stymulacja receptorów β2-adrenergicznych

Stymulacja receptorów β2-adrenergicznych to proces aktywacji specyficznych białek receptorowych znajdujących się na powierzchni komórek, głównie w oskrzelach, naczyniach krwionośnych i mięśniach szkieletowych. Receptory te reagują na katecholaminy, takie jak adrenalina i noradrenalina, oraz na syntetyczne β2-mimetyki.

W drogach oddechowych stymulacja receptorów β2-adrenergicznych powoduje rozkurcz mięśni gładkich oskrzeli, co prowadzi do rozszerzenia dróg oddechowych i ułatwienia przepływu powietrza. Ten mechanizm jest podstawą działania leków rozszerzających oskrzela stosowanych w terapii astmy i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP).

W układzie naczyniowym aktywacja tych receptorów skutkuje rozszerzeniem naczyń krwionośnych, szczególnie w mięśniach szkieletowych, co może prowadzić do obniżenia oporu obwodowego i ciśnienia tętniczego. W mięśniach szkieletowych stymulacja β2 powoduje zwiększenie siły skurczu, co wykorzystuje się w niektórych stanach osłabienia mięśniowego.

Leki stymulujące receptory β2-adrenergiczne (β2-mimetyki) dzielą się na krótko- i długodziałające. Krótkodziałające, jak salbutamol czy fenoterol, stosowane są doraźnie w celu szybkiego ustąpienia objawów obturacji oskrzeli. Długodziałające, takie jak salmeterol czy formoterol, wykorzystywane są w leczeniu przewlekłym.

Działania niepożądane stymulacji receptorów β2-adrenergicznych obejmują tachykardię, drżenie mięśniowe, niepokój oraz hipokaliemię. Przy długotrwałym stosowaniu może wystąpić zjawisko tachyfilaksji (zmniejszenie odpowiedzi na lek przy powtarzanym podawaniu) oraz down-regulacja receptorów, co prowadzi do zmniejszenia efektywności terapii.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl