lek przeczyszczający kontaktowy
Leki przeczyszczające kontaktowe (kontaktowe środki przeczyszczające) to grupa preparatów, które pobudzają perystaltykę jelita grubego poprzez bezpośrednie działanie drażniące na ścianę jelita i stymulację zakończeń nerwowych w błonie śluzowej. Mechanizm działania polega na zwiększeniu wydzielania wody i elektrolitów do światła jelita oraz przyspieszeniu ruchów perystaltycznych.
Do leków przeczyszczających kontaktowych zalicza się głównie związki antrachinonowe (senes, aloes, kora kruszyny), pochodne difenylometanu (bisakodyl, natrium pikosulfat) oraz olej rycynowy. Efekt przeczyszczający pojawia się zwykle po 6-12 godzinach od podania, co sprawia, że są często stosowane wieczorem, aby uzyskać wypróżnienie następnego dnia rano.
Wskazania do stosowania obejmują: doraźne leczenie zaparć, przygotowanie do badań endoskopowych lub radiologicznych przewodu pokarmowego oraz przygotowanie do zabiegów chirurgicznych. Długotrwałe stosowanie leków przeczyszczających kontaktowych nie jest zalecane ze względu na ryzyko rozwoju zespołu leniwego jelita, zaburzeń wodno-elektrolitowych oraz uzależnienia.
Przeciwwskazania do stosowania tych leków to: niedrożność jelit, ostre choroby zapalne jelit, ból brzucha o niejasnej etiologii, a także krwawienia z przewodu pokarmowego. U kobiet w ciąży i karmiących piersią należy zachować szczególną ostrożność, a u dzieci stosowanie powinno być ograniczone i zawsze konsultowane z lekarzem.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Aloes – Właściwości farmakodynamiczne
Aloes (Aloe capensis) jest lekiem przeczyszczającym kontaktowym z grupy ATC A06AB, którego głównymi związkami aktywnymi są pochodne 1,8-dihydroksyantracenu, w tym specyficzne glikozydy antrachinonowe: aloinozydy (C,O-diglikozydy) i aloina (C-glikozydy). W preparacie Alax, zawierającym wysuszony, sproszkowany sok z liści aloesu, znajduje się 18% związków antranoidowych, co odpowiada 10-15 mg aloiny na tabletkę. Substancje te nie ulegają rozkładowi w górnym odcinku przewodu pokarmowego i są minimalnie wchłaniane, a ich aktywacja następuje dopiero w jelicie grubym, gdzie bakterie jelitowe przekształcają je do aktywnego metabolitu – antron-9-emodyny. Działanie przeczyszczające aloesu opiera się na dwóch mechanizmach: hamowaniu pompy Na⁺/K⁺ oraz kanałów Cl⁻ w błonie śluzowej jelita grubego, co przyspiesza pasaż jelitowy, oraz stymulacji wydzielania śluzu i chlorków, prowadzącej do zwiększenia wydzielania płynów i rozrzedzenia stolca. Prawdopodobnym mediatorem tych efektów są prostaglandyny, które pośredniczą w pobudzeniu perystaltyki jelit.
8 dihydroksyantracenu, aloina, antron-9-emodyna, defekacja, efekt przeczyszczający, glikozyd antrachinonowy, jelito grube, kora kruszyny, lek przeczyszczający kontaktowy, mikroflora jelitowa, motoryka jelita grubego, pasaż treści jelitowej, perystaltyka jelit, pochodna 1, pompa Na⁺/K⁺, prostaglandyna, wydzielanie śluzu, związek antranoidowy, β-O-glikozyd - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Xenna Extra Comfort 150 – 220 mg
Xenna Extra Comfort zawiera suchy wyciąg z owoców senesu (Sennae angustifoliae fructus extractum siccum) w dawce 150-220 mg na tabletkę dojelitową, co odpowiada 20 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B. Substancja czynna, głównie sennozydy A i B, nie ulega absorpcji w górnym odcinku przewodu pokarmowego, a w jelicie grubym pod wpływem bakterii jelitowych przekształcana jest do aktywnego metabolitu – antronu reiny. Preparat należy do grupy kontaktowych leków przeczyszczających (kod ATC: A06AB06) i wykazuje działanie po 8-12 godzinach od podania, co wynika z konieczności przemiany sennozydów oraz wywołania odpowiedzi fizjologicznej w jelicie grubym. Mechanizm działania Xenna Extra Comfort opiera się na dwóch głównych efektach: motorycznym i wydzielniczym. Pierwszy polega na stymulacji motoryki jelita grubego, co przyspiesza pasaż treści jelitowej. Drugi mechanizm obejmuje działanie antyabsorpcyjne – hamowanie wchłaniania wody i jonów Na+ oraz Cl– przez nabłonek jelita grubego, oraz działanie wydzielnicze właściwe – zwiększenie przepuszczalności połączeń międzykomórkowych, co prowadzi do wzmożonej sekrecji wody i elektrolitów do światła jelita. Takie połączenie mechanizmów skutkuje efektywnym działaniem przeczyszczającym preparatu.
- Leksykon substancji czynnych
Kminek – Właściwości farmakodynamiczne
Kminek zwyczajny (Carum carvi L.) jest składnikiem wielu preparatów stosowanych w zaburzeniach przewodu pokarmowego, wykazując działanie rozkurczające, wiatropędne oraz wspomagające trawienie. W preparatach przeciw niestrawności, takich jak Tabletki przeciw niestrawności Labofarm, kminek w połączeniu z korzeniem mniszka (w proporcji 2:1) wspiera wydzielanie soków trawiennych i żółci, co jest efektem synergistycznym z innymi składnikami, np. liściem mięty pieprzowej. W preparatach przeczyszczających (Normosan, Normosan fix, Radirex PLUS) kminek uzupełnia działanie pochodnych antracenowych (obecnych w korze kruszyny i liściu senesu), które pobudzają perystaltykę jelita grubego, hamują absorpcję wody i elektrolitów (Na⁺, Cl⁻) oraz zwiększają przepuszczalność ścisłych połączeń między komórkami nabłonka, co prowadzi do efektu przeczyszczającego po 6-12 godzinach od podania. Zawartość kminku w tych preparatach wynosi odpowiednio 35 g/100 g w Normosan oraz 0,490 g w saszetce 1,4 g Normosan fix, a w Radirex PLUS jest składnikiem ekstraktu płynnego (10 g/100 g produktu).
8-dihydroksyantracenowe, absorpcja elektrolitów, antron reiny, bakterie jelitowe, czynność motoryczna okrężnicy, czynność wątroby, dyspepsja, działanie przeczyszczające, działanie rozkurczające, działanie synergistyczne, ekstrakt płynny złożony, emodyno-9-antron, glukofranguliny, kminek zwyczajny, kora kruszyny, korzeń rzewienia, lek przeczyszczający kontaktowy, liść senesu, niestrawność, pasaż jelitowy, perystaltyka jelita grubego, pochodne 1, soki trawienne, właściwości farmakodynamiczne, zaburzenia przewodu pokarmowego, związki gorzkie - Leksykon substancji czynnych
Senes – Właściwości farmakodynamiczne
Senes (Cassia senna L., C. acutifolia Delile, Cassia angustifolia Vahl) zawiera β-O-glikozydy hydroksyantracenowe, głównie sennozydy, które wykazują działanie przeczyszczające. Substancje te nie są absorbowane w górnym odcinku przewodu pokarmowego, lecz w jelicie grubym ulegają bakteryjnej konwersji do aktywnego metabolitu – antronu reiny. Mechanizm działania sennozydów obejmuje pobudzenie perystaltyki jelita grubego oraz modulację procesów wydzielniczych, w tym hamowanie absorpcji jonów Na⁺ i Cl⁻ oraz stymulację wydzielania wody i elektrolitów do światła jelita, co zwiększa objętość płynu i ułatwia defekację. Efekt przeczyszczający pojawia się po 8-12 godzinach od podania, co jest związane z czasem transportu i metabolizmu substancji aktywnych. Preparaty zawierające senes, takie jak Figura 1 (16,58-22,43 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B/saszetkę), klasyfikowane są w grupie ATC A06AB06.
8 dihydroksyantracenu, antrapochodna, antron reiny, bakterie jelitowe, defekacja, efekt antyabsorpcyjny, efekt stymulujący wydzielanie, emodyno-9-antron, glikozyd hydroksyantracenowy, glukofrangulin, kora kruszyny, lek przeczyszczający kontaktowy, O-diglikozyd, O-monoglikozyd, pasaż jelitowy, perystaltyka jelita grubego, pochodne 1, połączenia międzykomórkowe, senes, sennozyd, β-O-glikozyd - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bisacodyl VP 5 mg
Bisakodyl, należący do grupy leków przeczyszczających kontaktowych (kod ATC: A06AB02), jest substancją czynną preparatu Bisacodyl VP w postaci tabletek dojelitowych o dawce 5 mg. Jego działanie polega na bezpośrednim stymulowaniu zwojów podśluzówkowych układu nerwowego jelitowego w jelicie grubym, co prowadzi do nasilenia czynności skurczowej oraz pobudzenia perystaltyki, usprawniając pasaż treści jelitowej. Dodatkowo bisakodyl wykazuje efekt wiatropędny, co może redukować dyskomfort związany ze wzdęciami, stanowiąc istotny element jego działania terapeutycznego.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Liść Senesu 25-30 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu sennozyd B/g
Liść senesu, należący do grupy leków przeczyszczających kontaktowych (kod ATC A06AB06), zawiera pochodne 1,8-dihydroksyantracenu, głównie β-O-glikozydy (sennozydy), które nie są absorbowane w górnym odcinku przewodu pokarmowego. Aktywacja substancji następuje w jelicie grubym, gdzie bakterie przekształcają sennozydy do antronu reiny – aktywnego metabolitu odpowiedzialnego za efekt terapeutyczny. Mechanizm działania obejmuje stymulację perystaltyki jelita grubego, co przyspiesza pasaż jelitowy, oraz modulację procesów wydzielniczych, w tym hamowanie absorpcji wody i elektrolitów (Na⁺, Cl⁻) oraz zwiększenie przepuszczalności tight junctions, co prowadzi do zwiększenia objętości płynu w świetle jelita i ułatwia defekację.
antron reiny, biotransformacja, defekacja, efekt antyabsorpcyjny, flora bakteryjna jelita, glikozydy hydroksyantracenowe, lek przeczyszczający kontaktowy, liść senesu, motoryka jelita, pasaż jelitowy, perystaltyka jelita grubego, pochodne dihydroksyantracenu, połączenia międzykomórkowe, sennozyd B, sennozydy, zioła do zaparzania - Leksykon substancji czynnych
Sód pikosiarczan – Właściwości farmakodynamiczne
Sodu pikosiarczan, klasyfikowany w grupie kontaktowych leków przeczyszczających (kod ATC: A06AB08), jest triarylometanem wykazującym miejscowe działanie na jelito grube. Po biotransformacji przez florę bakteryjną jelita grubego aktywuje błonę śluzową jelita grubego i odbytnicy, co prowadzi do przyspieszenia perystaltyki okrężnicy, zwiększenia zawartości wody oraz stężenia elektrolitów w świetle jelita. Efektem farmakodynamicznym jest pobudzenie defekacji, skrócenie czasu pasażu jelitowego oraz rozluźnienie konsystencji stolca, bez wpływu na procesy trawienia i wchłaniania w jelicie cienkim, co podkreśla jego selektywność działania.