ryzyko karcynogenne
Ryzyko karcynogenne odnosi się do prawdopodobieństwa wystąpienia nowotworu złośliwego na skutek ekspozycji na czynniki rakotwórcze. Czynniki te mogą mieć charakter fizyczny (np. promieniowanie jonizujące, UV), chemiczny (np. azbest, benzen, aflatoksyny) lub biologiczny (np. wirusy HPV, HBV, HCV).
Ocena ryzyka karcynogennego jest istotnym elementem profilaktyki onkologicznej. Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje czynniki pod względem ich potencjału rakotwórczego w pięciu grupach – od udowodnionych karcynogenów (grupa 1) do substancji prawdopodobnie nierakotwórczych (grupa 4).
W praktyce klinicznej ocena ryzyka karcynogennego umożliwia identyfikację pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka rozwoju nowotworów, co pozwala na wdrożenie odpowiednich programów badań przesiewowych i działań profilaktycznych. Ryzyko karcynogenne jest również kluczowym elementem branym pod uwagę przy opracowywaniu wytycznych bezpieczeństwa środowiskowego i zawodowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tetracyclinum 30 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa maści Tetracyclinum zawierającej 30 mg/g tetracykliny chlorowodorku nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu miejscowym. Standardowe testy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie leku nie wywołało objawów toksyczności ani zmian w narządach docelowych, parametrach biochemicznych i hematologicznych. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału tetracykliny chlorowodorku.
aberracja chromosomowa, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, model zwierzęcy, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, płodność, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko karcynogenne, test mikrojądrowy, tetracyklina, tetracykliny chlorowodorek, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Endovelle 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dienogestu, substancji czynnej produktu leczniczego Endovelle, wykazały akceptowalny profil toksykologiczny przy podawaniu wielokrotnym, bez istotnych efektów toksycznych. Analizy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału uszkadzania materiału genetycznego, a badania karcynogenności nie wykazały specyficznego ryzyka rozwoju nowotworów związanych z dienogestem. Ponadto, ocena wpływu na funkcje reprodukcyjne nie wskazała na szczególne zagrożenia, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania Endovelle w kontekście jego działania hormonalnego.
badania przedkliniczne, bezpieczeństwo leku, dienogest, działanie hormonalne, działanie rakotwórcze, Endovelle, funkcja reprodukcyjna, monitorowanie terapii, nowotwór hormonozależny, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, ryzyko karcynogenne, steroid płciowy, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genetyczne - Leksykon substancji czynnych
Lutet – Działania niepożądane
Lutet (177Lu) jest radioizotopem stosowanym do znakowania produktów leczniczych w terapii radioizotopowej, gdzie jego działania niepożądane wynikają głównie z ekspozycji na promieniowanie jonizujące. Najczęściej obserwowane są zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość, małopłytkowość, leukopenia i limfopenia (wszystkie bardzo często, ≥1/10), a także neutropenia (często, ≥1/100 do <1/10) oraz pancytopenia o nieznanej częstości. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności i wymioty, występują bardzo często (≥1/10), a suchość w jamie ustnej, szczególnie u pacjentów z rakiem prostaty leczonych radioligandami celowanymi na PSMA, ma częstość nieokreśloną. Istotnym ryzykiem jest rozwój wtórnych nowotworów, w tym zespołu mielodysplastycznego (często, ≥1/100 do <1/10) oraz ostrej białaczki (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Łysienie, zwykle łagodne i przemijające, występuje bardzo często (≥1/10), a zespół rozpadu guza, poważne powikłanie metaboliczne, ma częstość nieznaną.
antygen błony stercza, choroba nowotworowa, dysplazja wieloliniowa, guz neuroendokrynny, hiperfosfatemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokalcemia, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, mutacja genetyczna, neutropenia, niedokrwistość, ostra białaczka, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, promieniowanie jonizujące, przełom rakowiakowy, radioaktywność, radiofarmaceutyk, rak gruczołu krokowego, ryzyko karcynogenne, szpik kostny, terapia radioizotopowa, układ krwiotwórczy, zaburzenie hematologiczne, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolmitriptan STADA 2,5 mg
Badania przedkliniczne zolmitryptanu wykazały, że lek cechuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa, gdy stosowany jest w dawkach terapeutycznych. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej potwierdziła, że działania niepożądane pojawiają się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Ponadto, badania genotoksyczności przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały potencjału uszkadzania materiału genetycznego, co eliminuje ryzyko mutagenności podczas terapii klinicznej. Długoterminowe testy karcynogenności na myszach i szczurach nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów, co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo stosowania zolmitryptanu.
agonista receptora 5HT1B/1D, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, genotoksyczność leku, margines bezpieczeństwa, melanina, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil farmakokinetyczny, ryzyko karcynogenne, toksyczność ostra i przewlekła, wiązanie z melaniną, właściwość rakotwórcza, zolmitryptan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meloxicam APTEO MED 7,5 mg
Przedkliniczne badania meloksykamu wykazały, że jego profil bezpieczeństwa jest zbliżony do innych NLPZ. Długotrwałe podawanie wysokich dawek (≥1 mg/kg mc.) u zwierząt laboratoryjnych powodowało typowe dla NLPZ zmiany, takie jak owrzodzenia i nadżerki przewodu pokarmowego oraz martwicę brodawek nerkowych, wskazując na ryzyko nefrotoksyczności. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów odnotowano negatywny wpływ na płodność, w tym zmniejszenie owulacji, zahamowanie implantacji oraz embriotoksyczność (nasilona resorpcja zarodków) przy dawkach toksycznych dla samic (≥1 mg/kg mc.). Jednakże, w dawkach do 4 mg/kg mc. u szczurów i do 80 mg/kg mc. u królików nie stwierdzono działania teratogennego, co stanowi 5-10-krotność dawek klinicznych (7,5-15 mg dla osoby 75 kg). Meloksykam, podobnie jak inne inhibitory cyklooksygenazy, wykazuje toksyczność dla płodu w końcowym okresie ciąży, co jest efektem farmakodynamicznym charakterystycznym dla NLPZ.
działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, implantacja zarodka, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owulacja, resorpcja zarodka, ryzyko karcynogenne, synteza prostaglandyn, teratogenność - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z niepokalanka pospolitego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące wyciągu z niepokalanka pospolitego (Vitex agnus castus L. fructus) są ograniczone i niekompletne. Przeprowadzono jedynie badania toksyczności ostrej na szczurach, które wykazały wysoką wartość LD50 wynoszącą 15 g/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrą. Brak jest natomiast danych dotyczących toksyczności po podaniu wielokrotnym, mutagenności (w tym testów Amesa i aberracji chromosomowych) oraz rakotwórczości, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa długoterminowego stosowania preparatu Castagnus zawierającego ten wyciąg. Dane z zakresu toksyczności reprodukcyjnej są częściowe i sugerują wpływ na procesy laktacji, co może być związane z działaniem na gospodarkę hormonalną, jednak nie obejmują pełnego spektrum oceny wpływu na płodność, rozwój zarodka, płodu oraz rozwój pre- i postnatalny. Brak kompleksowych badań przedklinicznych zgodnych z aktualnymi standardami uniemożliwia pełną ocenę profilu bezpieczeństwa wyciągu z niepokalanka pospolitego. Konieczne są dalsze badania, zwłaszcza w zakresie toksyczności podprzewlekłej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego oraz rakotwórczego, aby umożliwić kompleksową ocenę ryzyka związanego z długotrwałym stosowaniem tej substancji roślinnej. Obecne ograniczenia w danych przedklinicznych powinny być uwzględnione przy podejmowaniu decyzji klinicznych dotyczących stosowania preparatów zawierających Vitex agnus castus, zwłaszcza w populacjach wrażliwych, takich jak kobiety w ciąży i karmiące piersią.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, dawka letalna 50, gospodarka hormonalna, laktacja, mutagenność in vitro, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ryzyko karcynogenne, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, toksykologia reprodukcyjna, Vitex agnus-castus, wyciąg z niepokalanka pospolitego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Candepres HCT 16 mg + 12,5 mg
Badania przedkliniczne produktu Candepres HCT, zawierającego kandesartan cyleksetyl i hydrochlorotiazyd, wykazały istotne zmiany w parametrach nerkowych i hematologicznych u zwierząt laboratoryjnych. Kandesartan w dużych dawkach powodował obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu, co może wskazywać na ryzyko niedokrwistości przy długotrwałej terapii. W nerkach obserwowano zwyrodnienie komórek, poszerzenie kanalików oraz obecność wałeczków zasadochłonnych, a także podwyższone stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu, co sugeruje nefrotoksyczność wtórną do działania hipotensyjnego. Dodanie hydrochlorotiazydu potęgowało te efekty, co wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Dodatkowo, kandesartan indukował rozrost i przerost komórek aparatu przykłębkowego, co jest efektem farmakologicznym blokady receptorów angiotensyny II, choć kliniczne znaczenie tych zmian jest prawdopodobnie niewielkie.
aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, aparat przykłębkowy, działanie hipotensyjne, działanie nefrotoksyczne, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, kanaliki nerkowe, kandesartan cyleksetyl, mocznik i kreatynina, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, niedokrwistość, parametry hematologiczne, parametry nerkowe, przerost komórek, receptory angiotensyny II, ryzyko karcynogenne, toksyczność rozwojowa, wałeczki zasadochłonne, wskaźniki czerwonokrwinkowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia układowe, zwyrodnienie komórek nerkowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rowiren 100 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania kremu Rowiren, zawierającego olejek eteryczny rozmarynowy (Rosmarinus officinalis L., aetheroleum) w stężeniu 100 mg/g, wykazały brak działania mutagennego w teście Ames’a, który jest standardową metodą oceny potencjału mutagennego substancji poprzez wykrywanie mutacji powrotnych u bakterii. Wyniki te jednoznacznie wskazują, że olejek eteryczny rozmarynowy nie indukuje mutacji genetycznych w badanym modelu in vitro.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Famotydyna Ranigast 20 mg
Famotydyna, substancja czynna leku Famotydyna Ranigast, została poddana szczegółowym badaniom przedklinicznym w celu oceny potencjalnego działania karcynogennego. W długoterminowych badaniach na modelach zwierzęcych (myszy i szczury) stosowano dawki około 2 g/kg/dobę, co stanowiło około 2500-krotność dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Wyniki tych badań nie wykazały zwiększonej częstości występowania nowotworów, co wskazuje na brak działania karcynogennego famotydyny w warunkach eksperymentalnych. Uzyskane dane przedkliniczne potwierdzają szeroki margines bezpieczeństwa stosowania famotydyny, gdyż nawet dawki wielokrotnie przekraczające kliniczne nie indukowały zmian nowotworowych u zwierząt laboratoryjnych. Te wyniki stanowią istotny element profilu bezpieczeństwa leku, potwierdzając brak ryzyka karcynogennego w kontekście terapii u ludzi. W praktyce klinicznej famotydyna może być stosowana z zachowaniem wysokiego standardu bezpieczeństwa, co jest szczególnie ważne przy długotrwałym leczeniu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aurodisc (50 mcg + 250 mcg)/dawkę
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Aurodisc, zawierającego salmeterol (ksynafonian) oraz flutykazon propionian, wykazały, że główne ryzyko wiąże się z nasilonym działaniem farmakologicznym tych substancji. W modelach zwierzęcych glikokortykosteroidy indukowały specyficzne wady rozwojowe, takie jak rozszczep podniebienia i deformacje szkieletu, jednak nie stwierdzono bezpośredniego przełożenia tych efektów na ludzi przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych (50 µg + 100 µg/dawkę lub 50 µg + 250 µg/dawkę). Salmeterol wykazywał toksyczność zarodkową jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, a jednoczesne podawanie obu substancji u szczurów wiązało się z występowaniem anomalii naczyniowych (przemieszczenie tętnicy pępkowej) oraz zaburzeń kostnienia kości potylicznej, co podkreśla konieczność ostrożnej oceny terapii skojarzonej.
dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, ksynafonian salmeterolu, niecałkowite kostnienie kości potylicznej, propionian flutykazonu, przemieszczenie tętnicy pępkowej, rozszczep podniebienia, ryzyko karcynogenne, ryzyko mutagenne, salmeterol, terapia skojarzona, toksyczność genetyczna, toksyczność zarodkowa, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxis Turbuhaler 4,5 mcg/dawkę
Przedkliniczne badania toksykologiczne formoterolu fumaranu dwuwodnego, substancji czynnej leku Oxis Turbuhaler, wykazały, że działania niepożądane dotyczą głównie układu sercowo-naczyniowego i pojawiają się przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane terapeutycznie u ludzi. Zaobserwowano przekrwienie tkanek sercowo-naczyniowych, tachykardię, zaburzenia rytmu serca oraz zmiany strukturalne w mięśniu sercowym, co jest zgodne z farmakologicznym profilem β2-mimetyków. Badania te prowadzono na szczurach i psach, podkreślając, że efekty kardiotoksyczne są charakterystyczne dla wysokich dawek leków z tej grupy.
aberracja chromosomowa, badanie karcynogenności, beta2-mimetyk, choroba obturacyjna dróg oddechowych, formoterol fumaran dwuwodny, kardiotoksyczność, mięśniak macicy, mutacja genowa, Oxis Turbuhaler, potencjał genotoksyczny, proliferacja komórek mięśni gładkich, przekrwienie, ryzyko karcynogenne, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esogno 3 mg
Badania przedkliniczne eszopiklonu wykazały brak działania mutagennego, rakotwórczego oraz teratogennego w modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki, psy). W badaniach genotoksyczności i karcynogenności nie stwierdzono ryzyka związanego z eszopiklonem ani jego aktywnym metabolitem (S)-N-demetylo zopiklonem (S-DMZ). W badaniach reprodukcyjnych na szczurach zaobserwowano efekty degeneracyjne na męskich narządach płciowych, obniżoną płodność u obu płci, zaburzenia cyklu estralnego oraz przyspieszenie starzenia reprodukcyjnego, jednak zmiany te występowały jedynie przy dawkach 13-16-krotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną i miały charakter odwracalny po zaprzestaniu podawania leku. W badaniach rozwojowych odnotowano opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego płodu oraz zmniejszoną przeżywalność poporodową u szczurów i królików, co wiązało się z toksycznością matczyną, a nie bezpośrednim działaniem teratogennym leku.
badanie toksyczności, cykl estralny, cykliczność rui, działanie teratogenne, Esogno, eszopiklon, męskie narządy płciowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność poporodowa, rozwój wewnątrzmaciczny płodu, ryzyko genotoksyczne, ryzyko karcynogenne, S-N-demetylo zopiklon, starzenie reprodukcyjne, toksyczność matczyna, wady wrodzone, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symazide MR 60 mg 60 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej leku Symazide MR 60 mg, opierała się na standardowych badaniach toksykologicznych zgodnych z wytycznymi dla nowych substancji leczniczych. Badania powtórzonej dawki nie wykazały istotnej toksyczności narządowej ani zagrożeń dla zdrowia ludzkiego w modelach zwierzęcych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego potencjału gliklazydu, eliminując ryzyko mutacji genowych, aberracji chromosomowych oraz uszkodzeń DNA. Niemniej jednak, brak jest danych dotyczących długoterminowego potencjału rakotwórczego, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu leku.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, gliklazyd, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, ryzyko karcynogenne, ryzyko mutagenne, testy in vitro, testy in vivo, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Metyloprednizolon aceponian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Metyloprednizolonu aceponian, stosowany w preparacie Skinatan w stężeniu 1 mg/ml jako roztwór na skórę, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z charakterystyką glikokortykosteroidów. Badania przedkliniczne potwierdziły brak działań niepożądanych innych niż typowe dla tej grupy leków, nawet przy aplikacji na rozległe powierzchnie skóry i pod opatrunkiem okluzyjnym. Nie stwierdzono działania genotoksycznego ani mutagennego w badaniach in vitro i in vivo, a analiza chemiczna i farmakologiczna nie wskazuje na ryzyko karcynogenności przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Miejscowa tolerancja skóry i błon śluzowych jest dobra, a ryzyko reakcji nadwrażliwości minimalne, co potwierdzają testy na modelu zwierzęcym.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, ciąża, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, działanie uczulające, genotoksyczność, glikokortykosteroid, immunosupresja, metyloprednizolon aceponian, mutacja chromosomalna, mutacja genowa, nowotwór, opatrunek okluzyjny, potencjał genotoksyczny, reakcja nadwrażliwości, roztwór na skórę, ryzyko karcynogenne, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naxalgan 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny, substancji czynnej leku Naxalgan, wykazały, że jest ona dobrze tolerowana przez zwierzęta w dawkach odpowiadających klinicznym u ludzi. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u szczurów i małp zaobserwowano objawy ze strony OUN, takie jak zmniejszona lub nadmierna aktywność oraz ataksja, występujące przy dawkach przekraczających terapeutyczne. Długotrwała ekspozycja na dawki ≥5-krotnie wyższe niż maksymalne kliniczne wiązała się ze zwiększoną częstością zaniku siatkówki u starszych szczurów albinotycznych. Badania teratogenności na myszach, szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, choć toksyczność płodowa pojawiła się przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane u ludzi. Zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów obserwowano przy ekspozycji >2-krotnie wyższej niż maksymalna u ludzi, co wskazuje na ryzyko przy wysokich dawkach w ciąży i laktacji.
ataksja, badanie karcynogenności, bruksizm, cykl rozrodczy, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, męski narząd rozrodczy, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płodność, płytka krwi, pregabalina, proces zwyrodnieniowy, proliferacja komórek śródbłonka, ryzyko karcynogenne, toksyczność płodowa, toksyczność prenatalna i pourodzeniowa, zaburzenie rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tormexal forte –
Maść Tormexal forte zawiera cynku tlenek (20 g/100 g), wyciąg płynny z kłącza pięciornika (3 g/100 g), ichtamol (2 g/100 g) oraz boraks (1 g/100 g). Przeprowadzone badania przedkliniczne wykazały, że miejscowa aplikacja tych substancji nie wiąże się z istotnym ryzykiem toksycznym, genotoksycznym ani karcynogennym. Wielokrotne podawanie składników nie wywołało efektów toksycznych, a badania genotoksyczności i rakotwórczości potwierdziły brak uszkodzeń materiału genetycznego i ryzyka rozwoju nowotworów. Ponadto, substancje nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze, co jest istotne dla pacjentów w wieku reprodukcyjnym.
aplikacja miejscowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, bezpieczeństwo stosowania, boraks, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, ichtamol, potencjał genotoksyczny, proces rozrodczy, ryzyko karcynogenne, tlenek cynku, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, Tormexal forte, uszkodzenie materiału genetycznego, wyciąg z pięciornika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pregabalin Reddy 225 mg
Pregabalina wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, będąc dobrze tolerowaną przy dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi (maksymalna dawka 600 mg/dobę). W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania na szczurach i małpach zaobserwowano objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak ataksja, zmniejszenie lub nadmierna aktywność ruchowa, jednak występowały one przy ekspozycji ≥5-krotnie przekraczającej dawki terapeutyczne. Istotnym efektem była zwiększona częstość zaniku siatkówki u starszych szczurów albinotycznych przy dawkach ≥5-krotnie wyższych niż u ludzi. Pregabalina nie wykazuje działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność płodowa pojawia się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Wpływ na rozrodczość u szczurów był przemijający i obserwowany tylko przy ekspozycji znacznie wyższej niż u ludzi, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego. Badania genotoksyczności jednoznacznie potwierdziły brak działania genotoksycznego pregabaliny zarówno in vitro, jak i in vivo.
ataksja, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie teratogenności, badanie toksyczności, bruksizm, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, pregabalin reddy, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, ryzyko karcynogenne, zaburzenie koordynacji ruchowej, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Memantin NeuroPharma 10 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące memantyny chlorowodorku wykazały, że w krótkoterminowych badaniach na szczurach substancja ta indukowała wakuolizację neuronów oraz martwicę typu Olney’a przy bardzo wysokich stężeniach maksymalnych w surowicy, poprzedzonych objawami takimi jak ataksja. Jednakże, w długoterminowych badaniach na gryzoniach i innych gatunkach nie zaobserwowano tych efektów neurotoksycznych, co sugeruje ograniczone kliniczne znaczenie tych zmian. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podawaniu odnotowano nieregularne zmiany w narządzie wzroku u psów i gryzoni, które nie wystąpiły u małp ani w badaniach klinicznych u ludzi. Ponadto, u gryzoni stwierdzono odkładanie fosfolipidów w makrofagach płucnych związane z kumulacją memantyny w lizosomach, jednak efekt ten pojawiał się tylko przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne i nie ma potwierdzonego znaczenia klinicznego.
amfifilowy kation, antagonista receptora NMDA, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, fosfolipid, genotoksyczność, lizosomy, makrofag, martwica, memantyny chlorowodorek, neurotoksyczność, potencjał genotoksyczny, ryzyko karcynogenne, toksyczność, uszkodzenie typu Olneya, wakuolizacja, wakuolizacja neuronów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fixapost 50 mikrogramów/ml + 5 mg/ml
Produkt leczniczy Fixapost, zawierający 50 µg/ml latanoprostu i 5 mg/ml tymololu maleinianu, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Stosowanie miejscowe u królików przez 28 dni, dwukrotnie dziennie, nie powodowało toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej. Latanoprost nie wpływał negatywnie na gojenie rogówki, natomiast tymolol hamował ten proces jedynie przy częstszym niż raz na dobę podawaniu. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały ryzyka mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leku. Ponadto, zarówno latanoprost, jak i tymolol nie zaburzały płodności u szczurów, a także nie wykazywały działania teratogennego u badanych gatunków zwierząt.
działania niepożądane ogólnoustrojowe, działanie teratogenne, embriotoksyczność, farmakologia bezpieczeństwa, Fixapost, genotoksyczność, gojenie rogówki, jaskra, latanoprost i tymolol, nadciśnienie oczne, płodność, rana rogówki, resorpcja płodu, ryzyko karcynogenne, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność zarodkowa, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nicergolin 10 mg
Badania przedkliniczne nicergoliny wykazały, że dawka śmiertelna (LD50) dla szczurów wynosi 197,6 mg/kg masy ciała, co wskazuje na stosunkowo niską toksyczność ostrej dawki. Dane dotyczące potencjału teratogennego są ograniczone, jednak nie wykazują zwiększonego ryzyka wad wrodzonych powyżej poziomu populacyjnego. Ze względu na wpływ nicergoliny na układ krążenia, lek nie powinien być stosowany w okresie ciąży, aby uniknąć potencjalnych zaburzeń rozwoju płodu.
Testy genotoksyczności przeprowadzone na modelach zwierzęcych nie wykazały działania mutagennego, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa długoterminowego i potencjalnego ryzyka karcynogennego. Zgromadzone dane przedkliniczne pozwalają na określenie bezpiecznego zakresu dawek terapeutycznych oraz identyfikację potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem nicergoliny u ludzi, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa substancji z wyjątkiem przeciwwskazań w ciąży.
badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, medialna dawka śmiertelna, nikergolina, parametr hemodynamiczny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, ryzyko karcynogenne, test genotoksyczności, toksyczność farmakologiczna, toksyczność ostra, układ krążenia, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Cylastatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cylastatyna jest kluczowym składnikiem skojarzonego preparatu z imipenemem, stosowanego w terapii zakażeń bakteryjnych, ze względu na swoje właściwości nefroprotekcyjne. Badania przedkliniczne wykazały, że cylastatyna zapobiega nefrotoksyczności imipenemu poprzez blokowanie jego wnikania do komórek kanalików nerkowych, co potwierdzono w modelach zwierzęcych (króliki, małpy) przy stosunku 1:1 obu substancji. Standardowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz badania genotoksyczności nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach teratologicznych na makakach jawajskich, dawki dożylne około 100 mg/kg mc./dobę (około 3-krotnie wyższe niż u ludzi) nie wykazały działania teratogennego, choć przy szybkich wstrzyknięciach 40 mg/kg mc./dobę obserwowano toksyczność matczyną i wpływ na implantację zarodków.
badanie karcinogenności, badanie teratologiczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo nerkowe, biegunka, cylastatyna sodowa, działanie nefroprotekcyjne, działanie teratogenne, genotoksyczność, implantacja zarodka, infuzja dożylna, kanalik nerkowy, makak jawajski, nefrotoksyczność imipenemu, poronienie, potencjał karcinogenny, ryzyko karcynogenne, toksyczność imipenemu, toksyczność matczyna, wstrzyknięcie dożylne, wymioty, zakażenie bakteryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ayupil 12,5 mg
Przedkliniczne badania klozapiny, substancji czynnej preparatu Ayupil w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (dawki 12,5 mg, 25 mg, 100 mg oraz 200 mg), wykazały brak istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Standardowe testy farmakologii bezpieczeństwa nie ujawniły negatywnego wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu potwierdziły tolerancję organizmu na długotrwałe stosowanie, a testy genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału klozapiny. Długoterminowe analizy na modelach zwierzęcych nie wskazały na zwiększone ryzyko karcynogenności.
aberracja chromosomowa, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, karmienie piersią, klozapina, monitorowanie kliniczne, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, ryzyko karcynogenne, substancja czynna, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, test in vitro, test in vivo, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wiek rozrodczy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Melabiorytm 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne melatoniny wykazały szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności ostrej u myszy wartość LD50 wyniosła 1250 mg/kg masy ciała (podanie doustne), co potwierdza niskie ryzyko toksyczności przy standardowych dawkach. Badania wielokrotnego podawania nie wykazały istotnych zagrożeń dla funkcji fizjologicznych, w tym układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Ponadto, testy genotoksyczności i kancerogenności nie potwierdziły potencjału melatoniny do wywoływania uszkodzeń DNA ani zwiększania ryzyka rozwoju nowotworów, co wskazuje na brak ryzyka genotoksycznego i karcynogennego przy stosowaniu terapeutycznym.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, bezpieczeństwo długoterminowe, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, LD50, margines bezpieczeństwa, melatonina, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój płodu, ryzyko karcynogenne, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość kancerogenna - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z kłącza pięciornika – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg z kłącza pięciornika (Tormentillae extractum fluidum) stosowany miejscowo w preparacie dermatologicznym Tormexal forte w stężeniu 3% wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Analizy farmakologiczne oraz toksykologiczne, obejmujące toksyczność po podaniu wielokrotnym, nie wykazały istotnych efektów toksycznych, które mogłyby stanowić zagrożenie dla pacjentów. Ponadto, badania genotoksyczności nie potwierdziły potencjału uszkadzającego materiał genetyczny, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania miejscowego. Preparat zawiera również tlenek cynku (20%), ichtamol (2%) oraz boraks (1%), a bezpieczeństwo wyciągu z pięciornika oceniano w kontekście ich łącznego działania.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, bezpieczeństwo przedkliniczne, boraks, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, ichtamol, potencjał rakotwórczy, preparat dermatologiczny, ryzyko karcynogenne, tlenek cynku, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, Tormexal forte, wyciąg z kłącza pięciornika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zafrilla 2 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa dienogestu, substancji czynnej leku Zafrilla, przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi standardami, nie wykazała istotnych zagrożeń dla pacjentek stosujących dawkę terapeutyczną 2 mg. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły niepokojących zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych, histopatologicznych ani fizjologicznych, które mogłyby wskazywać na ryzyko kliniczne. Testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału dienogestu, a analiza karcynogenności nie wykazała specyficznego ryzyka rakotwórczego, choć podkreślono ogólne ryzyko związane z grupą steroidów płciowych, które mogą stymulować wzrost hormonozależnych tkanek i nowotworów.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo kliniczne, dienogest, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, nowotwór hormonozależny, parametr biochemiczny, potencjał mutagenny, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, ryzyko karcynogenne, steroid płciowy, tkanka hormonozależna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, właściwość genotoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Borez 2,5 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Borez w dawce 2,5 mg, potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Standardowe testy farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, w tym przy przewlekłym stosowaniu. Badania genotoksyczności nie ujawniły potencjału mutagennego, a analizy karcynogenności potwierdziły brak działania rakotwórczego, co jest kluczowe dla długoterminowej terapii beta-adrenolitykiem.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xorimax 250 250 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne aksetylu cefuroksymu, substancji czynnej leku Xorimax, wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych przy stosowaniu terapeutycznym w dawkach 250 mg i 500 mg. Testy farmakologiczne bezpieczeństwa nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Ponadto, badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały toksyczności narządowej ani długoterminowych działań niepożądanych. Analizy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału cefuroksymu, a dane kliniczne i przedkliniczne nie wskazują na ryzyko karcynogenne. Ocena wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa nie wykazała teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój okołoporodowy.
aberracja chromosomowa, aksetyl cefuroksymu, cefalosporyna, cefuroksym, dawka terapeutyczna, drogi żółciowe, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja wątroby, gamma-glutamylotransferaza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, ryzyko karcynogenne, teratogenność, toksyczność narządowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketilept 200 mg 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa hemifumaranu kwetiapiny, substancji czynnej leku Ketilept, obejmowały analizy toksykologiczne, genotoksyczne oraz wpływ na rozrodczość, przeprowadzone in vitro i in vivo. Nie wykazano potencjału genotoksycznego, co jest istotne dla oceny długoterminowego ryzyka karcynogennego. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano zmiany przy ekspozycjach zbliżonych do klinicznych: u szczurów odkładanie barwnika w gruczole tarczowym, u małp Cynomolgus przerost komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu oraz zmniejszenie hemoglobiny i liczby erytrocytów i leukocytów, a u psów zmętnienie soczewki i zaćmę. W badaniach teratogenności na królikach stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu nadgarstka/stępu u płodów, powiązaną z toksycznością matczyną i zmniejszonym przyrostem masy ciała, przy ekspozycjach zbliżonych do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, ciąża rzekoma, genotoksyczność, gruczoł tarczowy, hemifumaran kwetiapiny, hemoglobina, hormon T3, krwinki, narząd wzroku, okres międzyrujowy, płodność, prolaktyna, przerost komórek pęcherzykowych, przykurcz nadgarstka, ryzyko karcynogenne, teratogenność, toksyczność matczyna, zaburzenie funkcji tarczycy, zaćma, zmętnienie soczewki, zmiana hematologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Donectil 10 mg
Badania przedkliniczne donepezylu chlorowodorku wykazały jego selektywny profil działania z minimalnymi efektami ubocznymi poza zamierzoną stymulacją cholinergiczną. Testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagenności w standardowych testach na komórkach bakteryjnych i ssaczych. Efekt klastogenny in vitro pojawił się jedynie przy stężeniach przekraczających 3000-krotnie stężenie terapeutyczne w osoczu, co wiązało się z cytotoksycznością, natomiast test mikrojądrowy in vivo na myszach nie wykazał działania genotoksycznego. Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie potwierdziły potencjału karcynogennego donepezylu.
badanie karcynogenności, dawka terapeutyczna, donepezyl chlorowodorek, działanie klastogenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, efekt klastogenny, potencjał genotoksyczny, ryzyko karcynogenne, stężenie stacjonarne w osoczu, stymulacja cholinergiczna, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Marvelon 0,15 mg + 0,03 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego Marvelon, zawierającego 0,15 mg dezogestrelu i 0,03 mg etynyloestradiolu, wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego przy wielokrotnym podawaniu. Analizy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego ani uszkadzającego materiał genetyczny. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka karcynogennego, a ocena wpływu na rozrodczość nie ujawniła negatywnych efektów na płodność, rozwój zarodkowy oraz przed- i pourodzeniowy, co wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa preparatu w kontekście przedklinicznym.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dezogestrel i etynyloestradiol, hormon płciowy, Marvelon, mutacja genowa, nowotwór, nowotwór hormonozależny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozrost tkanki, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, ryzyko karcynogenne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozrodcza, uszkodzenie chromosomów, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imipenem + Cilastatin AptaPharma 500 mg + 500 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Imipenem + Cilastatin AptaPharma wskazują na brak istotnego ryzyka toksycznego dla człowieka. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz ocena potencjału genotoksycznego nie wykazały szczególnych zagrożeń. Nefrotoksyczność imipenemu, obserwowana w badaniach na zwierzętach, jest skutecznie hamowana przez cylastatynę podawaną w stosunku 1:1, co potwierdzają badania na królikach i małpach. Mechanizm ochronny cylastatyny polega na blokowaniu wnikania imipenemu do komórek kanalików nerkowych, co stanowi podstawę do łącznego stosowania obu substancji w jednym preparacie leczniczym.
badanie teratologiczne, biegunka, brak łaknienia, cylastatyna z imipenemem, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, infuzja dożylna, kanaliki nerkowe, makak jawajski, nefrotoksyczność imipenemu, poronienie, potencjał genotoksyczny, ryzyko karcynogenne, toksyczność, toksyczność imipenemu, wstrzyknięcie dożylne, wymioty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefepime Kabi 1 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne cefepimu, obejmujące standardowe testy farmakologiczne, toksyczności po dawkowaniu wielokrotnym oraz oceny genotoksyczności i karcynogenności, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. W badaniach tych nie stwierdzono działania mutagennego ani genotoksycznego, a także nie zaobserwowano efektów toksycznych przy długotrwałej ekspozycji w dawkach terapeutycznych. Brak jest również dowodów na potencjał rakotwórczy, choć nie przeprowadzono długoterminowych badań karcynogenności, co jest zgodne z praktyką dla antybiotyków stosowanych krótkoterminowo.
antybiotyk, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, cefepim, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, praktyka kliniczna, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, ryzyko karcynogenne, test mutagenności, test toksykologiczny, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego dawkowania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Relsed 4 mg/ml (10 mg/2,5 ml)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diazepamu, substancji czynnej produktu Relsed (10 mg/2,5 ml, mikrowlewka doodbytnicza), wykazały brak toksyczności przewlekłej w dawkach terapeutycznych oraz dobrą tolerancję miejscową po podaniu doodbytniczym i do worka spojówkowego u zwierząt. Nie stwierdzono ogólnoustrojowych działań niepożądanych związanych z miejscowym podaniem. Pomimo braku długoterminowych badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego, wyniki wskazują na minimalne ryzyko mutagenne przy dawkach klinicznych, choć efekt mutagenny obserwowano przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne.
benzodiazepina, dawka terapeutyczna, diazepam, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, mikrowlewka doodbytnicza, podanie doodbytnicze, podrażnienie tkanki, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przedawkowanie diazepamu, rozszczep podniebienia, ryzyko karcynogenne, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, upośledzenie umysłowe, wada wrodzona, wpływ na rozwój płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solian 200 mg
Przedkliniczne badania toksyczności amisulprydu wykazały brak istotnych zaburzeń czynności narządów wewnętrznych po podaniu wielokrotnym, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności narządowej. Lek nie wykazuje działania teratogennego ani genotoksycznego, co potwierdza jego bezpieczeństwo u pacjentek w wieku rozrodczym oraz brak uszkodzeń materiału genetycznego. W badaniach rakotwórczości zaobserwowano występowanie hormonozależnych guzów u gryzoni, jednak mechanizm ten jest specyficzny dla tych zwierząt i nie ma klinicznego odniesienia do ludzi, co eliminuje bezpośrednie ryzyko karcynogenne u pacjentów. Dawkowanie amisulprydu w badaniach wpływu na rozwój płodu sięgało 2000 mg/dobę dla pacjenta o masie 50 kg, znacznie przekraczając standardowe dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
amisulpryd, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, działanie teratogenne, guz hormonozależny, hiperprolaktynemia, potencjał genotoksyczny, profil farmakologiczny, receptor dopaminergiczny, rozwój płodu, ryzyko karcynogenne, Solian, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ endokrynny, uszkodzenie materiału genetycznego, wydzielanie prolaktyny, zaburzenie czynności narządów wewnętrznych, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Losartan Krka 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa losartanu potasowego wykazały brak istotnego ryzyka mutagennego i karcynogennego, co potwierdza jego względne bezpieczeństwo farmakologiczne przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a badania długoterminowe na modelach zwierzęcych nie ujawniły działania rakotwórczego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek zaobserwowano zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny i hematokrytu, oraz zmiany biochemiczne nerek, w tym zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i sporadyczne podwyższenie kreatyniny w surowicy. Dodatkowo odnotowano zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych oraz uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, w tym owrzodzenia, nadżerki i krwawienia.
