deformacja kręgosłupa

Deformacja kręgosłupa (zniekształcenie kręgosłupa) to termin obejmujący różne zaburzenia strukturalne i funkcjonalne fizjologicznych krzywizn kręgosłupa. Do najczęstszych deformacji zaliczamy skoliozę (boczne skrzywienie kręgosłupa), kifozę (nadmierne wygięcie kręgosłupa ku tyłowi, tzw. „garb”) oraz lordozę (nadmierne wygięcie kręgosłupa ku przodowi).

Etiologia deformacji kręgosłupa jest zróżnicowana i obejmuje przyczyny wrodzone (np. wady rozwojowe kręgów), idiopatyczne (o nieznanym pochodzeniu), neuromięśniowe, metaboliczne, pourazowe oraz związane z postawą. Szczególnie istotne jest wczesne rozpoznanie deformacji u dzieci i młodzieży, gdyż w okresie wzrostu możliwa jest skuteczna interwencja terapeutyczna.

Diagnostyka deformacji kręgosłupa opiera się na badaniu klinicznym (ocena postawy, test Adamsa), badaniach obrazowych (RTG, TK, MRI) oraz badaniach funkcjonalnych. Leczenie zależy od typu, stopnia i przyczyny deformacji oraz wieku pacjenta. Obejmuje ono fizjoterapię, gorsetowanie oraz, w ciężkich przypadkach, leczenie operacyjne z zastosowaniem instrumentarium stabilizującego.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Topiramate Neuraxpharm 200 mg

Badania przedkliniczne topiramatu wykazały brak toksycznego wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 100 mg/kg mc/dobę, mimo toksyczności u zwierząt rodzicielskich już od 8 mg/kg mc/dobę. Stwierdzono jednak działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, manifestujące się deformacjami szkieletu i wadami wrodzonymi. U myszy dawka 500 mg/kg mc/dobę powodowała zmniejszenie masy płodu i zahamowanie kostnienia, a u szczurów dawki ≥400 mg/kg mc/dobę wywoływały deformacje palców i kończyn. U królików toksyczność u samic pojawiała się już przy 10 mg/kg mc/dobę, a teratogenność (deformacje żeber i kręgosłupa) przy 120 mg/kg mc/dobę. Topiramat przenika przez barierę łożyskową u szczurów i wpływa na zmniejszenie masy urodzeniowej oraz zahamowanie przyrostu masy ciała młodych karmionych mlekiem samic otrzymujących lek w dawkach 20 lub 100 mg/kg mc/dobę.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, badanie rozrodu, bariera łożyskowa, deformacja kręgosłupa, działanie teratogenne, działanie toksyczne, gęstość mineralna kości, hipertrofia zrazików wątrobowych, inhibitor anhydrazy węglanowej, kostnienie szkieletu, płodność, potencjał genotoksyczny, śmiertelność płodu, toksyczność płodowa, topiramat, wada wrodzona
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Topamax 100 mg

Przedkliniczne badania topiramatu wykazały brak toksycznego wpływu na płodność samców i samic szczurów nawet przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę, pomimo objawów toksyczności u zwierząt rodzicielskich od 8 mg/kg mc./dobę. Wykazano jednak działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, zależne od gatunku i dawki: u myszy dawka 500 mg/kg mc./dobę powodowała zmniejszenie masy płodu i zahamowanie kostnienia, a nawet niższe dawki (20, 100 mg/kg mc./dobę) zwiększały liczbę wad wrodzonych. U szczurów dawki ≥400 mg/kg mc./dobę wywoływały deformacje palców i kończyn, a u królików dawki 120 mg/kg mc./dobę powodowały deformacje żeber i kręgosłupa. W badaniach obserwowano także zmniejszenie masy urodzeniowej i przyrostu masy ciała potomstwa przy dawkach 20-100 mg/kg mc./dobę oraz przenikanie topiramatu przez barierę łożyskową. Nie stwierdzono natomiast wpływu na rozwój kości długich, gęstość mineralną kości udowej, rozwój neurologiczny, reprodukcyjny ani płodność młodych zwierząt.
anhydraza węglanowa, bariera łożyskowa, deformacja kończyn, deformacja kręgosłupa, działanie teratogenne, efekt teratogenny, gęstość mineralna kości, hipertrofia zrazików wątrobowych, inhibitor anhydrazy węglanowej, kostnienie szkieletu, płodność, potencjał genotoksyczny, przedwczesne odstawienie, rozwój postnatalny, śmiertelność, toksyczność dawkozależna, toksyczność matczyna, toksyczność na płodność, toksyczność płodowa, topiramat, wada wrodzona płodu, właściwość mutagenna
Leksykon chorób i schorzeń
Skolioza – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Prognoza skoliozy idiopatycznej młodzieńczej (AIS) jest ściśle związana z początkowym kątem Cobba, dojrzałością szkieletową (Risser ≤1, Sanders ≤5) oraz czynnikami takimi jak wiek diagnozy (≥13 lat), historia rodzinna, mineralizacja kości (≤110 mg/cm³) i szybkość wzrostu (≥7-8 cm/rok). Ryzyko progresji krzywizny wzrasta znacząco wraz z kątem Cobba: 20% przy 10°, 60% przy 20° i 90% przy 30°. Radiologiczne wskaźniki 3D, takie jak indeks skręcenia (TI ≥3,7°) i rotacja kręgu szczytowego (AVR ≥5,8°), są bardziej precyzyjne w przewidywaniu progresji niż tradycyjny kąt Cobba, zwłaszcza w łagodnych krzywiznach. Wskaźnik korekcji w pozycji leżącej (SCI >1,21) oraz elastyczność kręgosłupa są istotnymi predyktorami skuteczności leczenia gorsetem, redukując ryzyko progresji o 60%. Nowoczesne modele uczenia maszynowego, w tym Random Forest, umożliwiają przewidywanie końcowego kąta Cobba z dokładnością do 5°, wykorzystując rutynowe parametry kliniczne, co znacząco wspiera indywidualizację terapii.
deformacja kręgosłupa, dojrzałość szkieletowa, funkcja oddechowa, funkcja sercowo-naczyniowa, ilościowa tomografia komputerowa, kąt Cobba, kifoza piersiowa, lordoza lędźwiowa, natężona objętość wydechowa, natężona pojemność życiowa, płaszczyzna strzałkowa, skolioza idiopatyczna młodzieńcza, test genetyczny
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Epitoram 50 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa topiramatu wykazały brak toksycznego wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 100 mg/kg m.c./dobę, mimo występowania objawów toksyczności u rodziców już od 8 mg/kg m.c./dobę. Substancja wykazuje działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, manifestujące się wzrostem liczby wad wrodzonych, zmniejszeniem masy płodu oraz hamowaniem kostnienia szkieletu. U myszy dawka 500 mg/kg m.c./dobę powodowała toksyczność u matki i deformacje szkieletowe, a u szczurów dawki ≥400 mg/kg m.c./dobę wywoływały deformacje palców i kończyn. U królików toksyczność matczyna występowała przy dawkach do 10 mg/kg m.c./dobę, a toksyczność płodowa i teratogenność (deformacje żeber i kręgosłupa) przy dawkach odpowiednio do 35 mg/kg m.c./dobę i 120 mg/kg m.c./dobę. Topiramatu przenika przez barierę łożyskową u szczurów, wpływając na zmniejszenie masy urodzeniowej i przyrost masy ciała potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, bariera łożyskowa, deformacja kończyn, deformacja kręgosłupa, działanie teratogenne, gęstość mineralna kości, hamowanie kostnienia, hipertrofia zrazików wątrobowych, inhibitor anhydrazy węglanowej, kostnienie szkieletu, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, rozwój reprodukcyjny, toksyczność matczyna, toksyczność rozwojowa, topiramat, wpływ na płodność, wzrost potomstwa
Leksykon chorób i schorzeń
Krzywica i osteomalacja – Leczenie

Leczenie krzywicy i osteomalacji koncentruje się na korekcie niedoborów witaminy D, wapnia i fosforu oraz poprawie mineralizacji kości. W przypadku krzywicy pokarmowej podstawą terapii jest suplementacja witaminy D (D2 lub D3), z preferencją D3 w terapii jednorazową wysoką dawką (stoss therapy), oraz wapnia w dawce minimum 500 mg/dobę. Dawkowanie witaminy D zależy od wieku: u niemowląt <12 miesięcy co najmniej 2000 IU/d, u dzieci 1-12 lat 3000-6000 IU/d, a u starszych dzieci i dorosłych 6000 IU/d. Terapia trwa minimum 12 tygodni, z monitorowaniem parametrów biochemicznych (Ca, P, ALP, PTH) i badań radiologicznych. W przypadku hipokalcemii objawowej konieczne jest dożylne podanie glukonianu wapnia. Leczenie krzywicy hipofosfatemicznej sprzężonej z chromosomem X (XLH) obejmuje suplementację fosforanów (20-60 mg/kg/dzień) i aktywnej witaminy D (kalcytriol lub alfakalcydol), a nowoczesną terapią jest burosumab – przeciwciało monoklonalne przeciw FGF23, podawane podskórnie co 2 tygodnie w dawce 0,8 mg/kg u dzieci powyżej 12 miesięcy, wykazujące wyższą skuteczność niż terapia konwencjonalna.
alfakalcydol, burosumab, cholekalcyferol, choroba Denta, cystynoza, czynnik wzrostu fibroblastów 23, deformacja kręgosłupa, ergokalcyferol, fortyfikacja żywności, fosfataza alkaliczna, glukonian wapnia, hipokalcemia, inhibitory ACE, kalcytriol, kardiomiopatia rozstrzeniowa, krzywica hipofosfatemiczna, krzywica i osteomalacja, mineralizacja kości, osteotomia, parathormon, przeciwciało monoklonalne, suplementacja witaminy D, trzeciorzędowa nadczynność przytarczyc, witamina D, wtórna nadczynność przytarczyc, zespół Fanconiego
Leksykon substancji czynnych
Topiramat – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Badania przedkliniczne wykazały, że topiramat wykazuje działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, z efektami zależnymi od dawki. U myszy dawka 500 mg/kg mc./dobę powodowała zmniejszenie masy płodu, zahamowanie kostnienia szkieletu oraz wzrost liczby wad wrodzonych we wszystkich badanych dawkach (20, 100, 500 mg/kg mc./dobę). U szczurów toksyczność dla matki i płodu obserwowano już przy 20 mg/kg mc./dobę, a dawki ≥400 mg/kg mc./dobę wywoływały deformacje palców i kończyn. U królików toksyczność matczyna występowała przy 10 mg/kg mc./dobę, toksyczność płodowa przy 35 mg/kg mc./dobę (zwiększona śmiertelność), a dawka 120 mg/kg mc./dobę powodowała deformacje żeber i kręgosłupa. Topiramat przenika przez barierę łożyskową u szczurów, co ma istotne implikacje kliniczne dla stosowania u kobiet w ciąży. W badaniach rozwojowych wykazano również zmniejszoną wagę urodzeniową i zahamowanie przyrostu masy ciała potomstwa przy dawkach 20 i 100 mg/kg mc./dobę podawanych w ciąży lub laktacji.
badanie genotoksyczności, badanie pourodzeniowe, badanie przedkliniczne, bariera łożyskowa, deformacja kończyn, deformacja kręgosłupa, działanie teratogenne topiramatu, efekt teratogenny, gęstość mineralna kości, hipertrofia zrazików wątrobowych, inhibitor anhydrazy węglanowej, kostnienie szkieletu, NOAEL, potencjał genotoksyczny, toksyczność matczyna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada wrodzona, wpływ na płodność, zwiększona śmiertelność
Leksykon chorób i schorzeń
Ankylozujące zapalenie stawów kręgosłupa – Diagnostyka i diagnoza

Ankylozujące zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK) to przewlekła choroba zapalna, głównie zajmująca kręgosłup i stawy krzyżowo-biodrowe, charakteryzująca się zapalnym bólem pleców o specyficznych cechach (wiek początku <40 lat, podstępny początek, poprawa po ćwiczeniach, ból nocny). Diagnostyka opiera się na dokładnym wywiadzie, badaniu fizykalnym (ocena ruchomości kręgosłupa i rozszerzalności klatki piersiowej) oraz badaniach laboratoryjnych, w tym oznaczeniu HLA-B27 (obecność u 80-95% pacjentów), CRP i OB, które mogą być podwyższone, ale nie są specyficzne. Kluczową rolę odgrywają badania obrazowe: RTG stawów krzyżowo-biodrowych (zmiany widoczne po 7-10 latach) oraz MRI, który umożliwia wykrycie wczesnych zmian zapalnych, co jest szczególnie istotne w rozpoznawaniu nieradiograficznej osiowej spondyloartropatii (nr-axSpA). Kryteria diagnostyczne obejmują zmodyfikowane kryteria nowojorskie oraz kryteria ASAS, uwzględniające zarówno obrazowanie, jak i cechy kliniczne oraz obecność HLA-B27.
ankylozujące zapalenie stawów kręgosłupa, antygen HLA-B27, badanie fizykalne, białko C-reaktywne, choroba zapalna jelit, dactylitis, deformacja kręgosłupa, enthesitis, fibromialgia, HLA-B27, kręgosłup bambusowy, łuszczyca, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk szpiku kostnego, odczyn Biernackiego, osiowa spondyloartropatia, rentgenografia, reumatolog, rezonans magnetyczny, sacroiliitis, sklerotyzacja, staw krzyżowo-biodrowy, tomografia komputerowa, zapalenie błony maziowej, zapalenie palców, zapalenie przyczepów ścięgnistych, zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych, zapalenie torebki stawowej, zapalna choroba reumatyczna, zapalny ból pleców, ZZSK
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Topiramate Aurovitas 25 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa topiramatu wykazały brak toksycznego wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę, mimo toksyczności u osobników rodzicielskich już od 8 mg/kg mc./dobę. Stwierdzono działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, manifestujące się specyficznymi anomaliami rozwojowymi zależnymi od dawki: u myszy przy dawkach 20-500 mg/kg mc./dobę obserwowano wzrost wad wrodzonych oraz zahamowanie kostnienia szkieletu; u szczurów toksyczność matczyna i płodowa przy dawkach do 20 mg/kg mc./dobę oraz deformacje kończyn przy ≥400 mg/kg mc./dobę; u królików toksyczność matczyna do 10 mg/kg mc./dobę, płodowa do 35 mg/kg mc./dobę oraz deformacje żeber i kręgosłupa przy 120 mg/kg mc./dobę. Efekty teratogenne u szczurów i królików przypominają działanie inhibitorów anhydrazy węglanowej, które u ludzi nie powodują deformacji płodu.
anhydraza węglanowa, bariera łożyskowa, deformacja kończyn, deformacja kręgosłupa, działanie teratogenne, działanie toksyczne, gęstość mineralna kości, hamowanie kostnienia szkieletu, hipertrofia zrazików wątrobowych, inhibitor anhydrazy węglanowej, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, śmiertelność zarodków, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, topiramat, Topiramate Aurovitas, wpływ na rozród
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toramat 50 mg

Dane przedkliniczne dotyczące topiramatu wykazały brak toksycznego wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 100 mg/kg/dobę, mimo objawów toksyczności u samic i samców już od 8 mg/kg/dobę. Topiramat wykazuje działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, z efektami zależnymi od dawki i gatunku. U myszy dawka 500 mg/kg/dobę powodowała zmniejszenie masy płodu i zahamowanie kostnienia szkieletu, a także wzrost liczby wad wrodzonych przy dawkach 20, 100 i 500 mg/kg/dobę. U szczurów dawki ≥400 mg/kg/dobę indukowały deformacje palców i kończyn, natomiast u królików dawka 120 mg/kg/dobę wywoływała deformacje żeber i kręgosłupa. W niższych dawkach obserwowano toksyczność u matek i zwiększoną śmiertelność płodów (np. królików przy dawce ≤35 mg/kg/dobę). Topiramat przenika przez barierę łożyskową i wpływa na zmniejszenie masy urodzeniowej oraz przyrostu masy ciała potomstwa karmionego przez matki leczone dawkami 20 lub 100 mg/kg/dobę.
bariera łożyska, deformacja kończyn, deformacja kręgosłupa, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, gęstość mineralna kości, hipertrofia zrazików wątrobowych, histerotomia, inhibitor anhydrazy węglanowej, kostnienie szkieletu, mutagenność, potencjał teratogenny, śmiertelność, toksyczność, toksyczność zarodkowo-płodowa, topiramat, Toramat, wada wrodzona
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ropivacaine Kabi 10 mg/ml

