eliminacja rywastygminy
Rywastygmina jest lekiem stosowanym głównie w leczeniu łagodnej do umiarkowanej postaci choroby Alzheimera oraz otępienia w przebiegu choroby Parkinsona. Należy do grupy inhibitorów cholinoesterazy, które zwiększają poziom acetylocholiny w mózgu, poprawiając funkcje poznawcze pacjentów.
Eliminacja rywastygminy z organizmu zachodzi głównie poprzez metabolizm wątrobowy i wydalanie przez nerki. Lek charakteryzuje się krótkim okresem półtrwania wynoszącym około 1-2 godzin, jednak jego działanie terapeutyczne jest dłuższe dzięki wiązaniu z enzymem acetylocholinoesterazą. Metabolizm rywastygminy odbywa się poprzez hydrolizę za pośrednictwem cholinoesterazy, prowadząc do powstania metabolitu dekarbamylowanego.
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek może dochodzić do zmiany parametrów farmakokinetycznych rywastygminy, co może wymagać dostosowania dawkowania. U osób starszych, które stanowią główną grupę pacjentów przyjmujących ten lek, eliminacja może być spowolniona, co należy uwzględnić podczas terapii.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Rywastygmina, substancja czynna produktu Rivastigmin Orion (kapsułki 6 mg), charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) około 1 godziny po podaniu. Bezwzględna biodostępność po dawce 3 mg wynosi około 36%±13%, a podanie z pokarmem opóźnia tmax do około 2,5 godziny, zmniejsza Cmax i zwiększa AUC o około 30%. Rywastygmina wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (~40%) oraz objętość dystrybucji 1,8-2,7 l/kg, co umożliwia efektywne przenikanie przez barierę krew-mózg. Metabolizm jest szybki (t½ około 1 godziny), głównie przez hydrolizę cholinoesterazą, z powstaniem dekarbamylowanego metabolitu o minimalnej aktywności hamującej acetylocholinoesterazę (<10%). Klirens osoczowy zależy od dawki i wynosi 130 l/h po 0,2 mg i 70 l/h po 2,7 mg dożylnie. Eliminacja zachodzi głównie przez wydalanie metabolitów z moczem (>90% w ciągu 24 h), bez obecności niezmienionej substancji czynnej w moczu.
acetylocholinoesteraza, bariera krew-mózg, biodostępność bezwzględna, biodostępność rywastygminy, cholinoesteraza, choroba Alzheimera, Cmax, cytochrom P450, eliminacja rywastygminy, farmakokinetyka populacyjna, hydroliza enzymatyczna, klirens osoczowy, metabolit dekarbamylowany, metabolizm rywastygminy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, substancja czynna, wchłanianie rywastygminy, wydalanie nerkowe metabolitów, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Rywastygmina, substancja czynna leku Ristidic, wykazuje szybkie i całkowite wchłanianie po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) około 1 godziny po podaniu. Bezwzględna biodostępność przy dawce 3 mg wynosi około 36%±13%, z nieliniową zależnością od dawki, co jest związane z hamowaniem cholinoesterazy. Spożycie pokarmu opóźnia Tmax o 90 minut, zmniejsza Cmax, ale zwiększa pole pod krzywą stężenia w czasie (AUC) o około 30%. Rywastygmina wiąże się umiarkowanie z białkami osocza (~40%) i charakteryzuje się objętością dystrybucji 1,8–2,7 l/kg, co świadczy o dobrej penetracji do tkanek, w tym przez barierę krew-mózg. Metabolizm zachodzi głównie przez hydrolizę z udziałem cholinoesterazy, z okresem półtrwania około 1 godziny, a enzymy cytochromu P450 mają marginalne znaczenie. Klirens osoczowy jest zależny od dawki, zmniejszając się z 130 l/h przy dawce 0,2 mg i.v. do 70 l/h przy dawce 2,7 mg i.v. Eliminacja odbywa się głównie przez wydalanie metabolitów z moczem (>90% w ciągu 24 h), bez wydalania leku w postaci niezmienionej, a wydalanie z kałem jest marginalne (<1%).
acetylocholinoesteraza, bariera krew-mózg, biodostępność rywastygminy, cholinoesteraza, choroba Alzheimera, cytochrom P450, dekarbamylowany metabolit, eliminacja rywastygminy, farmakokinetyka rywastygminy, klirens osoczowy, metabolizm rywastygminy, niewydolność nerek, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, rywastygmina, stężenie w osoczu, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby, wchłanianie rywastygminy
