sennozyd
Sennozyd to substancja aktywna pochodzenia roślinnego, należąca do grupy antrachinowych środków przeczyszczających. Związek ten jest pozyskiwany z liści i strąków senesu (Cassia senna, Cassia angustifolia), rośliny powszechnie stosowanej w lecznictwie tradycyjnym od wielu stuleci.
Mechanizm działania sennozydów polega na stymulacji motoryki jelita grubego poprzez bezpośredni wpływ na splot nerwowy Auerbacha oraz zwiększenie wydzielania wody i elektrolitów do światła jelita. Efekt przeczyszczający występuje zazwyczaj po 6-12 godzinach od przyjęcia preparatu, co wynika z konieczności metabolizmu sennozydów przez bakterie jelitowe do aktywnych form.
W praktyce klinicznej sennozydy są stosowane w leczeniu zaparć, w przygotowaniu do badań diagnostycznych przewodu pokarmowego oraz zabiegów operacyjnych. Leki zawierające sennozydy są dostępne w postaci tabletek, syropów i naparów. Ze względu na ryzyko uzależnienia oraz zaburzenia równowagi elektrolitowej, preparaty te powinny być stosowane krótkotrwale i zgodnie z zaleceniami lekarza.
Przeciwwskazania do stosowania sennozydów obejmują niedrożność jelit, ostre stany zapalne przewodu pokarmowego, bóle brzucha o nieznanej etiologii, krwawienia z przewodu pokarmowego oraz ciążę i okres karmienia piersią. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zaburzeń funkcji jelita oraz melanosis coli – charakterystycznego brązowego przebarwienia błony śluzowej okrężnicy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Senefol 7,5 mg pochodnych hydroksyantracenu w przeliczeniu na sennozyd B/tabletkę
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Senefol, oparte głównie na wyciągach ze strąków senesu oraz wyizolowanych substancjach czynnych, wykazały niską toksyczność po podaniu doustnym. Preparat zawiera od 1,4% do 3,5% antranoidów, w tym 0,9%-2,3% reiny, 0,05%-0,15% aloemodyny oraz 0,001%-0,006% emodyny. W 90-dniowych badaniach na szczurach stosujących dawki od 100 mg/kg do 1500 mg/kg mc (zawierających 1,83% sennozydów A-D) zaobserwowano odwracalną hiperplazję nabłonka jelita grubego i żołądka oraz zmiany nerkowe przy dawkach ≥300 mg/kg, takie jak zwiększenie liczby komórek zasadochłonnych i przerost nabłonka nerek, bez wpływu na ich funkcję. Nie stwierdzono zmian w splocie nerwowym okrężnicy, a w badaniach 104-dniowych nie wykazano działania karcinogennego do dawki 300 mg/kg mc. Długoterminowe badania toksyczności sennozydów na psach (do 500 mg/kg przez 4 tygodnie) i szczurach (do 100 mg/kg przez 6 miesięcy) nie wykazały toksyczności.
antranoidy, badanie farmakokinetyczne, badanie genotoksyczności, badanie karcinogenności, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, fetotoksyczność, hiperplazja nabłonka jelita, NOEL, przerost nabłonka nerek, rak jelita grubego, sennozyd, splot nerwowy okrężnicy, środek przeczyszczający, toksyczność długoterminowa, toksyczność ostra, toksyczność subchroniczna, wyizolowana substancja czynna, zaparcie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Red Senes Tea
Preparat Red Senes Tea zawiera liść senesu (Sennae foliolum) w dawce 800 mg na saszetkę, z zawartością glikozydów hydroksyantracenowych (sennozyd B) w zakresie 17-23 mg/saszetkę. Ze względu na działanie przeczyszczające oparte na pobudzaniu perystaltyki jelit, stosowanie preparatu wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących leki wpływające na gospodarkę elektrolitową, takie jak glikozydy nasercowe, leki przeciwarytmiczne, diuretyki, adrenokortykosteroidy oraz korzeń lukrecji. Zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hipokaliemia, mogą nasilać ryzyko arytmii, w tym wydłużenia odcinka QT, co wymaga ścisłej kontroli i konsultacji lekarskiej przed rozpoczęciem terapii. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaparciami z kamieniami kałowymi oraz u osób z niezdiagnozowanymi ostrymi lub przewlekłymi schorzeniami przewodu pokarmowego manifestującymi się bólem brzucha, nudnościami i wymiotami, ze względu na ryzyko maskowania poważnych patologii, takich jak niedrożność jelit.
adrenokortykosteroid, glikozyd hydroksyantracenowy, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, kamień kałowy, korzeń lukrecji, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, liść senesu, motoryka przewodu pokarmowego, niedrożność jelit, nietrzymanie stolca, perystaltyka, produkt zwiększający objętość masy kałowej, schorzenie nerek, schorzenie żołądkowo-jelitowe, sennozyd, sennozyd B, środek przeczyszczający, uzależnienie od środków przeczyszczających, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji jelit, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Liść senesu – Właściwości farmakodynamiczne
Liść senesu (Sennae folium/foliolum) zawiera glikozydy hydroksyantracenowe, głównie sennozyd B, które są standaryzowane w preparatach takich jak Laxantia Tea (16-18 mg sennozydu B/saszetkę) oraz Red Senes Tea (17-23 mg sennozydu B/saszetkę). Mechanizm działania opiera się na biotransformacji sennozydów przez florę bakteryjną jelita grubego do aktywnego reinantronu, który stymuluje perystaltykę jelita grubego poprzez zwiększenie skurczów propulsacyjnych i hamowanie skurczów stacjonarnych, co przyspiesza pasaż jelitowy i zmniejsza resorpcję płynów. Dodatkowo, związki te zwiększają sekrecję jonów chlorkowych i śluzu, co prowadzi do zwiększonego wydzielania płynów do światła jelita i zmiękczenia stolca. Efekt przeczyszczający pojawia się po 8-12 godzinach od podania, co wynika z czasu przemieszczania się treści pokarmowej oraz procesów metabolicznych.
glikozyd hydroksyantracenowy, gospodarka elektrolitowa, kontaktowy lek przeczyszczający, Laxantia Tea, liść senesu, owoc senesu, pasaż jelitowy, perystaltyka jelita grubego, Red Senes Tea, reinantron, sennozyd, sennozyd B, skurcz propulsacyjny, skurcz stacjonarny, standaryzacja zawartości, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Sennozyd B – Interakcje
Sennozyd B, obecny w preparatach zawierających liść lub owoc senesu, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, głównie poprzez indukcję hipokaliemii oraz przyspieszenie pasażu jelitowego. Długotrwałe stosowanie lub nadużywanie sennozydu B prowadzi do obniżenia stężenia potasu w surowicy, co nasila działanie glikozydów nasercowych, leków przeciwarytmicznych, chinidyny oraz leków wydłużających odcinek QT, zwiększając ryzyko arytmii i innych działań niepożądanych. Jednoczesne stosowanie z lekami wywołującymi hipokaliemię, takimi jak tiazydowe leki moczopędne, adrenokortykosteroidy czy preparaty z korzenia lukrecji, pogłębia niedobór potasu. Ponadto, przyspieszony pasaż jelitowy może obniżać biodostępność doustnych leków antykoncepcyjnych, leków o opóźnionym uwalnianiu oraz innych preparatów wymagających dłuższego czasu absorpcji.
absorpcja jelitowa, adrenokortykosteroid, biodostępność leku, doustny lek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, działanie przeczyszczające, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, korzeń lukrecji, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, opóźnione uwalnianie leku, pasaż jelitowy, rytm zatokowy, sennozyd, sennozyd B, skurcz jelita, torsade de pointes, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Red Senes Tea –
Preparaty zawierające liść senesu, takie jak Red Senes Tea (zawierające 17-23 mg sennozydu B na saszetkę), wykazują działanie przeczyszczające prowadzące do hipokaliemii, która stanowi główny mechanizm interakcji z lekami. Hipokaliemia może nasilać toksyczność i ryzyko arytmii przy stosowaniu glikozydów nasercowych, leków przeciwarytmicznych, chinidyny oraz leków wydłużających odcinek QT. Dodatkowo, przyspieszony pasaż jelitowy może obniżać wchłanianie doustnych środków antykoncepcyjnych i innych leków, co skutkuje zmniejszeniem ich skuteczności terapeutycznej. Szczególnie istotne jest monitorowanie elektrolitów u pacjentów stosujących jednocześnie leki moczopędne (tiazydowe, pętlowe), adrenokortykosteroidy oraz preparaty z korzeniem lukrecji, ze względu na synergistyczne działanie obniżające poziom potasu.
adrenokortykosteroid, antykoncepcja hormonalna, ból brzucha, chinidyna, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie diuretyczne, glikozyd hydroksyantracenowy, glikozyd nasercowy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, korzeń lukrecji, lek moczopędny, lek pętlowy, lek przeciwarytmiczny, lek tiazydowy, lek wydłużający odcinek QT, liść senesu, odwodnienie, przyspieszony pasaż jelitowy, sennozyd, torsade de pointes, utrata potasu, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Laxantia Tea 17 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B/saszetkę
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Laxantia Tea, zawierającego liść i owoc senesu, wskazują na niski poziom toksyczności ostrej przy jednorazowym doustnym podaniu ekstraktu ze strąków senesu oraz sennozydów u myszy i szczurów. W 90-dniowym badaniu toksyczności podprzewlekłej u szczurów zaobserwowano odwracalne zmiany proliferacyjne w nabłonku jelita grubego, przedżołądka oraz kanalików nerkowych, bez wpływu na splot nerwowy okrężnicy. Długoterminowe badania kancerogenności (2 lata) nie wykazały potencjału kancerogennego ekstraktu z owoców senesu u szczurów obu płci. Badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój poporodowy, zachowanie matek ani płodność samców i samic, co sugeruje bezpieczeństwo preparatu w kontekście reprodukcji i rozwoju potomstwa w modelach zwierzęcych.
aloeemodyna, antrachinon, genotoksyczność, kancerogenność, liść senesu, mechanizm naprawczy DNA, nowotwór jelita grubego, owoc senesu, rak jelita grubego, reina, rozrost nabłonka kanalików nerkowych, rozrost nabłonka przedżołądka, sennozyd, sennozyd A, sennozyd B, splot nerwowy okrężnicy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaparcie, związek antrachinonowy - Leksykon substancji czynnych
Glikozydy hydroksyantracenowe – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące glikozydów hydroksyantracenowych, głównie pochodzących ze strąków senesu, wskazują na niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym. W badaniach na szczurach, w tym 90-dniowym eksperymencie, zaobserwowano odwracalne zmiany histologiczne, takie jak rozrost nabłonka w jelicie grubym, przedżołądku oraz kanalikach nerkowych, bez patologii w splocie nerwowym okrężnicy. Długoterminowe badania trwające 2 lata nie wykazały działania kancerogennego ekstraktu zawierającego glikozydy hydroksyantracenowe. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój potomstwa ani zachowanie macierzyńskie. Wyniki badań genotoksyczności in vivo były negatywne, pomimo mutagennego działania aloeemodyny in vitro, natomiast sennozydy A i B oraz reina nie wykazywały efektu mutagennego.
aloeemodyna, antrachinon, badanie długoterminowe, działanie kancerogenne, genotoksyczność, glikozyd hydroksyantracenowy, liście senesu, nowotwór jelita grubego, potencjał mutagenny, preparat z glikozydami hydroksyantracenowymi, reina, rozrost nabłonka, sennozyd, splot nerwowy okrężnicy, środek przeczyszczający, strąki senesu, toksyczność neurologiczna, toksyczność ostra, zaparcie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Senalax Extra 17 mg sumy sennozydów/tabl.
Przedkliniczne badania toksykologiczne preparatu Senalax Extra, zawierającego 17 mg sumy sennozydów na tabletkę, wykazały niską toksyczność w testach ostrej, podostrej i przewlekłej ekspozycji. Nie stwierdzono działania embriotoksycznego, teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i reprodukcję u zwierząt. Ponadto, badania nie wykazały mutagennego ani karcinogennego potencjału sennozydów, co jest istotne w kontekście długotrwałego stosowania leku, zwłaszcza wobec doniesień o możliwym związku pochodnych antrachinonów z rakiem jelita grubego. Zaobserwione zmiany hiperplastyczne w błonie śluzowej przewodu pokarmowego oraz nabłonku kanalików nerkowych były odwracalne po zakończeniu ekspozycji, a brak uszkodzeń splotów nerwowych jelita grubego wskazuje na bezpieczeństwo stosowania zgodnie z zaleceniami.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, lek przeczyszczający, nabłonek kanalików nerkowych, pochodna antrachinowa, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, rak jelita grubego, Senalax Extra, sennozyd, toksyczność ostra, zaparcie, zmiana hiperplastyczna - Leksykon substancji czynnych
Glikozydy hydroksyantracenowe – Właściwości farmakodynamiczne
Glikozydy hydroksyantracenowe, główne substancje czynne preparatu Red Senes Tea, pochodzą z liścia senesu (Sennae foliolum) i występują w dawce 17-23 mg na saszetkę (800 mg surowca) w przeliczeniu na sennozyd B. Należą do grupy kontaktowych leków przeczyszczających (kod ATC: A06AB), których mechanizm działania opiera się na bezpośrednim kontakcie z błoną śluzową jelita grubego. Po podaniu nie ulegają wchłanianiu w jelicie cienkim, a w jelicie grubym są metabolizowane przez florę bakteryjną do aktywnych metabolitów, głównie reinantronu. Działanie przeczyszczające wynika z dwóch mechanizmów: stymulacji perystaltyki propulsacyjnej i hamowania skurczów segmentowych, co przyspiesza pasaż jelitowy i zmniejsza absorpcję wody oraz elektrolitów, oraz zwiększenia wydzielania śluzu i jonów chlorkowych, co zmiękcza masy kałowe i ułatwia ich wydalanie.
8 dihydroksyantracenu, błona śluzowa jelita grubego, działanie przeczyszczające, efekt terapeutyczny, flora bakteryjna jelita, glikozyd hydroksyantracenowy, komórka kubkowa, kontaktowy lek przeczyszczający, liść senesu, pasaż treści jelitowej, perystaltyka jelita grubego, pochodna 1, proces wydzielniczy, reinantron, Sennae foliolum, sennozyd, sennozyd B, skurcz propulsacyjny, skurcz stacjonarny, ß-O-glikozyd, wydzielanie jonów chlorkowych, zaparcie - Leksykon substancji czynnych
Liść senesu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Obecne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa liścia senesu opierają się głównie na badaniach ekstraktów z owoców i strąków senesu, które ze względu na podobny skład chemiczny można ekstrapolować na liść. Badania toksyczności ostrej u myszy i szczurów wykazały niską toksyczność przy podaniu doustnym, bez istotnych efektów toksycznych po jednorazowych dawkach. W 90-dniowym badaniu podostrej toksyczności zaobserwowano odwracalny rozrost nabłonka jelita grubego, przedżołądka oraz kanalików nerkowych, bez zmian w splocie nerwowym okrężnicy. Długoterminowe, 2-letnie badania kancerogenności nie wykazały działania kancerogennego ekstraktu podawanego doustnie. Ponadto, preparaty senesu nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje reprodukcyjne ani teratogenności u szczurów. W badaniach mutagenności in vitro aloeemodyna wykazała działanie mutagenne, jednak sennozydy A i B oraz reina nie wykazały takiego efektu, a badania in vivo potwierdziły brak istotnego potencjału mutagennego przy stosowaniu terapeutycznym.
aloeemodyna, antrachinon, badanie histopatologiczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, liść senesu, nowotwór jelita grubego, owoc senesu, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, reina, rozrost nabłonka, rozwój poporodowy, sennozyd, splot nerwowy okrężnicy, strąk senesu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaparcie - Leksykon substancji czynnych
Makrogol – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Makrogol (polietylenoglikol, PEG) jest szeroko stosowanym polimerem o działaniu osmotycznym w lekach przeczyszczających. Analiza charakterystyk produktów leczniczych wykazała, że preparaty zawierające makrogol 3350 lub 4000, takie jak Clensia, Duphagol, Moviprep, Pegorion, Pegorion Junior oraz Plenvu, nie wykazują wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Wyjątkiem jest Olopeg (makrogol 4000), gdzie wskazano brak lub nieistotny wpływ, co klinicznie nie ogranicza funkcjonowania pacjenta. Dla niektórych preparatów (Forlax 10 g, Klean-prep, Macrogol Aurovitas) brak jest specyficznych badań w tym zakresie, co wymaga ostrożności w formułowaniu jednoznacznych zaleceń. Preparat Dentinox N, będący żelem do stosowania miejscowego, nie dotyczy kwestii wpływu na zdolności psychomotoryczne.
biegunka, bisakodyl, charakterystyka produktu leczniczego, dyskomfort brzuszny, działanie niepożądane, makrogol, makrogol 3350, makrogol 4000, makrogolu eter laurylowy, preparat przeczyszczający, sennozyd, skurcz brzucha, środek przeczyszczający, substancja osmotycznie czynna, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liść Senesu 25-30 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu sennozyd B/g
Przedkliniczne badania toksyczności subchronicznej liścia senesu, opierające się na danych z badań na strąkach senesu, wykazały odwracalne zmiany histopatologiczne w układzie pokarmowym i nerkach szczurów po 90-dniowej ekspozycji na dawki od 100 do 1500 mg/kg (odpowiadające 16-242 mg/kg u człowieka). Zaobserwowano przerost nabłonka jelita grubego oraz rozrost nabłonka części przełykowej żołądka, a także kanalikowe nacieki bazofilowe i przerost nabłonka nerek przy dawkach ≥300 mg/kg/dzień, bez towarzyszących zaburzeń czynnościowych. Wystąpiło również gromadzenie brązowego pigmentu w kanalikach nerkowych, skutkujące przebarwieniami powierzchni nerek, które utrzymywały się częściowo po okresie zdrowienia. W badaniu nie ustalono wartości NOEL, co wskazuje na brak dawki wolnej od efektów obserwowalnych. Dodatkowo, strąki senesu i ich pochodne wykazywały mutagenność i genotoksyczność in vitro, z wyjątkiem sennozydów, reiny i sennidyn, jednak mutagenność nie została potwierdzona in vivo dla senesu i aloe-emodyny.
aloe-emodyna, badanie przedkliniczne, genotoksyczność, kanalikowy naciek bazofilowy, liść senesu, mutagenność, naciek bazofilowy, pochodna hydroksyloantracenowa, poziom niewywołujący dających się zaobserwować skutków, przerost nabłonka jelita grubego, rakotwórczość, sennozyd, splot nerwowy okrężnicy, strąk senesu, toksyczność subchroniczna, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Senes Apteo Med 28 mg sennozydów/sasz.
Preparat Senes Apteo Med zawiera 28 mg sennozydów na saszetkę, pochodzących z liścia (825 mg) i owocu senesu (275 mg). Sennozydy, jako glikozydy antrachinonowe, nie ulegają absorpcji w górnym odcinku przewodu pokarmowego z powodu braku odpowiednich enzymów, natomiast w jelicie grubym są przekształcane przez mikroflorę bakteryjną do aktywnego metabolitu – reinoantronu, który odpowiada za efekt przeczyszczający. Wolne aglikony (sennidyny) mogą być częściowo wchłaniane w górnym odcinku przewodu pokarmowego i podlegają biotransformacji w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym i resztami siarczanowymi, co ułatwia ich eliminację. Po 7 dniach stosowania dawki 20 mg sennozydów dziennie maksymalne stężenie reiny we krwi wynosiło 100 ng/ml, co wskazuje na ograniczone wchłanianie systemowe metabolitów.
biotransformacja wątrobowa, działanie przeczyszczające, ekspozycja ogólnoustrojowa, eliminacja z organizmu, eliminacja z żółcią, glikozyd antrachinonowy, glukuronid i siarczan, jelito grube, kwas glukuronowy, liść senesu, mikroflora jelitowa, owoc senesu, reina, reinoantron, reszta siarczanowa, sennidyna, sennozyd, wchłanianie systemowe, wolny aglikon, wydalanie z moczem - Leksykon substancji czynnych
Liść senesu – Przeciwwskazania stosowania
Liść senesu (Sennae folium) oraz owoc senesu (Sennae fructus angustifoliae) zawierają glikozydy hydroksyantracenowe, które wykazują działanie przeczyszczające poprzez stymulację perystaltyki jelit. Przeciwwskazania do stosowania tych preparatów obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także szereg patologii przewodu pokarmowego, takich jak zwężenie i niedrożność jelit, atonia jelit, zapalenie wyrostka robaczkowego, choroby zapalne jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie okrężnicy) oraz ból brzucha o nieustalonej etiologii. Preparaty te są również przeciwwskazane u pacjentów ze stanami odwodnienia z towarzyszącą utratą elektrolitów, ze względu na ryzyko pogłębienia hipokaliemii i zaburzeń rytmu serca. U dzieci poniżej 12. roku życia stosowanie senesu jest niewskazane z powodu zwiększonego ryzyka działań niepożądanych i zaburzeń elektrolitowych.
atonia jelit, ból w jamie brzusznej, choroba Leśniowskiego-Crohna, diuretyk, działanie przeczyszczające, glikozyd hydroksyantracenowy, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, lek antyarytmiczny, liść senesu, megacolon toxicum, nadwrażliwość na substancję czynną, niedrożność jelit, nietolerancja laktozy, owoc senesu, perforacja jelita, perystaltyka jelit, reakcja anafilaktyczna, sennozyd, utrata elektrolitów, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zapalenie wyrostka robaczkowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Laxantia Tea 17 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B/saszetkę
Laxantia Tea to produkt leczniczy zawierający 572 mg liścia senesu oraz 100 mg owocu senesu w jednej saszetce, co odpowiada 16-18 mg glikozydów hydroksyantracenowych (w przeliczeniu na sennozyd B, około 17 mg). Preparat jest dostępny w formie ziół do zaparzania i wykazuje działanie przeczyszczające, stosowany jest wyłącznie do krótkotrwałego, doraźnego leczenia zaparć czynnościowych, przygotowania do badań diagnostycznych wymagających opróżnienia jelita, zaparć związanych z okresowym unieruchomieniem pacjenta oraz w sytuacjach wymagających uniknięcia nadmiernego parcia podczas defekacji (np. pooperacyjnie). Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zależności i upośledzenia naturalnych mechanizmów defekacji, dlatego konieczne jest równoległe wdrożenie modyfikacji stylu życia, takich jak zwiększenie spożycia błonnika, odpowiednie nawodnienie (1,5-2 litry płynów dziennie), regularna aktywność fizyczna oraz wyrobienie nawyku regularnego oddawania stolca.
błonnik w diecie, defekacja, doraźne leczenie zaparć, działanie przeczyszczające, glikozyd hydroksyantracenowy, krótkotrwałe stosowanie, krwawienie z przewodu pokarmowego, liść senesu, nawodnienie organizmu, niedrożność jelit, oddawanie stolca, odwodnienie organizmu, okres pooperacyjny, opróżnienie jelita, owoc senesu, sennozyd, sennozyd B, unieruchomienie pacjenta, zaparcie czynnościowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Red Senes Tea –
Red Senes Tea zawiera 800 mg liścia senesu (Sennae foliolum) w jednej saszetce, co odpowiada 17-23 mg glikozydów hydroksyantracenowych (sennozyd B). Produkt należy do grupy kontaktowych leków przeczyszczających (kod ATC: A06AB). Mechanizm działania opiera się na obecności pochodnych 1,8-dihydroksyantracenu, które po przekształceniu przez florę bakteryjną jelita grubego do aktywnego metabolitu reinantronu, stymulują motorykę jelita grubego oraz procesy sekrecyjne. Aktywne metabolity indukują skurcze propulsacyjne i hamują skurcze segmentacyjne, co przyspiesza pasaż jelitowy i zmniejsza resorpcję płynów, a także zwiększają wydzielanie śluzu i jonów chlorkowych, co prowadzi do uwodnienia i zmiękczenia stolca.
