działania ogólnoustrojowe glikokortykosteroidów
Glikokortykosteroidy wykazują szerokie działania ogólnoustrojowe, które wykorzystywane są w terapii wielu chorób. Ich podstawowy mechanizm opiera się na wiązaniu z receptorami glikokortykosteroidowymi, co prowadzi do regulacji ekspresji genów i oddziaływania na liczne procesy komórkowe.
Wśród najważniejszych działań ogólnoustrojowych glikokortykosteroidów wyróżnia się silne działanie przeciwzapalne poprzez hamowanie syntezy cytokin prozapalnych, prostaglandyn i leukotrienów. Leki te zmniejszają migrację komórek zapalnych do ognisk zapalnych oraz hamują aktywność komórek immunologicznych, co prowadzi do immunosupresji.
Glikokortykosteroidy wpływają także na metabolizm – zwiększają glukoneogenezę w wątrobie, zmniejszają wrażliwość tkanek na insulinę i mogą powodować hiperglikemię. Ponadto indukują katabolizm białek w tkankach obwodowych oraz nasilają lipolizę, co może prowadzić do redystrybucji tkanki tłuszczowej z charakterystycznym fenotypem cushingoidalnym.
W zakresie gospodarki wodno-elektrolitowej, glikokortykosteroidy wykazują działanie mineralokortykoidowe, powodując zatrzymanie sodu i wody oraz zwiększone wydalanie potasu. Długotrwałe stosowanie tych leków może prowadzić do licznych działań niepożądanych, w tym osteoporozy, miopatii, zaburzeń psychicznych czy zwiększonej podatności na infekcje.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cortineff ophtalm. 0,1% 1 mg/g
Fludrokortyzon octan w maści do oczu CORTINEFF ophtalm. 0,1% (1 mg/g) wykazuje bardzo ograniczone wchłanianie ogólnoustrojowe po miejscowej aplikacji, co znacząco wpływa na profil bezpieczeństwa preparatu. Substancja czynna działa głównie miejscowo na tkanki przedniego odcinka oka, osiągając wysokie stężenia w tych strukturach przy minimalnej obecności we krwi i płynach ustrojowych. Specyficzne podłoże maściowe zawierające lanolinę (100 mg/g) oraz chlorek benzalkoniowy (0,1 mg/g) wspomaga penetrację fludrokortyzonu octanu przez rogówkę i spojówkę, przedłużając czas kontaktu substancji czynnej z powierzchnią gałki ocznej i zwiększając jej biodostępność miejscową.
aplikacja oczna, biodostępność miejscowa, chlorek benzalkoniowy, Cortineff ophtalm, działania ogólnoustrojowe glikokortykosteroidów, ekspozycja ogólnoustrojowa, fludrokortyzon octan, gałka oczna, lanolina, maść do oczu, penetracja substancji czynnej, profil bezpieczeństwa preparatu, przedni odcinek oka, spojówka, tkanki oka, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Symbicort Turbuhaler (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Przedawkowanie Symbicort Turbuhaler, zawierającego budezonid i formoterol fumaran dwuwodny, może prowadzić do różnorodnych objawów klinicznych zależnych od dominującej substancji czynnej. Nadmierna ekspozycja na formoterol, agonistę receptorów β2, manifestuje się drżeniami mięśni, bólami głowy, kołataniem serca, tachykardią (>100 uderzeń/min), hipokaliemią, hiperglikemią, wydłużeniem odstępu QTc oraz arytmiami, co zwiększa ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca. Dawka 90 µg formoterolu w ciągu 3 godzin, choć przekracza standardową dawkę 9 µg/dawkę w Symbicorcie, nie wykazała dotychczas istotnych problemów bezpieczeństwa. Przedawkowanie budezonidu w ostrej fazie zwykle nie wymaga natychmiastowej interwencji, jednak przewlekłe stosowanie wysokich dawek może skutkować podwyższonym stężeniem kortykosteroidów, supresją osi podwzgórze-przysadka-nadnercza oraz innymi działaniami ogólnoustrojowymi glikokortykosteroidów.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, arytmia komorowa, budezonid, drżenie mięśni, drżenie mięśni szkieletowych, działania ogólnoustrojowe glikokortykosteroidów, formoterol fumaran dwuwodny, glikogenoliza wątrobowa, glikokortykosteroid wziewny, hiperglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, leczenie objawowe, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, przedawkowanie budezonidu, rozszerzenie naczyń mózgowych, skurcz oskrzeli, stężenie kortykosteroidów, stymulacja receptorów β2-adrenergicznych, Symbicort Turbuhaler, tachykardia, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie repolaryzacji komór, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności nadnerczy, β2-mimetyk