niedociśnienie układowe

Niedociśnienie układowe, znane również jako hipotensja, to stan kliniczny charakteryzujący się obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi poniżej wartości uznawanych za prawidłowe. Najczęściej za niedociśnienie uznaje się wartości ciśnienia skurczowego poniżej 90 mmHg i/lub rozkurczowego poniżej 60 mmHg.

Etiologia niedociśnienia układowego jest zróżnicowana i obejmuje przyczyny fizjologiczne (np. u sportowców), polekowe (m.in. leki hipotensyjne, przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne), kardiologiczne (niewydolność serca, zaburzenia rytmu), hipowolemiczne (krwawienia, odwodnienie), neurologiczne (neuropatia autonomiczna) oraz endokrynologiczne (niedoczynność nadnerczy, niedoczynność tarczycy).

Objawy kliniczne hipotensji to głównie zawroty głowy, zaburzenia widzenia, osłabienie, zmęczenie, omdlenia i stany przedomdleniowe. W ciężkich przypadkach może dochodzić do hipoperfuzji narządowej i wstrząsu. Diagnostyka obejmuje pomiary ciśnienia w różnych pozycjach ciała, badania laboratoryjne, EKG oraz ocenę układu autonomicznego.

Leczenie niedociśnienia układowego zależy od przyczyny. Obejmuje modyfikację stylu życia (odpowiednie nawodnienie, umiarkowana aktywność fizyczna, dieta z odpowiednią zawartością soli), weryfikację stosowanej farmakoterapii, a w przypadkach objawowych – stosowanie leków presyjnych (midodrin, fludrokortyzon). W przypadkach nagłych konieczne może być podanie dożylnych płynów i wazopresorów.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl