napięcie ścian naczyń

Napięcie ścian naczyń, określane również jako tonus naczyniowy, odnosi się do stanu napięcia mięśni gładkich w ścianach naczyń krwionośnych. Jest to kluczowy czynnik regulujący przepływ krwi w organizmie oraz ciśnienie tętnicze. Prawidłowe napięcie ścian naczyń jest niezbędne dla utrzymania homeostazy układu krążenia.

Regulacja napięcia ścian naczyń odbywa się poprzez mechanizmy neurogenne, hormonalne oraz lokalne. Układ współczulny poprzez uwalnianie noradrenaliny powoduje skurcz naczyń (wazokonstrykcję), podczas gdy układ przywspółczulny, uwalniając acetylocholinę, wywołuje ich rozkurcz (wazodilatację). Hormony takie jak angiotensyna II, wazopresyna czy endotelina powodują wzrost napięcia naczyniowego, natomiast tlenek azotu, prostacykliny czy peptyd natriuretyczny przyczyniają się do jego obniżenia.

Zaburzenia napięcia ścian naczyń mogą prowadzić do różnych stanów patologicznych. Nadmierne napięcie (hipertonus) jest związane z rozwojem nadciśnienia tętniczego, podczas gdy obniżone napięcie (hipotonus) może powodować niedociśnienie ortostatyczne czy wstrząs naczyniowy. Farmakologiczna modulacja napięcia naczyniowego stanowi podstawę leczenia wielu chorób układu sercowo-naczyniowego, w tym nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca czy choroby wieńcowej.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl