test in vitro
Test in vitro (IVT) to metoda diagnostyczna lub badawcza przeprowadzana poza żywym organizmem, najczęściej w warunkach laboratoryjnych. Termin pochodzi z łaciny i dosłownie oznacza „w szkle”, co odnosi się do prowadzenia badań w sztucznym środowisku, takim jak probówki, płytki Petriego czy inne naczynia laboratoryjne.
W diagnostyce medycznej testy in vitro obejmują szeroki zakres badań laboratoryjnych wykonywanych na próbkach biologicznych pobranych od pacjenta (krew, mocz, płyny ustrojowe, tkanki). Metody te są wykorzystywane do wykrywania markerów chorób, oceny funkcji narządów, analizy parametrów biochemicznych czy identyfikacji patogenów.
Medycyna reprodukcyjna wykorzystuje techniki in vitro w procedurach wspomaganego rozrodu, gdzie najbardziej znaną jest zapłodnienie pozaustrojowe (IVF). W badaniach naukowych testy in vitro pozwalają na ocenę wpływu substancji na komórki i tkanki oraz testowanie potencjalnych leków bez narażania pacjentów, choć ich wyniki wymagają późniejszej weryfikacji w badaniach in vivo.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Erythromycinum TZF 200 mg
Przeprowadzone dwuletnie badania przedkliniczne na szczurach, którym podawano doustnie erytromycynę, nie wykazały działania rakotwórczego, co wskazuje na niskie ryzyko karcynogenności tego makrolidowego antybiotyku. W zakresie bezpieczeństwa reprodukcyjnego, podawanie erytromycyny w stężeniu 0,25% w diecie szczurów nie wpłynęło negatywnie na funkcje rozrodcze ani płodność, co sugeruje brak toksycznego wpływu na procesy rozrodcze w badanym modelu zwierzęcym.
aberracja chromosomowa, antybiotyk makrolidowy, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, erytromycyna, mutacja genetyczna, substancja aktywna, tabletka powlekana, test in vitro, test in vivo, uszkodzenie DNA, wpływ na funkcje rozrodcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cipropol 500 mg
Badania przedkliniczne cyprofloksacyny, substancji czynnej leku Cipropol, wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego przy stosowaniu dawek terapeutycznych, zarówno po pojedynczym, jak i wielokrotnym podaniu. Standardowe testy nie potwierdziły działania rakotwórczego ani negatywnego wpływu na reprodukcję. Jednakże, podobnie jak inne chinolony, cyprofloksacyna wykazuje działanie fototoksyczne w obecności promieniowania UV, co potwierdzają badania in vitro i na zwierzętach, wskazując na możliwe fotomutagenne i fotorakotwórcze właściwości, typowe dla inhibitorów gyrazy.
Kluczowym aspektem bezpieczeństwa jest wpływ cyprofloksacyny na chrząstkę stawową u niedojrzałych zwierząt, zwłaszcza młodych psów rasy beagle, gdzie po 2 tygodniach stosowania dawek terapeutycznych obserwowano ciężkie zmiany stawowe utrzymujące się do 5 miesięcy po zakończeniu terapii. Uszkodzenia te zależały od wieku, gatunku, dawki oraz obciążenia stawów i miały charakter mechaniczno-farmakologiczny, co potwierdza częściowa redukcja uszkodzeń po odciążeniu stawów. W badaniach na dojrzałych zwierzętach (szczury, psy) nie stwierdzono toksyczności stawowej, co wskazuje na istotne różnice wiekowe w podatności na ten efekt niepożądany.
badanie przedkliniczne, chinolon, chrząstka stawowa, cyprofloksacyna, dawka terapeutyczna, dysfagia, działanie fotorakotwórcze, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, fotomutagenność, fotorakotwórczość, fototoksyczność, inhibitor gyrazy, profil bezpieczeństwa, promieniowanie UV, test in vitro, toksyczność po podaniu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie stawów, zmiana stawowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Chlorchinaldin H (30 mg + 10 mg)/g
Preparat Chlorchinaldin H w postaci maści, zawierający 30 mg chlorochinaldolu oraz 10 mg hydrokortyzonu octanu na 1 g produktu, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły objawów toksyczności narządowej, a parametry biochemiczne, hematologiczne oraz badania histopatologiczne nie wskazały na zagrożenia przy standardowym stosowaniu. Ponadto, badania genotoksyczności, przeprowadzone metodami in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA. Ocena kancerogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziła ryzyka indukcji nowotworów.
aberracja chromosomowa, alkohol cetylowy, badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, Chlorchinaldin H, chlorochinaldol, działanie rakotwórcze, hydrokortyzon octan, kancerogeneza, lanolina, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja pomocnicza, test in vitro, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Lewonorgestrel – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lewonorgestrel, szeroko stosowany progestagen, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. Dane toksykologiczne, obejmujące toksyczność po podaniu dawek wielokrotnych, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, nie wskazują na istotne ryzyko dla ludzi. Badania na zwierzętach wykazały efekt embriotoksyczny i fetotoksyczny, a także wirylizację płodów żeńskich przy wysokich dawkach, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem lewonorgestrelu. W przypadku domacicznego systemu terapeutycznego Jaydess, badania na małpach (9-12 miesięcy) potwierdziły miejscową aktywność farmakologiczną oraz dobrą tolerancję miejscową bez oznak toksyczności ogólnoustrojowej. Ocena materiałów użytych w systemach domacicznych nie wykazała niezgodności biologicznych, co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo stosowania.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, etynyloestradiol, farmakokinetyka, genotoksyczność, hormon steroidowy, lewonorgestrel, progestagen, system terapeutyczny domaciczny, system transdermalny, test in vitro, test in vivo, tkanka hormonozależna, toksyczność, toksyczność ogólna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja miejscowa, wirylizacja płodu, zgodność biologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Izotek 10 mg 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności izotretynoiny wykazały stosunkowo niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 wynoszącymi około 2000 mg/kg u królików, 3000 mg/kg u myszy oraz ponad 4000 mg/kg u szczurów. Długoterminowe badania na szczurach (dawki 2, 8 i 32 mg/kg/dobę przez ponad 2 lata) ujawniły działania niepożądane takie jak częściowe wypadanie włosów oraz wzrost stężenia triglicerydów w osoczu, podobne do objawów hiperwitaminozy A, jednak bez masywnych zwapnień tkanek czy zmian w komórkach wątrobowych typowych dla witaminy A. Co istotne, efekty te były odwracalne i ustępowały w ciągu 1-2 tygodni po zakończeniu terapii.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Genoptim 40 mg
Przedkliniczne badania atorwastatyny wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w serii testów in vitro oraz badaniu in vivo, co wskazuje na minimalne ryzyko uszkodzeń genetycznych. W badaniach karcinogenności zaobserwowano istotne różnice międzygatunkowe: u szczurów nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast u myszy pojawiły się zmiany nowotworowe wątroby (gruczolaki u samców, raki u samic) przy ekspozycji systemowej 6-11-krotnie przekraczającej AUC 0-24h osiąganą u ludzi przy najwyższej dawce terapeutycznej. Badania rozrodczości i teratogenności na szczurach, królikach i psach nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak przy toksycznych dawkach u ciężarnych samic obserwowano toksyczność płodu, opóźnienie rozwoju potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową.
aberracja chromosomowa, atorwastatyna, badanie in vivo, działanie karcinogenne, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, rozwój embrionalny, rozwój płodu, stężenie osoczowe, test in vitro, toksyczność płodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Evastix 20 mg
Ebastyna, substancja czynna preparatu Evastix, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym obejmującym ocenę farmakologiczną bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. Badania te nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa. Tolerancja leku przy długotrwałej ekspozycji była zadowalająca, a obserwowane zmiany toksyczne miały charakter odwracalny po zaprzestaniu podawania. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów przy długotrwałym stosowaniu ebastyny.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, długoterminowe stosowanie leku, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ebastyna, genotoksyczność, objawy alergiczne, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, test in vitro, test in vivo, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitaminum PP 200 mg 200 mg
Produkt leczniczy Vitaminum PP 200 Polfarmex zawiera nikotynamid w dawce 200 mg, jednak nie przeprowadzono dedykowanych badań przedklinicznych oceniających jego bezpieczeństwo. Przegląd literatury naukowej nie wykazał działania rakotwórczego, mutagennego ani teratogennego nikotynamidu, zarówno w testach in vitro, jak i in vivo. Brak jest danych wskazujących na potencjalne ryzyko onkogenne, uszkodzenia materiału genetycznego czy zaburzenia rozwoju embrionalnego pod wpływem tej substancji czynnej.
badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka fizjologiczna, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, materiał genetyczny, niacyna, nikotynamid, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa przedklinicznego, rozwój embrionalny, test in vitro, uszkodzenie płodu, witamina PP, witamina z grupy B - Leksykon substancji czynnych
Streptococcus pneumoniae – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa Streptococcus pneumoniae, składnika liofilizatu OM-85 (Broncho-Vaxom dla dzieci), wykazały brak istotnych niekorzystnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy, centralny układ nerwowy oraz inne kluczowe systemy fizjologiczne, nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły klinicznie istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych w narządach wewnętrznych. Ponadto, badania genotoksyczności (testy mutacji genowych, aberracji chromosomowych, mikrojądrowy) oraz długoterminowe analizy rakotwórczości w modelach zwierzęcych nie wykazały potencjału mutagennego ani kancerogennego tej substancji.
aktywność lokomotoryczna, Broncho-Vaxom, centralny układ nerwowy, Diplococcus pneumoniae, działanie rakotwórcze, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, parametr biochemiczny, parametry życiowe, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, Streptococcus pneumoniae, test aberracji chromosomowej, test in vitro, test in vivo, test mikrojądrowy, test mutacji genowej, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, zmiana histopatologiczna, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Remolexam 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne meloksykamu, substancji czynnej leku Remolexam, wykazały typowy dla NLPZ profil bezpieczeństwa. Długotrwałe podawanie wysokich dawek (≥1 mg/kg mc.) u zwierząt laboratoryjnych skutkowało owrzodzeniami i nadżerkami przewodu pokarmowego oraz martwicą brodawek nerkowych. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów zaobserwowano zmniejszenie owulacji, zahamowanie implantacji oraz embriotoksyczność przy dawkach toksycznych dla samic (≥1 mg/kg). Mimo to, nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 4 mg/kg u szczurów i do 80 mg/kg u królików podawanych doustnie. Zakres dawek stosowanych w badaniach był 5-10-krotnie wyższy niż terapeutyczne dawki u ludzi (7,5-15 mg dla osoby 75 kg), co wskazuje na odpowiedni margines bezpieczeństwa klinicznego.
dawka toksyczna, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, implantacja zarodka, inhibitor syntezy prostaglandyn, karcynogenność, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadżerka przewodu pokarmowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owulacja, potencjał mutagenny, resorpcja zarodków, test in vitro, toksyczność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olfen UNO 150 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne diklofenaku sodowego, substancji czynnej leku Olfen UNO, wykazały brak toksyczności ostrej przy krótkotrwałej ekspozycji. Toksyczność przewlekła ujawniała się przy dawkach powyżej 0,2–0,5 mg/kg masy ciała, manifestując się głównie wrzodami żołądka, owrzodzeniami jelit oraz istotnymi zmianami hematologicznymi, co jest charakterystyczne dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego, a badania długoterminowe na szczurach i myszach nie wykazały efektów karcynogennych, wskazując na brak ryzyka indukcji nowotworów w warunkach eksperymentalnych.
diklofenak sodowy, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obumarcie płodu, opóźnienie wzrostu, owrzodzenie jelita, rozwój pourodzeniowy, test in vitro, test in vivo, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, wrzód żołądka, zmiana liczby krwinek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kardatuxan 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Kardatuxan, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo kliniczne. Standardowe testy farmakologiczne oraz badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały istotnych zagrożeń, a obserwowane efekty toksyczne były zgodne z mechanizmem działania jako selektywnego inhibitora czynnika Xa. W badaniach wielokrotnych podawania odnotowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA u szczurów, co może sugerować wpływ na układ immunologiczny. Nie stwierdzono potencjału genotoksycznego, rakotwórczego ani fototoksycznego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa rywaroksabanu. Ponadto, badania na młodych osobnikach nie wykazały szczególnych zagrożeń, co jest istotne dla rozważania zastosowania leku w populacji pediatrycznej.
antykoagulant, działanie farmakodynamiczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, hamowanie krzepnięcia, immunoglobulina A, immunoglobulina G, inhibitor czynnika Xa, poronienie, powikłanie krwotocze, rywaroksaban, stężenie immunoglobuliny, test in vitro, test in vivo, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ immunologiczny, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Signopam 10 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa temazepamu, substancji czynnej leku Signopam (10 mg/tabletkę), są ograniczone i niekompletne. Brakuje długoterminowych badań na modelach zwierzęcych oceniających potencjał mutagenny, karcynogenny, wpływ na rozrodczość, toksyczność po podaniu wielokrotnym oraz wpływ na rozwój płodu. W związku z tym nie można jednoznacznie określić profilu genotoksyczności i rakotwórczości temazepamu na podstawie dostępnych danych przedklinicznych, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie pełnego bezpieczeństwa stosowania tego leku. Wobec braku szczegółowych danych przedklinicznych, ocena bezpieczeństwa temazepamu opiera się głównie na wieloletnim doświadczeniu klinicznym. Przy przepisywaniu Signopamu należy ściśle przestrzegać wskazań klinicznych, zaleceń dotyczących czasu trwania terapii oraz monitorować pacjentów pod kątem potencjalnych działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko związane z terapią benzodiazepinami, uwzględniając korzyści terapeutyczne i potencjalne zagrożenia, zwłaszcza w kontekście ograniczonych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa temazepamu.
badania na zwierzętach laboratoryjnych, badanie toksykologiczne, benzodiazepiny, dawka 10 mg, dokumentacja przedkliniczna, genotoksyczność, indukcja nowotworów, karcynogenność, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, temazepam, test in vitro, test in vivo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, wpływ na rozrodczość, wpływ na rozwój płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamsulosin Medreg 0,4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tamsulosyny chlorowodorku, przeprowadzone na myszach, szczurach i psach, wykazały, że profil toksyczności leku jest zgodny z jego farmakologicznym działaniem jako antagonisty receptorów α1-adrenergicznych. Wysokie dawki tamsulosyny indukowały zmiany w zapisie EKG u psów, jednak dawki te znacznie przekraczały terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na brak klinicznego znaczenia tych efektów w praktyce. Kompleksowa ocena genotoksyczności, obejmująca testy in vivo i in vitro, nie wykazała istotnych właściwości genotoksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo leku pod tym względem.
antagonista receptorów alfa-1 adrenergicznych, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, stężenie prolaktyny, tamsulosyny chlorowodorek, test in vitro, test in vivo, toksyczność leku, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zmiana proliferacyjna, zmiany w EKG - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AlleMax 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cetyryzyny dichlorowodorku, zawartego w preparacie AlleMax 10 mg, wykazały brak istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły toksyczności narządowej ani kumulacji leku, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki kliniczne. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA, a długoterminowe badania rakotwórczości na gryzoniach nie potwierdziły potencjału onkogennego cetyryzyny dichlorowodorku.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, cetyryzyna dichlorowodorek, ciśnienie krwi, działanie teratogenne, funkcje oddechowe, laktacja, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry elektrokardiograficzne, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny i postnatalny, test in vitro, test in vivo, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Orofar Total Action (2 mg + 1,5 mg)/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Orofar Total Action (2 mg/ml benzoksoniowego chlorku oraz 1,5 mg/ml lidokainy chlorowodorku) wykazała brak istotnych zagrożeń toksykologicznych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej, przeprowadzone przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, nie ujawniły istotnych objawów toksyczności ani patologicznych zmian w narządach wewnętrznych. Analizy biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne potwierdziły brak kumulacji toksycznego działania przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego dla obu substancji, co wskazuje na niskie ryzyko kancerogenności.
aerozol do jamy ustnej, badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, benzoksoniowy chlorek, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, efekt kancerogenny, interakcja między substancjami, lidokainy chlorowodorek, Orofar Total Action, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, synergistyczne działanie toksyczne, test in vitro, test in vivo, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Donepezil Bluefish 5 mg
Przedkliniczne badania chlorowodorku donepezylu wykazały wysoki profil bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi ograniczonymi głównie do zamierzonej stymulacji cholinergicznej. Testy genotoksyczności, obejmujące mutagenność in vitro i in vivo oraz test mikrojądrowy na myszach, nie wykazały istotnego potencjału genotoksycznego w warunkach terapeutycznych. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach potwierdziły brak działania onkogennego. W zakresie wpływu na rozród i rozwój, donepezyl nie wpływał na płodność szczurów ani nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików. Przy dawkach 50-krotnie przekraczających terapeutyczne obserwowano jedynie nieznaczne zmiany w liczbie martwych płodów oraz przeżywalności w okresie wczesnopostnatalnym.
badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, chlorowodorek donepezylu, działanie farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inhibitor acetylocholinesterazy, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogeniczny, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny i postnatalny, stymulacja cholinergiczna, stymulacja układu cholinergicznego, test in vitro, test in vivo, test mikrojądrowy, test mutagenności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bupivacainum hydrochloricum WZF 0,5% 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bupiwakainy chlorowodorku, stosowanej w dawkach terapeutycznych (np. 0,5%), nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Testy farmakologiczne i toksykologiczne potwierdziły, że działania niepożądane, takie jak efekty na ośrodkowy układ nerwowy (pobudzenie, następnie depresja OUN) oraz układ sercowo-naczyniowy (zaburzenia przewodnictwa i kurczliwości mięśnia sercowego), pojawiają się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających zakres kliniczny. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w praktyce klinicznej.
amid, anestetyk amidowy, bupiwakaina chlorowodorek, depresja OUN, działanie teratogenne, genotoksyczność, kardiotoksyczność, kurczliwość mięśnia sercowego, miejscowy środek znieczulający, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie nerwowe, potencjał kancerogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, test in vitro, test in vivo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie przewodnictwa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neoparin Multi 10 000 j.m. (100 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej, substancji czynnej Neoparin Multi, wykazały korzystny profil toksykologiczny. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu, przeprowadzonych na szczurach, psach i małpach, stosowano dawki 10-15 mg/kg/dobę przez 13-26 tygodni drogą podskórną i dożylną. Nie zaobserwowano istotnych działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Testy mutagenności in vitro (m.in. test Amesa, test aberracji chromosomalnej limfocytów ludzkich) oraz in vivo (test aberracji chromosomalnej komórek szpiku kostnego szczura) nie wykazały aktywności mutagennej ani klastogennej, co potwierdza brak potencjału do indukowania zmian genetycznych.
aberracja chromosomalna, aktywność mutagenna, badanie przedkliniczne, działanie klastogenne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, lek przeciwzakrzepowy, limfocyt, mutacja genowa, płodność, podanie dożylne, podanie podskórne, potencjał mutagenny, szpik kostny, test Amesa, test in vitro, test in vivo, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clexane 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml
Przedkliniczne badania enoksaparyny sodowej obejmowały ocenę toksyczności podostrej (13 tygodni, 15 mg/kg/dobę, podskórnie u szczurów i psów) oraz przewlekłej (26 tygodni, 10 mg/kg/dobę, podskórnie i dożylnie u szczurów i małp). W obu modelach nie zaobserwowano działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Potencjał mutagenny oceniono za pomocą testów in vitro (m.in. test Amesa, test mutacji w komórkach chłoniaka, test aberracji chromosomalnej w limfocytach ludzkich) oraz in vivo (test aberracji chromosomalnej w komórkach szpiku szczura), wszystkie dały wyniki negatywne, wskazując na brak aktywności mutagennej enoksaparyny.
