kiłowe zmiany skórne
Kiłowe zmiany skórne stanowią istotny element manifestacji klinicznej kiły (syfilisu) – choroby przenoszonej drogą płciową wywoływanej przez krętka bladego (Treponema pallidum). Zmiany te występują w charakterystycznej sekwencji odpowiadającej kolejnym stadiom choroby.
W kile pierwszorzędowej (primary syphilis) typową zmianą jest niebolesny, twardy wrzód (chancre) pojawiający się w miejscu wniknięcia krętka. W kile drugorzędowej (secondary syphilis) obserwuje się polimorficzną, nieswoistą wysypkę plamisto-grudkową, często obejmującą dłonie i podeszwy stóp. Charakterystyczne są również płaskie, wilgotne brodawki (condylomata lata) w okolicach narządów płciowych oraz łysienie plackowate.
W kile trzeciorzędowej (tertiary syphilis) mogą występować guzki i gumy kiłowe – zmiany guzkowate i guzkowe-wrzodziejące, często pozostawiające charakterystyczne blizny. W kile wrodzonej obserwuje się m.in. pęcherzycę dłoni i stóp, wysypkę plamisto-grudkową oraz zmiany późne typu siodełkowatego nosa czy siekaczów Hutchinsona.
Diagnostyka kiłowych zmian skórnych obejmuje badania serologiczne (odczyny niekrętkowe – VDRL, RPR oraz krętkowe – FTA, TPHA), badanie w ciemnym polu widzenia oraz badania molekularne. Leczenie polega na podawaniu penicyliny, która pozostaje lekiem z wyboru niezależnie od stadium choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fusacid H (20 mg + 10 mg)/g
Preparat Fusacid H zawiera 20 mg kwasu fusydynowego (w postaci półwodnej 20,3 mg) oraz 10 mg octanu hydrokortyzonu w 1 g kremu, łącząc działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki aktywne (kwas fusydynowy, sodu fusydynian, octan hydrokortyzonu) oraz substancje pomocnicze, takie jak butylohydroksyanizol (E 320), alkohol cetylowy i potasu sorbinian, które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Preparat nie powinien być stosowany w zakażeniach wywołanych przez bakterie oporne na kwas fusydynowy, zwłaszcza Pseudomonas aeruginosa, ze względu na naturalną oporność tego patogenu.
alkohol cetylowy, bakterie oporne, butylohydroksyanizol, dermatitis perioralis, działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne, hydrokortyzon octan, kiłowe zmiany skórne, kortykosteroid, kwas fusydynowy, nadwrażliwość, opryszczka, ospa wietrzna, posiew z antybiogramem, potasu sorbinian, Pseudomonas aeruginosa, sodu fusydynian, szczepienie ochronne, trądzik różowaty, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie wirusowe skóry, zapalenie skóry wokół ust - Leksykon substancji czynnych
Chlorochinaldol – Przeciwwskazania stosowania
Chlorochinaldol wykazuje właściwości przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze, stosowany jest w różnych formach farmaceutycznych: maściach (Chlorchinaldin 30 mg/g, Chlorchinaldin H 30 mg + 10 mg/g), tabletkach do ssania (2 mg) oraz tabletkach dopochwowych Gynalgin (250 mg + 100 mg). Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na chlorochinaldol i jego pochodne (np. kliochinol), a także na substancje pomocnicze specyficzne dla każdej postaci, takie jak parahydroksybenzoesan metylu, lanolina, alkohol cetylowy, sacharoza, glikol propylenowy, d-limonen i linalol. Maści z chlorochinaldolem są przeciwwskazane u dzieci poniżej 12 lat oraz w I trymestrze ciąży, a Chlorchinaldin nie powinien być stosowany w żylakowatych owrzodzeniach podudzi. Stosowanie profilaktyczne i długotrwałe jest niewskazane dla wszystkich preparatów zawierających chlorochinaldol.
biegunka niebakteryjnego pochodzenia, chlorochinaldol, choroba Buergera, dermatitis perioralis, hydrokortyzon, kiłowe zmiany skórne, kliochinol, metronidazol, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność wątroby, owrzodzenie podudzi, parahydroksybenzoesan metylu, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, trymestr ciąży, właściwości przeciwgrzybicze, zakażenie skóry, zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń, zapalenie naczyń, zapalenie skóry