trądzik różowaty, trądzik zwykły, układowe zakażenie grzybicze, wirusowe zapalenie rogówki, wirusowe zapalenie siatkówki, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie grzybicze, zakażenie pasożytnicze, zakażenie wirusem opryszczki, zakażenie wirusowe, zakrzepica żylna, zapalenie skóry wokół ust, zarostowe zapalenie naczyń - Leksykon substancji czynnych
Chlorochinaldol – Przeciwwskazania stosowania
Chlorochinaldol wykazuje właściwości przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze, stosowany jest w różnych formach farmaceutycznych: maściach (Chlorchinaldin 30 mg/g, Chlorchinaldin H 30 mg + 10 mg/g), tabletkach do ssania (2 mg) oraz tabletkach dopochwowych Gynalgin (250 mg + 100 mg). Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na chlorochinaldol i jego pochodne (np. kliochinol), a także na substancje pomocnicze specyficzne dla każdej postaci, takie jak parahydroksybenzoesan metylu, lanolina, alkohol cetylowy, sacharoza, glikol propylenowy, d-limonen i linalol. Maści z chlorochinaldolem są przeciwwskazane u dzieci poniżej 12 lat oraz w I trymestrze ciąży, a Chlorchinaldin nie powinien być stosowany w żylakowatych owrzodzeniach podudzi. Stosowanie profilaktyczne i długotrwałe jest niewskazane dla wszystkich preparatów zawierających chlorochinaldol.
biegunka niebakteryjnego pochodzenia, chlorochinaldol, choroba Buergera, dermatitis perioralis, hydrokortyzon, kiłowe zmiany skórne, kliochinol, metronidazol, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność wątroby, owrzodzenie podudzi, parahydroksybenzoesan metylu, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, trymestr ciąży, właściwości przeciwgrzybicze, zakażenie skóry, zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń, zapalenie naczyń, zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Chlorchinaldin H (30 mg + 10 mg)/g
Preparat Chlorchinaldin H w postaci maści zawiera chlorochinaldol (30 mg/g) oraz hydrokortyzon w postaci octanu (10 mg/g) i posiada liczne przeciwwskazania kliniczne. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze (lanolina, alkohol cetylowy), u dzieci poniżej 12 lat oraz w pierwszym trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenne. Dodatkowo, preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek, chorobą Buergera, a także w przypadku wirusowych, gruźliczych i kiłowych zmian skórnych, głębokich ran ropnych, dermatitis perioralis oraz zarostowego zapalenia naczyń, ze względu na ryzyko zaostrzenia infekcji, opóźnionego gojenia i maskowania objawów.
alkohol cetylowy, atrofia skóry, biegunka niebakteryjnego pochodzenia, chlorochinaldol, choroba Buergera, dermatitis perioralis, hydrokortyzon, kiłowa zmiana skórna, kliochinol, kortykosteroid, lanolina, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, octan hydrokortyzonu, pierwszy trymestr ciąży, reakcja alergiczna, teleangiektazja, wirusowe zakażenie skóry, wtórna infekcja, wywiad alergiczny, zaburzenie troficzne, zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń, zapalenie skóry wokół ust, zarostowe zapalenie naczyń