8 dihydroksyantracenu, działanie przeczyszczające, flora bakteryjna jelita grubego, glikozyd hydroksyantracenowy, kontaktowy lek przeczyszczający, liść senesu, motoryka jelita grubego, pasaż jelitowy, pochodna 1, proces sekrecyjny, reinantron, Sennae foliolum, sennozyd, sennozyd B, skurcz propulsacyjny, skurcz stacjonarny, ß-O-glikozyd, wydzielanie jonów chlorkowych, wydzielanie śluzu - Leksykon substancji czynnych
Sennozydy – Dawkowanie i sposób podawania
Sennozydy, będące substancjami czynnymi o działaniu przeczyszczającym, występują w preparatach takich jak Senalax Extra (17 mg sennozydów/tabletka powlekana) oraz Senes Apteo Med (28 mg sennozydów/saszetka). Preparaty te są przeciwwskazane u dzieci poniżej 12 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa. Dorośli i młodzież powyżej 12 lat powinni stosować Senalax Extra w dawce 1 tabletki na noc, 2-3 razy w tygodniu przez 1-2 tygodnie, nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej 30 mg związków hydroksyantracenowych. Senes Apteo Med zaleca się w dawce 1/2 lub 2/3 szklanki naparu z jednej saszetki, przygotowanego przez zaparzenie w 1 szklance wrzącej wody przez 10 minut, stosowanego wieczorem, nie dłużej niż 7-10 dni. Działanie przeczyszczające pojawia się odpowiednio po 8-12 godzinach (Senalax Extra) oraz 6-10 godzinach (Senes Apteo Med) od podania.
działanie niepożądane, działanie przeczyszczające, efekt przeczyszczający, efekt terapeutyczny, forma farmaceutyczna, maksymalna dawka dobowa, podanie doustne, postać farmaceutyczna, Senalax Extra, Senes Apteo Med, sennozyd, substancja czynna, suma sennozydów, tabletka powlekana, wywiad medyczny, zioła do zaparzania, związek hydroksyantracenowy - Leksykon substancji czynnych
Senes – Właściwości farmakodynamiczne
Senes (Cassia senna L., C. acutifolia Delile, Cassia angustifolia Vahl) zawiera β-O-glikozydy hydroksyantracenowe, głównie sennozydy, które wykazują działanie przeczyszczające. Substancje te nie są absorbowane w górnym odcinku przewodu pokarmowego, lecz w jelicie grubym ulegają bakteryjnej konwersji do aktywnego metabolitu – antronu reiny. Mechanizm działania sennozydów obejmuje pobudzenie perystaltyki jelita grubego oraz modulację procesów wydzielniczych, w tym hamowanie absorpcji jonów Na⁺ i Cl⁻ oraz stymulację wydzielania wody i elektrolitów do światła jelita, co zwiększa objętość płynu i ułatwia defekację. Efekt przeczyszczający pojawia się po 8-12 godzinach od podania, co jest związane z czasem transportu i metabolizmu substancji aktywnych. Preparaty zawierające senes, takie jak Figura 1 (16,58-22,43 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B/saszetkę), klasyfikowane są w grupie ATC A06AB06.
8 dihydroksyantracenu, antrapochodna, antron reiny, bakterie jelitowe, defekacja, efekt antyabsorpcyjny, efekt stymulujący wydzielanie, emodyno-9-antron, glikozyd hydroksyantracenowy, glukofrangulin, kora kruszyny, lek przeczyszczający kontaktowy, O-diglikozyd, O-monoglikozyd, pasaż jelitowy, perystaltyka jelita grubego, pochodne 1, połączenia międzykomórkowe, senes, sennozyd, β-O-glikozyd - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Senes Apteo Med
Produkt leczniczy Senes Apteo Med zawierający 28 mg sennozydów na saszetkę jest wskazany do krótkotrwałego leczenia zaparć, stosowany po nieskuteczności modyfikacji diety i środków przeczyszczających pęczniejących. Maksymalny czas terapii nie powinien przekraczać 7-10 dni, a ocenę skuteczności należy przeprowadzić po 2-3 dniach stosowania. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z ostrymi lub przewlekłymi, niezdiagnozowanymi dolegliwościami w jamie brzusznej, gdyż może maskować objawy poważniejszych schorzeń. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12. roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.