Chlorowodorek ropiwakainy (Ropivacaine Kabi) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ropiwakainę lub inne amidowe środki znieczulenia miejscowego (np. lidokainę, bupiwakainę), a także na substancje pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na zawartość sodu w ampułkach, która waha się od 1,2 mmol (28 mg) do 2,96 mmol (68 mg), co jest istotne u pacjentów wymagających ograniczenia podaży sodu. Nie zaleca się stosowania ropiwakainy do znieczulenia dożylnego (blokada Biera) oraz znieczulenia okołoszyjkowego w położnictwie ze względu na ryzyko powikłań. Hipowolemia stanowi istotne przeciwwskazanie ze względu na możliwość nasilenia hipotensji i poważnych powikłań sercowo-naczyniowych.
artykaina, blokada Biera, bupiwakaina, chlorowodorek ropiwakainy, choroba nerek, choroba serca, choroba wątroby, ciśnienie śródczaszkowe, deformacja kręgosłupa, hipowolemia, infekcja miejscowa, lidokaina, mepiwakaina, nadwrażliwość na ropiwakainę, niewydolność serca, prylokaina, stwardnienie rozsiane, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenia krzepnięcia krwi, zawał mięśnia sercowego, znieczulenie dożylne odcinkowe, znieczulenie okołoszyjkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Topiramate Neuraxpharm 50 mg

Przedkliniczne badania toksykologiczne topiramatu wykazały brak toksycznego wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę, mimo toksyczności u rodziców już od 8 mg/kg mc./dobę. Lek wykazuje działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, z efektami zależnymi od dawki i gatunku. U myszy dawka 500 mg/kg mc./dobę powodowała zmniejszenie masy płodu i zahamowanie kostnienia, a w dawkach 20-500 mg/kg mc./dobę wzrastała liczba wad wrodzonych. U szczurów dawki ≥400 mg/kg mc./dobę indukowały deformacje kończyn, a u królików dawka 120 mg/kg mc./dobę powodowała deformacje żeber i kręgosłupa. Toksyny u matek i płodów obserwowano już przy dawkach 10 mg/kg mc./dobę u królików i 20 mg/kg mc./dobę u szczurów. Topiramat przenika przez barierę łożyskową u szczurów, co wskazuje na potencjalne ryzyko u ludzi. Działanie teratogenne jest podobne do efektów inhibitorów anhydrazy węglanowej, choć u ludzi nie obserwuje się deformacji płodu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, bariera łożyskowa, deformacja kończyn, deformacja kręgosłupa, działanie niepożądane, działanie teratogenne, gęstość mineralna kości, hipertrofia zrazików wątrobowych, inhibitor anhydrazy węglanowej, kostnienie szkieletu, mutagenność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność organizmu rodzicielskiego, toksyczność płodu, toksyczność zależna od dawki, topiramat, wada wrodzona, wpływ na rozród, zwiększona śmiertelność
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Morphini sulfas WZF 0,1% Spinal 1 mg/ml

Produkt leczniczy Morphini Sulfas WZF 0,1% Spinal (1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na morfinę siarczan, inne opioidy lub substancje pomocnicze, w tym chlorek sodu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także ostry napad astmy oskrzelowej oraz choroby obturacyjne górnych dróg oddechowych, ze względu na ryzyko nasilenia niewydolności oddechowej. Ze względu na drogę podania (podpajęczynówkową lub zewnątrzoponową), nie należy stosować leku w przypadku stanu zapalnego w miejscu wkłucia, jednoczesnego leczenia przeciwzakrzepowego, skazy krwotocznej, a także w obecności zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, chorób demielinizacyjnych OUN, niestabilnych złamań kręgosłupa oraz deformacji utrudniających prawidłowe wkłucie.
astma oskrzelowa, choroba demielinizacyjna, choroba obturacyjna dróg oddechowych, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, deformacja kręgosłupa, depresja ośrodka oddechowego, dieta niskosodowa, droga podpajęczynówkowa, droga zewnątrzoponowa, krwiak podpajęczynówkowy, krwiak zewnątrzoponowy, lek przeciwzakrzepowy, morfina siarczan, nadwrażliwość na składniki, niewydolność oddechowa, opioidowy lek przeciwbólowy, reakcja krzyżowa, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, złamanie kręgosłupa
Leksykon chorób i schorzeń
Kyfoza – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Kyfoza to patologiczne nadmierne wygięcie kręgosłupa piersiowego przekraczające 50 stopni na zdjęciu rentgenowskim, prowadzące do charakterystycznej postawy z zaokrąglonymi plecami. Wyróżnia się kilka typów kyfozy, m.in. posturalną, Scheuermanna, wrodzoną oraz związaną z wiekiem, często powiązaną z osteoporozą. Objawy obejmują ból pleców, sztywność, zmęczenie mięśni oraz zaburzenia funkcji oddechowych w zaawansowanych przypadkach. Diagnostyka i ocena pielęgniarska powinna uwzględniać badanie postawy, ocenę bólu, funkcji ruchowych, stanu skóry oraz aspektów psychicznych, takich jak obraz ciała i samoocena. Kluczowe diagnozy pielęgniarskie to m.in. ból przewlekły, upośledzenie mobilności, ryzyko upadku, zaburzenia integralności skóry oraz nieefektywny wzorzec oddychania.
ból przewlekły, choroba Scheuermanna, deformacja kręgosłupa, diagnostyka obrazowa, funkcja oddechowa, gorset ortopedyczny, kifoza piersiowa, kifoza wrodzona, lek przeciwzapalny, nieefektywny wzorzec oddychania, ocena bólu, osteoporoza, osteotomia korekcyjna, profilaktyka przeciwodleżynowa, rana operacyjna, spondylodeza, stan neurologiczny, technika relaksacyjna, upośledzenie mobilności, zaburzenie integralności skóry, zaburzony obraz ciała, zakrzepica, zespół interdyscyplinarny
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Topamax 25 mg

Przedkliniczne badania topiramatu wykazały brak toksycznego wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 100 mg/kg m.c./dobę, mimo występowania toksyczności rodzicielskiej już od 8 mg/kg m.c./dobę. Lek wykazuje działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, z efektami zależnymi od dawki i gatunku. U myszy dawka 500 mg/kg m.c./dobę powodowała zmniejszenie masy płodu, zahamowanie kostnienia szkieletu oraz wzrost wad wrodzonych przy dawkach 20, 100 i 500 mg/kg m.c./dobę. U szczurów dawki ≥400 mg/kg m.c./dobę indukowały deformacje palców i kończyn, a dawki do 20 mg/kg m.c./dobę powodowały toksyczność matczyną i płodową. U królików toksyczność matczyna występowała przy dawkach do 10 mg/kg m.c./dobę, a teratogenność (deformacje żeber i kręgosłupa) przy 120 mg/kg m.c./dobę. Topiramat przenika przez barierę łożyskową i wpływa na zmniejszenie masy urodzeniowej oraz przyrostu masy ciała potomstwa szczurów przy dawkach 20-100 mg/kg m.c./dobę w okresie ciąży i laktacji.
badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, bariera łożyskowa, deformacja kończyn, deformacja kręgosłupa, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość mineralna kości, hipertrofia zrazików wątrobowych, inhibitor anhydrazy węglanowej, kostnienie szkieletu, mutagenność, płodność, śmiertelność, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, toksyczność rodzicielska, Topamax, topiramat, wada wrodzona
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pankaine Spinal Heavy 5 mg/ml

Pankaine Spinal Heavy (5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) zawierający bupiwakainę chlorowodorek bezwodny jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na bupiwakainę lub inne amidowe środki miejscowo znieczulające. Nie należy stosować tego preparatu u chorych z ostrymi chorobami ośrodkowego układu nerwowego, takimi jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzy OUN, ostre zapalenie rogów przednich rdzenia czy krwawienie wewnątrzczaszkowe, ze względu na ryzyko powikłań neurologicznych i hemodynamicznych. Przeciwwskazania obejmują także schorzenia kręgosłupa (zwężenie kanału rdzenia, aktywne procesy zapalne, guzy, niedawne urazy), posocznicę, ropne zakażenia skóry w miejscu planowanego znieczulenia oraz zaburzenia krzepnięcia i leczenie przeciwzakrzepowe, które zwiększają ryzyko krwawienia do kanału kręgowego i powstania krwiaka nadtwardówkowego lub podtwardówkowego z możliwymi trwałymi powikłaniami neurologicznymi.
blokada współczulna, bupiwakainy chlorowodorek, deformacja kręgosłupa, guz ośrodkowego układu nerwowego, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwiak nadtwardówkowy, krwiak podtwardówkowy, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość na składniki, nadwrażliwość na środki znieczulające, niedokrwistość złośliwa, niestabilność hemodynamiczna, polineuropatia, posocznica, preeklampsja, ropne zakażenie skóry, rzucawka, środki znieczulające amidowe, stan przedrzucawkowy, stwardnienie rozsiane, uraz kręgosłupa, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, znieczulenie podpajęczynówkowe, zwyrodnienie rdzenia kręgowego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toramat 100 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa topiramatu wykazały istotne działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, przy czym dawki wywołujące toksyczność u matki i płodu zaczynały się już od 8 mg/kg m.c./dobę (toksyczność u rodziców) i 10 mg/kg m.c./dobę (toksyczność u królików). U myszy dawka 500 mg/kg m.c./dobę powodowała zmniejszenie masy płodu, zahamowanie kostnienia szkieletu oraz wzrost liczby wad wrodzonych. U szczurów dawki ≥ 400 mg/kg m.c./dobę indukowały deformacje palców i kończyn, a u królików dawka 120 mg/kg m.c./dobę powodowała deformacje żeber i kręgosłupa. Pomimo toksyczności u osobników rodzicielskich, nie stwierdzono wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 100 mg/kg m.c./dobę. Topiramatu nie wykazano działania genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo.
anhydraza węglanowa, badanie in vitro, badanie in vivo, bariera łożyskowa, deformacja kończyn, deformacja kręgosłupa, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość mineralna kości, hamowanie kostnienia szkieletu, hipertrofia zrazików wątrobowych, histerotomia, mutagenność, płodność, przedwczesne odstawienie, śmiertelność zarodka, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność rodzicielska, toksyczność rozwojowa, toksyczność zależna od dawki, topiramat, wada wrodzona, wpływ na rozród
Leksykon chorób i schorzeń
Kyfoza – Epidemiologia

Kyfoza, definiowana jako nadmierne wygięcie kręgosłupa piersiowego, występuje z różną częstością w zależności od typu i wieku pacjenta. Hiperkyfoza związana z wiekiem dotyka 20-40% osób po 60. roku życia, a u osób powyżej 70 lat częstość ta wzrasta do około 55%, przy czym kąt kyfozy piersiowej zwiększa się średnio o 3° na dekadę życia. Choroba Scheuermanna, najczęstsza strukturalna kyfoza młodzieńcza, występuje u 0,4-8% populacji, z przewagą u chłopców (stosunek mężczyzn do kobiet 2:1 do 7:1). Czynniki ryzyka obejmują zaawansowany wiek, osteoporozę, utratę masy mięśniowej, płeć żeńską (szczególnie w okresie menopauzy), predyspozycje genetyczne oraz choroby współistniejące, takie jak neurofibromatoza czy zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa. Diagnostyka opiera się na ocenie radiograficznej kąta kyfozy (próg ≥40° dla hiperkyfozy), a także na prostych testach klinicznych, takich jak Wall-Occiput Test (WOT), które umożliwiają identyfikację pacjentów wysokiego ryzyka.
achondroplazja, choroba Scheuermanna, deformacja kręgosłupa, discektomia, funkcja oddechowa, gęstość mineralna kości, gruźlica kręgosłupa, hiperkyfoza, kąt kyfozy, kyfoza, kyfoza piersiowa, kyfoza wrodzona, młodzieńcza skolioza idiopatyczna, mukopolisacharydoza, neurofibromatoza, ocena radiograficzna, osteoporoza, przepuklina krążka międzykręgowego, przepuklina oponowo-rdzeniowa, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, złamanie kręgu, złamanie osteoporotyczne
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toramat 200 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa topiramatu (Toramat) wykazały brak toksycznego wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 100 mg/kg m.c./dobę, mimo toksyczności u rodziców od 8 mg/kg m.c./dobę. Jednakże lek wykazuje działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, zależne od gatunku i dawki. U myszy dawki 20, 100 i 500 mg/kg m.c./dobę powodowały wzrost wad wrodzonych, a przy 500 mg/kg m.c./dobę obserwowano zmniejszenie masy płodu i zahamowanie kostnienia szkieletu. U szczurów toksyczność u matki i płodu pojawiała się już przy 20 mg/kg m.c./dobę, a teratogenność (deformacje palców i kończyn) przy dawkach ≥400 mg/kg m.c./dobę. U królików toksyczność matczyna występowała od 10 mg/kg m.c./dobę, toksyczność płodowa do 35 mg/kg m.c./dobę, a teratogenność (deformacje żeber i kręgosłupa) przy 120 mg/kg m.c./dobę. Efekty teratogenne u szczurów i królików przypominają działanie inhibitorów anhydrazy węglanowej, które u ludzi nie wiążą się z deformacjami płodu.
anhydraza węglanowa, bariera łożyskowa, dane przedkliniczne, deformacja kończyn, deformacja kręgosłupa, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, gęstość mineralna kości, hipertrofia zrazików wątrobowych, inhibitor anhydrazy węglanowej, potencjał kancerogenny, rozwój postnatalny, test in vitro, test in vivo, toksyczność dawkozależna, toksyczność matczyna, toksyczność płodności, topiramat, wada wrodzona, zahamowanie kostnienia, zwiększona śmiertelność
Leksykon chorób i schorzeń
Uraz rdzenia kręgowego – Zapobieganie i profilaktyka

Uraz rdzenia kręgowego (URK) stanowi istotny problem zdrowia publicznego, dotykając rocznie około 17 900 osób w USA i ponad 15 milionów na świecie. Główne przyczyny URK to wypadki drogowe (38%), upadki, przemoc oraz urazy sportowe (18%). Profilaktyka opiera się na przestrzeganiu zasad bezpieczeństwa, takich jak używanie pasów bezpieczeństwa, unikanie prowadzenia pod wpływem substancji psychoaktywnych, stosowanie sprzętu ochronnego w sportach oraz zabezpieczenia środowiska domowego, zwłaszcza dla osób starszych i dzieci. U pacjentów z URK istotne jest zapobieganie powikłaniom wtórnym, w tym żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), której ryzyko jest najwyższe w ostrej fazie urazu. Profilaktyka ŻChZZ obejmuje wczesną mobilizację, mechaniczne metody (przerywana kompresja pneumatyczna, pończochy uciskowe) oraz farmakoterapię heparynami drobnocząsteczkowymi (LMWH), stosowaną przez co najmniej 8-24 tygodni, z wykluczeniem rutynowego badania przesiewowego bezobjawowej zakrzepicy.
bisfosfonian, deformacja kręgosłupa, dysfunkcja pęcherza moczowego, filtr żyły głównej dolnej, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, kwas zoledronowy, materac przeciwodleżynowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, odleżyna, orteza, osteoporoza, pończochy przeciwzakrzepowe, profilaktyka odleżyn, przerywana kompresja pneumatyczna, przykurcz, skolioza, skostnienie heterotopowe, spastyczność mięśni, sprzęt ochronny, uraz rdzenia kręgowego, wypadek drogowy, zakażenie układu moczowego, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół pozakrzepowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oritop 100 mg

Przedkliniczne badania topiramatu wykazały brak toksycznego wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę, mimo toksyczności u rodziców już od 8 mg/kg mc./dobę. Stwierdzono jednak działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, manifestujące się m.in. zmniejszeniem masy płodu, zahamowaniem kostnienia oraz deformacjami szkieletu i kończyn przy dawkach od 20 do 500 mg/kg mc./dobę, zależnie od gatunku. U królików dawka 120 mg/kg mc./dobę powodowała deformacje żeber i kręgosłupa. Efekty te są podobne do działania innych inhibitorów anhydrazy węglanowej, jednak deformacje płodów nie były raportowane u ludzi. Topiramat przenika przez barierę łożyskową i wpływa na zmniejszenie masy urodzeniowej oraz przyrostu masy ciała młodych szczurów karmionych przez matki leczone dawkami 20 lub 100 mg/kg mc./dobę.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, bariera łożyskowa, deformacja kręgosłupa, działanie teratogenne, gęstość mineralna kości, hipertrofia zrazików wątrobowych, inhibitor anhydrazy węglanowej, kostnienie szkieletu, potencjał genotoksyczny, śmiertelność zarodków, toksyczność matczyna, toksyczność rodzicielska, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada wrodzona płodu, wpływ na rozród