antagonista receptora angiotensyny, azot mocznikowy, badania przedkliniczne, błona śluzowa, ciśnienie tętnicze, działanie rakotwórcze, gospodarka wodno-elektrolitowa, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, losartan potasowy, parametry czerwonokrwinkowe, potencjał mutagenny, przewód pokarmowy, ryzyko karcynogenne, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnych dawek, układ renina-angiotensyna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy, zmiany hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metypred 16 mg
Metyloprednizolon wykazuje potwierdzoną skuteczność jako silny środek przeciwzapalny oraz bezpieczeństwo stosowania w krótkotrwałych terapiach stanów zapalnych, co potwierdzają dane przedkliniczne i kliniczne. Badania toksykologiczne na myszach, szczurach, królikach i psach, obejmujące różne drogi podania (dożylna, dootrzewnowa, podskórna, domięśniowa, doustna), nie wykazały nieoczekiwanych zagrożeń. Działania toksyczne obserwowane po wielokrotnym podaniu odpowiadały znanym efektom długotrwałej ekspozycji na egzogenne glikokortykosteroidy. Brak jest jednak danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego przy długotrwałym stosowaniu, gdyż nie przeprowadzono odpowiednich badań długoterminowych na modelach zwierzęcych. Badania mutagenności, przeprowadzone na komórkach bakterii i ssaków, nie wykazały działania genotoksycznego metyloprednizolonu.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt teratogenny, glikokortykosteroid, kortykosteroid, metyloprednizolon, mutagenność, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, rozszczep podniebienia, ryzyko karcynogenne, stan zapalny, steroid kory nadnerczy, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – NO-SPA forte 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku drotaweryny, substancji czynnej leku NO-SPA Forte w dawce 80 mg, nie wykazały istotnych działań niepożądanych ani toksycznych efektów przy stosowaniu terapeutycznym. Ocena farmakologiczna potwierdziła brak negatywnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy oraz inne kluczowe układy organizmu. Testy genotoksyczności i badania potencjału rakotwórczego nie wykazały mutagenności, klastogenności ani ryzyka karcynogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania drotaweryny w kontekście długoterminowym.
chlorowodorek drotaweryny, drotaweryna, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko karcynogenne, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadaxin 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadaxin, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Ocena wpływu na układy nerwowy, sercowo-naczyniowy i oddechowy nie ujawniła istotnych działań niepożądanych. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym, w tym u psów otrzymujących 25 mg/kg/dobę przez 6-12 miesięcy (ekspozycja 3,7-18,6-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg), zaobserwowano zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy, jednak zmiany te występowały przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Testy genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały ryzyka mutagennego ani rakotwórczego.
badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, pole pod krzywą stężenia leku, profil bezpieczeństwa leku, przewlekła ekspozycja, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, ryzyko karcynogenne, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność, układ nerwowy, układ oddechowy, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa płodu, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metotreksat Accord 100 mg/ml
Przedkliniczne badania na modelach zwierzęcych wykazały, że metotreksat wywiera istotny negatywny wpływ na płodność, prowadząc do zaburzeń funkcji rozrodczych i zmniejszonej zdolności do rozmnażania. Ponadto lek wykazuje działanie embriotoksyczne, fetotoksyczne oraz teratogenne, co skutkuje toksycznym wpływem na rozwijający się zarodek i płód oraz powstawaniem wad rozwojowych potomstwa. Metotreksat wykazuje również właściwości mutagenne zarówno in vivo, jak i in vitro, co wskazuje na potencjalne ryzyko mutacji genetycznych, choć kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje niejednoznaczne.
badania in vitro, badania in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, metotreksat, mutacja genetyczna, mutagenność, płodność, potencjał karcynogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko karcynogenne, wady rozwojowe, wiek reprodukcyjny, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xenna jedna saszetka zawiera 0,9 – 1,1 g liści senesu, co odpowiada 30 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B
Produkt leczniczy Xenna, zawierający 0,9-1,1 g liści senesu (odpowiadających 30 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B), nie był poddany nowym, systematycznym badaniom przedklinicznym specyficznie dla liści senesu. Dostępne dane opierają się głównie na badaniach wyciągów ze strąków senesu oraz izolowanych składników aktywnych, takich jak reina czy sennozydy A i B. Badania toksyczności ostrej na gryzoniach wykazały niski poziom toksyczności po podaniu doustnym, co wskazuje na relatywnie bezpieczny profil toksykologiczny przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Należy jednak podkreślić, że różnice w profilu fitochemicznym między liśćmi a strąkami senesu mogą wpływać na bezpieczeństwo stosowania Xenna.