aberracja chromosomalna, aktywność klastogenna, badanie przedkliniczne, badanie przewlekłe, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, podanie dożylne, podanie podskórne, postępująca mutacja, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rewersja mutacji, szpik kostny, test Amesa, test in vitro, test in vivo, toksyczność płodowa, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Insulina izofanowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Insulina izofanowa, stosowana jako składnik preparatów insulinowych o przedłużonym działaniu (np. Gensulin M30 30/70, Humulin N 100% oraz Humulin M3 30/70), jest produkowana metodą rekombinacji DNA w komórkach Escherichia coli, co zapewnia jej pełną zgodność aminokwasową z endogenną insuliną ludzką. Badania przedkliniczne, w tym toksyczności podostrej, nie wykazały istotnych klinicznie działań niepożądanych dla preparatów zawierających insulinę izofanową, niezależnie od jej udziału procentowego (70% w mieszankach lub 100% w Humulin N). Takie wyniki potwierdzają bezpieczeństwo stosowania insuliny izofanowej w warunkach klinicznych, podkreślając jednocześnie przewagę nad insulinami pochodzenia zwierzęcego i niektórymi analogami o zmienionym składzie aminokwasowym.
analog insuliny, antygenowość, działanie mutagenne, działanie niepożądane, endogenna insulina ludzka, Escherichia coli, Gensulin M30, Humulin M3, Humulin N, insulina izofanowa, insulina pochodzenia zwierzęcego, model komórkowy, obserwacja postmarketingowa, preparat mieszany, profil bezpieczeństwa, rekombinacja DNA, sekwencja aminokwasowa, test in vitro, test in vivo, toksyczność podostra, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Caspofungin Viatris 70 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne kaspofunginy wykazały, że wielokrotne dożylne podawanie leku w dawkach do 7-8 mg/kg masy ciała u szczurów i małp powodowało działania niepożądane, takie jak reakcje w miejscu wstrzyknięcia, uwalnianie histaminy oraz hepatotoksyczność, jednak przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach rozwojowych na szczurach dawka 5 mg/kg indukowała zmniejszenie masy ciała płodu, niepełne kostnienie kręgów, kości mostka i czaszki oraz anomalie rozwojowe, w tym zwiększoną częstość żeber szyjnych, co wiązało się z działaniami niepożądanymi u samic ciężarnych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności kaspofunginy, co potwierdza brak potencjału do uszkodzeń DNA. Nie przeprowadzono jednak długoterminowych badań rakotwórczości, co pozostaje istotnym ograniczeniem oceny bezpieczeństwa długotrwałego stosowania leku.
działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, genotoksyczność, kaspofungina, lek przeciwgrzybiczny, niepełne kostnienie, potencjał mutagenny, reakcja uwolnienia histaminy, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, szpik kostny, test in vitro, test in vivo, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność rozwojowa, uwalnianie histaminy, żebro szyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefepime Panpharma 1 g
Dane przedkliniczne cefepimu, uzyskane w ramach szerokiego programu badań nieklinicznych, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu terapeutycznych dawek leku. Badania farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy, a obserwowane efekty były zgodne z profilem innych cefalosporyn. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt potwierdziły dobrą tolerancję cefepimu, nawet przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału leku.
antybiotyk cefalosporynowy, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, cefepim, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, klastogenność, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, test in vitro, test in vivo, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Starazolin Alergia 1 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa olopatadyny, przeprowadzona za pomocą standardowych badań farmakologicznych i toksykologicznych, nie wykazała istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu terapeutycznym. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych. Testy genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego, a długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania rakotwórczego olopatadyny.
badanie histopatologiczne, działanie karcynogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, olopatadyna, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, test in vitro, test in vivo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Herbion na kaszel 30 mg/5 ml
Produkt leczniczy Herbion na kaszel zawiera wyciąg gęsty z płucnicy islandzkiej (Cetraria islandica) w stężeniu 6 mg/ml, co odpowiada 96-108 mg surowca na 1 ml syropu, z DER wynoszącym 16-18:1, ekstraktowany wodą oczyszczoną. Badania przedkliniczne wykazały, że kwas protolichesterynowy, istotny składnik płucnicy, nie wykazuje toksyczności in vitro na komórkach gruczołu piersiowego, co sugeruje brak negatywnego wpływu na proliferację i żywotność tych komórek. Jednakże, dostępne dane są ograniczone i nie obejmują kluczowych obszarów toksykologicznych, takich jak toksyczność reprodukcyjna, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa preparatu.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, benzoesan sodu, bezpieczeństwo farmakologiczne, etanol, genotoksyczność, kwas protolichesterynowy, mutacja genowa, płucnica islandzka, potencjał rakotwórczy, proliferacja komórek, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, sorbitol płynny, substancja pomocnicza, syrop na kaszel, test in vitro, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, współczynnik DER, wyciąg z płucnicy islandzkiej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hyalgan 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa farmakologicznego kwasu hialuronowego, będącego substancją czynną leku HYALGAN (10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), wykazały brak istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie substancji w modelach zwierzęcych nie spowodowało toksyczności narządowej ani kumulacji, nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Badania genotoksyczności, przeprowadzone metodami in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego podczas stosowania preparatu.
badanie histopatologiczne, badanie rakotwórczości, działanie teratogenne, Hyalectin, Hyalgan, kwas hialuronowy, Natrii hyaluronas, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój okołoporodowy, sodu hialuronian, teratogenność, test genotoksyczności, test in vitro, test in vivo, toksyczność narządowa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, układ sercowo-naczyniowy, zmiana przednowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Septanest z adrenaliną 1:100 000 (40 mg + 0,01 mg)/ml
Przedkliniczne badania preparatu Septanest z adrenaliną, zawierającego artykainę chlorowodorek oraz adrenalinę w postaci adrenaliny winianu, wykazały, że artykaina w dawkach supraterapeutycznych wywiera działanie kardiodepresyjne oraz rozszerzające naczynia krwionośne, natomiast adrenalina wykazuje typowe działanie sympatykomimetyczne. W toksyczności przewlekłej, przy podskórnym podawaniu artykainy z adrenaliną w dawkach 50 mg/kg mc. u szczurów i 80 mg/kg mc. u psów przez 4 tygodnie, zaobserwowano działania niepożądane, jednak ich znaczenie kliniczne jest ograniczone ze względu na doraźne stosowanie preparatu w praktyce. Badania reprodukcyjne nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności artykainy w dawkach do 20 mg/kg mc. u szczurów i 12,5 mg/kg mc. u królików, a teratogenność adrenaliny stwierdzono jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki stosowane u ludzi.
adrenalina, artykaina, badanie genotoksyczne, dawka supraterapeutyczna, dysfagia, działanie embriotoksyczne, działanie kardiodepresyjne, działanie sympatykomimetyczne, działanie teratogenne, potencjał genotoksyczny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, śmiertelność płodowa, test in vitro, test in vivo, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Efawirenz – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne efawirenzu wykazały brak mutagenności i klastogenności oraz odwracalne zmiany w układzie wątrobowo-żółciowym u małp cynomolgus przy dawkach powodujących około 2-krotnie wyższą AUC niż u ludzi. Zaobserwowano przemijające drgawki przy ekspozycji 4-13-krotnie wyższej niż kliniczna, co sugeruje potencjalnie odwracalny wpływ na OUN. W badaniach rakotwórczości stwierdzono zwiększoną częstość nowotworów wątroby i płuc u samic myszy, natomiast u szczurów i samców myszy wyniki były negatywne. Efawirenz wykazywał działanie embriotoksyczne u szczurów (resorpcja płodu) oraz powodował istotne wady rozwojowe u 3 z 20 płodów małp cynomolgus przy ekspozycji porównywalnej do klinicznej, co budzi obawy dotyczące stosowania u kobiet w ciąży. Kombinacja efawirenzu z emtrycytabiną i tenofowirem dizoproksylem nie nasilała toksyczności w badaniach do 1 miesiąca.
aberracja chromosomowa, bezmózgowie, działanie embriobójcze, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efawirenz, emtrycytabina, gęstość mineralna kości, guz dwunastnicy, mikroftalmia, nowotwór wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, resorpcja płodu, rozmiękanie kości, rozszczep podniebienia, szpik kostny, tenofowir dizoproksyl, terapia przeciwretrowirusowa, test in vitro, układ wątrobowo-żółciowy, wada rozwojowa, wchłanianie fosforanów, zwłóknienie dróg żółciowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Paroex 1,2 mg/ml
Bezpieczeństwo stosowania chloroheksydyny diglukonianu w stężeniu 1,2 mg/ml, zawartej w produkcie Paroex, zostało potwierdzone w szerokim zakresie badań przedklinicznych. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Długoterminowe badania toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych modelach zwierzęcych nie ujawniły zagrożeń, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa przy przewlekłym stosowaniu. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego, a badania rakotwórczości zgodne z międzynarodowymi standardami nie potwierdziły działania kancerogennego substancji czynnej.
badanie farmakologiczne, badanie rakotwórczości, chloroheksydyna diglukonian, dane przedkliniczne, działanie kancerogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, jama ustna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodka i płodu, test in vitro, test in vivo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, wpływ toksyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gensulin M30 (30/70) 100 j.m./1 ml
Gensulin M30 (30/70) to preparat insuliny ludzkiej, produkowany metodą rekombinacji DNA w komórkach E.coli, zawierający 30% insuliny rozpuszczalnej oraz 70% insuliny izofanowej. Skład aminokwasowy preparatu jest w 100% zgodny z naturalnie występującą insuliną ludzką, co odróżnia go od insulin zwierzęcych i niektórych analogów. W badaniach przedklinicznych, w tym toksyczności podostrej, nie zaobserwowano poważnych zdarzeń niepożądanych, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa stosowania tego leku.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zevesin 5 mg
Przedkliniczne badania solifenacyny bursztynianu, aktywnego składnika preparatu Zevesin, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie zaobserwowano efektów toksycznych, co sugeruje bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Ocena wpływu na rozrodczość, rozwój zarodkowo-płodowy oraz genotoksyczność nie wykazała istotnych zagrożeń, w tym braku działania teratogennego i mutagennego. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału rakotwórczego substancji.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie prenatalne, badanie przedkliniczne, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja osoczowa, laktacja, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, solifenacyna bursztynianu, test in vitro, test in vivo, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwość mutagenna, Zevesin - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin hydrochloride STADA 1000 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu zawierających 1000 mg substancji wykazała brak istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, w tym sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu, z wyraźnym marginesem bezpieczeństwa pomiędzy dawkami terapeutycznymi a toksycznymi. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego ani klastogennego działania metforminy, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie kancerogenezy, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, metformina, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, przedłużone uwalnianie, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, teratogenność, test in vitro, test in vivo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pentasa 1 g
Mesalazyna, substancja czynna leku PENTASA, wykazuje w badaniach przedklinicznych przede wszystkim nefrotoksyczność, obserwowaną u wszystkich badanych gatunków zwierząt. Jednak dawki NOAEL, przy których nie stwierdzono działań niepożądanych, były 2-7,2 razy wyższe niż stosowane terapeutycznie u ludzi, co wskazuje na relatywnie niskie ryzyko nefrotoksyczności w praktyce klinicznej. Nie zaobserwowano istotnej toksyczności przewodu pokarmowego, wątroby ani układu krwiotwórczego. Badania genotoksyczne in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, a długoterminowe testy kancerogenności na myszach i szczurach potwierdziły brak potencjału nowotworowego mesalazyny.
badanie in vivo, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, guz nowotworowy, hepatotoksyczność, mesalazyna, monitorowanie funkcji nerek, nefrotoksyczność, NOAEL, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, przewód pokarmowy, substancja czynna, test in vitro, toksyczność nerkowa, układ krwiotwórczy, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Baxiren 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa apiksabanu obejmowały szeroki zakres testów, w tym toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozród i rozwój. Wyniki nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Najważniejsze obserwacje dotyczyły mechanizmu działania leku, który wpływa na parametry krzepnięcia, powodując nieznaczne krwawienia w modelach zwierzęcych. W badaniach dystrybucji u samic szczurów stwierdzono wysoki transfer apiksabanu do mleka, z Cmax około 8-krotnie i AUC około 30-krotnie wyższymi w mleku niż w osoczu, co ma znaczenie kliniczne dla kobiet karmiących piersią. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności, a badania rakotwórczości nie potwierdziły potencjału karcynogennego apiksabanu.
aberracja chromosomowa, apiksaban, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, genotoksyczność, krzepnięcie krwi, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przewodnictwo serca, rakotwórczość, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, test in vitro, test in vivo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neospasmina Extra –
Neospasmina Extra zawiera wyciągi z korzenia kozłka, liścia melisy, tlenek magnezu oraz witaminę B6. Badania przedkliniczne poszczególnych składników wykazały niską toksyczność ostrą korzenia kozłka (LD50 = 4600 mg/kg u myszy) oraz brak zaburzeń rozwojowych przy podawaniu walepotriatów w dawkach 6-24 mg/kg u ciężarnych szczurów. Mimo wykazania mutagenności dihydrowaltratu i izowaltratu in vitro, ich szybki metabolizm w wątrobie człowieka prowadzi do form nieaktywujących mutagennie. Liść melisy nie wykazuje działania mutagennego w teście Amesa, a witamina B6 w dawkach 20-80 mg/kg u szczurów nie powoduje toksyczności ani zaburzeń rozwojowych. Jednak u psów dawka 300 mg/kg/dzień przez 9 dni indukowała neuropatię obwodową.
badania przedkliniczne, biegunka, bradykardia, chlorowodorek pirydoksyny, dawka LD50, dawka terapeutyczna, degeneracja włókien nerwowych, działanie mutagenne, korzeń kozłka, kwas glukuronowy, liść melisy, miąższ wątrobowy, nerw obwodowy, neuropatia, nudności, osłabienie odruchów nerwowych, profil bezpieczeństwa, Salmonella typhimurium, spadek ciśnienia tętniczego, śpiączka, stężenie magnezu w osoczu, test Amesa, test in vitro, tlenek magnezu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, walepotriaty, witamina B6, wymioty, zaburzenia EEG, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie ośrodka oddechowego, zapaść krążeniowa, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tobrexan 3 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tobramycyny, stosowanej miejscowo w postaci kropli do oczu (3 mg/ml), wykazały minimalną ekspozycję ogólnoustrojową, znacznie niższą niż dawki toksyczne obserwowane w badaniach systemowych. Toksyczność układowa tobramycyny obejmuje nefrotoksyczność i ototoksyczność, jednak występuje ona przy dawkach wielokrotnie przekraczających te stosowane miejscowo. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego, co potwierdza brak potencjału mutagennego tej substancji czynnej. W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano przenikanie tobramycyny przez łożysko oraz jej obecność w płynie owodniowym, a wysokie dawki podawane ciężarnym samicom indukowały nefrotoksyczność i ototoksyczność u płodów.
badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie ototoksyczne, działanie teratogenne, nefrotoksyczność, organogeneza, ototoksyczność, płyn owodniowy, potencjał kancerogenny, przenikanie przez łożysko, test in vitro, tobramycyna, toksyczność nerkowa, toksyczność układowa, właściwość genotoksyczna, worek spojówkowy, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Thiotepa Fresenius Kabi 15 mg
Przedkliniczne badania tiotepy wykazały istotne ryzyko genotoksyczności i karcynogenności, potwierdzone zarówno in vitro, jak i in vivo na modelach zwierzęcych (myszy, szczury). Brak standardowych badań toksyczności ostrej i przewlekłej stanowi lukę w ocenie bezpieczeństwa, jednak mechanizm działania jako leku alkilującego tłumaczy obserwowane uszkodzenia DNA. Tiotepa wykazuje działanie rakotwórcze oraz znacząco wpływa na układ rozrodczy – u samców myszy obserwowano zaburzenia spermatogenezy, a u samic negatywny wpływ na funkcję jajników, co wskazuje na ryzyko upośledzenia płodności.
czynność jajników, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt kancerogenny, genotoksyczność, lek cytotoksyczny, materiał genetyczny, nowotwór wtórny, obumieranie płodu, spermatogeneza, środek alkilujący, terapia kondycjonująca, test in vitro, test in vivo, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, układ rozrodczy, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirena 52 mg
System terapeutyczny domaciczny Mirena zawiera 52 mg lewonorgestrelu, uwalniając średnio 20 µg substancji czynnej na dobę. Przedkliniczne badania bezpieczeństwa obejmowały farmakologię, farmakokinetykę, toksyczność, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Testy na samicach małp wykazały miejscową aktywność farmakologiczną i dobrą tolerancję, bez objawów toksyczności ogólnoustrojowej po 9-12 miesiącach stosowania. Badania na królikach nie wykazały toksycznego wpływu na płód po domacicznym podaniu, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
aktywność farmakologiczna, badanie rentgenowskie, bezpieczeństwo biologiczne, farmakokinetyka, farmakologia, genotoksyczność, lewonorgestrel, odpowiedź ogólnoustrojowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał uczulający, profil bezpieczeństwa, progestagen, reakcja tkankowa, system terapeutyczny domaciczny, test in vitro, test in vivo, toksyczność, toksyczność genetyczna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność płodowa, tolerancja miejscowa, zgodność biologiczna - Leksykon substancji czynnych
Nagietek – Przeciwwskazania stosowania
Nagietek lekarski (Calendula officinalis L.) jest stosowany w preparatach farmaceutycznych do użytku zewnętrznego i doustnego, jednak jego zastosowanie wymaga uwzględnienia przeciwwskazań, głównie związanych z nadwrażliwością. Podstawowym przeciwwskazaniem jest alergia na kwiat nagietka (flos), a także na inne rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae), ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Preparaty takie jak Azucalen, Padma 28 Formuła czy Tinctura Calendulae Phytopharm zawierają wyraźne ostrzeżenia dotyczące nadwrażliwości na nagietek i inne rośliny z tej rodziny. Dodatkowo, preparaty te mogą zawierać inne substancje czynne, np. rumianek w Azucalen, które również stanowią przeciwwskazanie w przypadku alergii. Szczególną uwagę należy zwrócić na wysoką zawartość etanolu (58-70% V/V) w niektórych preparatach, co ogranicza ich stosowanie u pacjentów z chorobami wątroby, kobiet w ciąży, alkoholików oraz osób przyjmujących leki wchodzące w interakcje z alkoholem.
alergen, alkoholizm, Azucalen, choroba wątroby, chryzantema, ciąża, działanie niepożądane, etanol, interakcja lekowa, konsultacja alergologiczna, manifestacja kliniczna, nadwrażliwość na astrowate, nadwrażliwość na nagietek, nagietek lekarski, nalewka z nagietka, objaw skórny, Padma 28 Formuła, preparat farmaceutyczny, preparat ziołowy, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, rodzina astrowatych, rumianek, słonecznik, substancja czynna, terapia, test alergiczny, test in vitro, test skórny, wyciąg z nagietka, wywiad alergologiczny