działanie naczyniowe
Działanie naczyniowe to zespół procesów fizjologicznych i patofizjologicznych zachodzących w układzie krwionośnym, które wpływają na regulację przepływu krwi, ciśnienia krwi oraz wymianę substancji między krwią a tkankami. Obejmuje zmiany w napięciu ścian naczyń krwionośnych, które mogą prowadzić do wazokonstrykcji (skurczu) lub wazodilatacji (rozszerzenia) naczyń.
Mechanizmy działania naczyniowego są regulowane przez układ autonomiczny, hormony (np. adrenalina, angiotensyna II, tlenek azotu) oraz lokalne mediatory zapalne. Zaburzenia działania naczyniowego odgrywają kluczową rolę w patogenezie wielu chorób, w tym nadciśnienia tętniczego, miażdżycy, wstrząsu, niewydolności serca czy stanów zapalnych.
W praktyce klinicznej ocena działania naczyniowego stanowi ważny element diagnostyki i monitorowania chorób układu sercowo-naczyniowego. Leki o działaniu naczyniowym, takie jak blokery kanału wapniowego, inhibitory konwertazy angiotensyny czy nitraty, są powszechnie stosowane w leczeniu schorzeń kardiologicznych i naczyniowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Osaver 20 mg
Olmesartan medoksomil, substancja czynna leku Osaver, jest selektywnym antagonistą receptora angiotensyny II typu AT1, wykazującym skuteczne, zależne od dawki i długotrwałe obniżenie ciśnienia tętniczego u dorosłych i dzieci. Mechanizm działania polega na blokowaniu efektów angiotensyny II, co prowadzi do wzrostu stężenia reniny oraz angiotensyny I i II, a jednocześnie do obniżenia poziomu aldosteronu. Lek charakteryzuje się brakiem niedociśnienia po pierwszej dawce, brakiem tachyfilaksji oraz brakiem efektu odbicia po zakończeniu terapii. Podawany raz na dobę zapewnia stabilne obniżenie ciśnienia przez 24 godziny, a maksymalny efekt hipotensyjny obserwuje się po 8 tygodniach. W populacji pediatrycznej (6-17 lat) dawki dostosowane do masy ciała (2,5-40 mg/dobę) skutecznie obniżają ciśnienie skurczowe o 6,6-11,9 mmHg, z potwierdzoną skutecznością u pacjentów z nadciśnieniem pierwotnym i wtórnym. W badaniach klinicznych olmesartan wykazuje addytywne działanie hipotensyjne w terapii skojarzonej, np. z hydrochlorotiazydem.
antagonista receptora angiotensyny II, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, cukrzyca typu 2, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, działanie hipotensyjne, działanie naczyniowe, efekt hipotensyjny, efekt odbicia, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, mikroalbuminuria, nadciśnienie pierwotne, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wtórne, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, olmesartan medoksomil, ostre uszkodzenie nerek, przewlekła choroba nerek, receptor angiotensyny II typu AT1, schyłkowa niewydolność nerek, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Loratan pro 10 mg
Przedawkowanie loratadyny, substancji czynnej w Loratan pro (10 mg, kapsułki miękkie), prowadzi do nasilenia objawów cholinolitycznych, w tym senności, tachykardii oraz bólu głowy. Objawy te są znacznie bardziej nasilone niż przy dawkach terapeutycznych i wynikają z działania ośrodkowego na receptory histaminowe H₁ oraz blokowania receptorów muskarynowych. Senność jest trudna do przezwyciężenia, tachykardia przekracza normę fizjologiczną, a ból głowy ma charakter rozlany i jest oporny na standardowe analgetyki. W przypadku rozpoznania przedawkowania konieczne jest natychmiastowe wdrożenie leczenia objawowego i podtrzymującego, obejmującego podanie węgla aktywowanego, płukanie żołądka oraz monitorowanie stanu pacjenta.
ból głowy, dializa otrzewnowa, działanie cholinolityczne, działanie naczyniowe, działanie ośrodkowe leku, hemodializa, hospitalizacja, leczenie detoksykacyjne, leczenie objawowe, loratadyna, objawy cholinolityczne, parametry życiowe, płukanie żołądka, receptory histaminowe, receptory muskarynowe, senność, tachykardia, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lernidum 20 mg
Lerkanidypina, będąca antagonistą wapnia z grupy dihydropirydyn, działa poprzez hamowanie przezbłonowego napływu jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do obniżenia całkowitego oporu obwodowego i efektu hipotensyjnego. Lek Lernidum zawiera chlorowodorek lerkanidypiny w dawkach 10 mg (9,4 mg substancji czynnej) oraz 20 mg (18,8 mg substancji czynnej). Charakteryzuje się przedłużonym działaniem przeciwnadciśnieniowym mimo krótkiego okresu półtrwania w osoczu, dzięki wysokiemu współczynnikowi dyfuzji błonowej. Lerkanidypina wykazuje wysoką selektywność naczyniową, nie wywołując ujemnego działania inotropowego, a jej stopniowe rozszerzanie naczyń ogranicza ryzyko ostrego niedociśnienia tętniczego i odruchowej tachykardii. Za działanie przeciwnadciśnieniowe odpowiada głównie enancjomer (S).
antagonista wapnia, badanie kliniczne, ciężkie nadciśnienie tętnicze, działanie hipotensyjne, działanie naczyniowe, działanie przeciwnadciśnieniowe, działanie rozkurczające, enancjomer S, izolowane nadciśnienie skurczowe, jon wapnia, kurczliwość mięśnia sercowego, lerkanidypiny chlorowodorek, mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, obwodowy opór naczyniowy, odruchowa tachykardia, okres półtrwania w osoczu, ostre niedociśnienie tętnicze, pacjent z nadciśnieniem, pochodna dihydropirydyny, rozkurczowe ciśnienie krwi, selektywność naczyniowa, skurczowe ciśnienie krwi, tabletka powlekana, ujemne działanie inotropowe, wybiórczy antagonista wapnia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Staveran 120 120 mg
Staveran 120 zawiera chlorowodorek werapamilu w dawce 120 mg, będący selektywnym antagonistą kanałów wapniowych o działaniu nasercowym (kod ATC: C08DA01). Mechanizm działania opiera się na hamowaniu napływu jonów wapnia przez wolne kanały wapniowe w komórkach mięśnia sercowego oraz mięśniówki gładkiej naczyń, co prowadzi do zwolnienia przewodzenia przedsionkowo-komorowego i wydłużenia okresu refrakcji w węźle przedsionkowo-komorowym. Werapamil zmniejsza częstość skurczów komór u pacjentów z migotaniem lub trzepotaniem przedsionków oraz może przerwać napadowe częstoskurcze nadkomorowe (PSVT) poprzez blokadę mechanizmu pobudzenia nawrotnego w węźle przedsionkowo-komorowym, nie wpływając na przewodzenie dodatkowymi drogami ani na czas trwania potencjału czynnościowego przedsionków i przewodzenie wewnątrzkomorowe.
antagonista wapnia, badanie elektrofizjologiczne, chlorowodorek werapamilu, ciśnienie zaklinowania, działanie naczyniowe, działanie przeciwarytmiczne, efekt inotropowy ujemny, frakcja wyrzutowa, kanał wapniowy, migotanie przedsionków, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, niewydolność serca, obciążenie następcze, organiczna choroba serca, pęczek Hisa, pobudzenie nawrotne, potencjał czynnościowy, rytm zatokowy, trzepotanie przedsionków, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wskaźnik sercowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Nicergolin 10 mg
Nicergolina, stosowana w dawce 10 mg w terapii zaburzeń funkcji poznawczych, może wywoływać działania niepożądane o charakterze neurologicznym, które istotnie obniżają sprawność psychomotoryczną pacjenta. Do najważniejszych objawów należą senność, znużenie, zawroty głowy oraz zmniejszona szybkość reakcji, co przekłada się na wydłużenie czasu reakcji i osłabienie koncentracji. Te efekty mogą znacząco zwiększać ryzyko wypadków podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. W związku z tym lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o konieczności powstrzymania się od tych czynności w początkowym okresie leczenia oraz o potrzebie samoobserwacji pod kątem wystąpienia wymienionych objawów.
charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działania niepożądane, działanie naczyniowe, farmakoterapia, modyfikacja dawkowania, monitorowanie pacjenta, nicergolina, obniżenie sprawności psychomotorycznej, profil bezpieczeństwa, reakcja na lek, senność, spowolnienie reakcji, sprawność psychomotoryczna, wypadek komunikacyjny, zaburzenia funkcji poznawczych, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, znużenie - Leksykon substancji czynnych
Iprazochrom – Właściwości farmakokinetyczne
Iprazochrom, substancja czynna leku Divascan (2,5 mg), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym na czczo, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) około 180 ng/ml po 1 godzinie od podania dawki 0,5 mg/kg masy ciała. Pomimo szybkiego wzrostu stężenia, efekt farmakodynamiczny na naczynia krwionośne pojawia się z opóźnieniem, dopiero po około 3 godzinach, co sugeruje złożony mechanizm działania oraz wpływ procesów dystrybucji i metabolizmu. Okres półtrwania (t1/2) iprazochromu wynosi 2,2 ± 0,5 godziny, co determinuje częstotliwość dawkowania w terapii.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Nitrendypina Egis 10 mg
Nitrendypina, będąca antagonistą wapnia z grupy 1,4-dihydropirydyn, wykazuje selektywne działanie naczyniowe poprzez blokowanie przezbłonowego napływu jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Skutkuje to ochroną komórek mięśniowych naczyń przed nadmiernym dopływem wapnia, hamowaniem skurczów mięśni gładkich, zmniejszeniem obwodowego oporu naczyniowego oraz obniżeniem patologicznie podwyższonego ciśnienia tętniczego. Dodatkowo, na początku terapii obserwuje się łagodne działanie natriuretyczne, które wspomaga efekt hipotensyjny. Produkt leczniczy Nitrendypina EGIS dostępny jest w postaci tabletek o dawkach 10 mg i 20 mg, co pozwala na elastyczne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta.
antagonista wapnia, ciśnienie tętnicze, działanie hipotensyjne, działanie naczyniowe, działanie natriuretyczne, działanie przeciwnadciśnieniowe, kanał wapniowy, mięśnie gładkie naczyń, mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, nadciśnienie tętnicze, napływ jonów wapnia, nitrendypina, obwodowy opór naczyniowy, pochodna dihydropirydyny, rozszerzenie naczyń obwodowych, wapń - Leksykon substancji czynnych
Bencyklan – Dawkowanie i sposób podawania
Bencyklan fumaras, substancja czynna preparatu Halidor, wykazuje działanie naczyniowe i wymaga precyzyjnego dawkowania w celu uzyskania optymalnego efektu terapeutycznego. Standardowy schemat dawkowania obejmuje podawanie 200 mg (2 tabletki po 100 mg) dwa razy na dobę, co daje łączną dawkę dobową 400 mg. Tabletki Halidor są białe lub prawie białe, okrągłe i płaskie, z oznaczeniem „HALIDOR” ułatwiającym identyfikację. Lek podaje się doustnie, a regularność przyjmowania jest kluczowa dla utrzymania stałego stężenia terapeutycznego w organizmie pacjenta.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Nilogrin 10 mg
Nilogrin to preparat zawierający substancję czynną nicergolinę, pochodną ergoliny o działaniu naczyniowym, która rozszerza naczynia krwionośne i poprawia krążenie mózgowe. Dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w dawkach 10 mg oraz 30 mg nicergoliny. Tabletki zawierają substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan bezwodny, alkohol poliwinylowy, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości fizyczne i rozpad leku. Otoczka tabletek składa się z hypromelozy E 15 i E 5, makrogolu 8000, hydroksypropylocelulozy oraz tytanu dwutlenku (E 171), co zapewnia ochronę substancji czynnej, maskuje smak i ułatwia połykanie.
celuloza mikrokrystaliczna, działanie naczyniowe, hydroksypropylometyloceluloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krążenie mózgowe, magnezu stearynian, nicergolina, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, pochodna ergoliny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, substancja filmująca, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan bezwodny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Flunarizinum WZF 5 mg
Flunaryzyna, będąca fluorową pochodną cynaryzyny i antagonistą kanałów wapniowych (kod ATC: N07CA03), działa głównie poprzez hamowanie napływu jonów wapniowych do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do efektu spazmolitycznego, szczególnie w drobnych naczyniach. Substancja ta chroni komórki nabłonka naczyniowego przed uszkodzeniem wapniowym oraz zabezpiecza komórki układu nerwowego przed niedotlenieniem. Dodatkowo wykazuje działanie przeciwhistaminowe, uspokajające oraz przeciwwymiotne, a także poprawia przepływ krwi w naczyniach obwodowych, co jest istotne w leczeniu schorzeń naczyniowych.
antagonista wapnia, cynaryzyna, działanie farmakodynamiczne, działanie naczyniowe, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwwymiotne, działanie spazmolityczne, działanie uspokajające, efekt leczniczy, flunaryzyna, mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, nabłonek naczyniowy, niedotlenienie, profil bezpieczeństwa, przepływ krwi w naczyniach obwodowych, schorzenie naczyniowe, skurcz mięśni gładkich naczyń, terapia długoterminowa, zawrót głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Viprosal B –
Viprosal B to maść zawierająca 0,05 j.m. jadu żmii zygzakowatej, 30 mg kamfory racemicznej, 30 mg olejku terpentynowego z sosny nadmorskiej oraz 10 mg kwasu salicylowego na 1 g preparatu. Substancje czynne charakteryzują się szybkim wchłanianiem przez skórę, co skutkuje pojawieniem się subiektywnych odczuć kłucia, przekrwienia i uczucia ciepła już kilka minut po aplikacji. Mechanizm działania opiera się na lokalnej reakcji naczyniowej, która jest integralną częścią efektu przeciwbólowego preparatu.
absorpcja przez skórę, aplikacja miejscowa, dolegliwość bólowa, działanie naczyniowe, działanie przeciwbólowe, efekt farmakokinetyczny, efekt terapeutyczny, jad żmii zygzakowatej, kamfora racemiczna, kwas salicylowy, maść, olejek terpentynowy, penetracja przez skórę, przekrwienie skóry, reakcja naczyniowa, substancja drażniąca, Viprosal B, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Reparil Gel N (10 mg + 50 mg)/g
Reparil Gel N to preparat leczniczy zawierający beta-escynę (1 g/100 g żelu) oraz salicylan dietyloaminy (5 g/100 g żelu), które wykazują synergistyczne działanie w terapii stanów zapalnych i obrzękowych. Beta-escyna działa głównie na naczynia krwionośne, ograniczając patologicznie zwiększoną przepuszczalność naczyń włosowatych, co prowadzi do redukcji wysięku i przyspieszenia ustępowania obrzęków. Ponadto wzmacnia odporność ścian naczyń, hamuje procesy zapalne oraz poprawia mikrocyrkulację, co sprzyja lepszemu odżywieniu tkanek i eliminacji produktów przemiany materii. Salicylan dietyloaminy charakteryzuje się silnym działaniem przeciwbólowym oraz dobrą penetracją przez skórę, dodatkowo wzmacniając efekt przeciwzapalny preparatu.
beta-escyna, dolegliwość bólowa, działanie naczyniowe, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, mikrocyrkulacja, mikrokrążenie, obrzęk, obrzęk pourazowy, odporność naczyń włosowatych, proces zapalny, przepływ krwi, przepuszczalność naczyń włosowatych, Reparil Gel N, salicylan dietyloaminy, uraz tkanek miękkich, właściwości przeciwzapalne, wynaczynienie płynu, wysięk - Leksykon leków
Interakcje leku – Krople nasercowe –
Produkt leczniczy Krople nasercowe, zawierający nalewki z ziela konwalii, kwiatostanu głogu oraz korzenia kozłka, nie wykazuje dotychczas udokumentowanych interakcji z innymi lekami. Jednak ze względu na obecność glikozydów nasercowych (z konwalii), substancji działających na układ sercowo-naczyniowy (głóg) oraz składników o działaniu uspokajającym (kozłek), istnieje potencjalne ryzyko interakcji farmakodynamicznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na wysokie stężenie etanolu w preparacie (61,0–67,0% V/V), które może nasilać działanie sedatywne oraz wpływać na metabolizm leków, zwłaszcza u pacjentów stosujących leki o wąskim indeksie terapeutycznym lub działające na ośrodkowy układ nerwowy.
ciśnienie tętnicze, cytochrom P450, digoksyna, działanie kardiologiczne, działanie naczyniowe, działanie sedatywne, działanie synergistyczne, działanie uspokajające, EKG, etanol, glikozyd nasercowy, lek hipotensyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, lek uspokajający, mięsień sercowy, nalewka z głogu, nalewka z konwalii, nalewka z kozłka, obniżenie ciśnienia, parametry krzepnięcia, układ bodźcoprzewodzący serca, układ krzepnięcia, układ sercowo-naczyniowy, wąski indeks terapeutyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ginkgoherb 240 mg
Przedawkowanie preparatu Ginkgoherb, zawierającego wyciąg z liści Ginkgo biloba w dawkach 120 mg i 240 mg, jest zjawiskiem niezwykle rzadkim i do tej pory nie odnotowano żadnych klinicznych przypadków takiego zdarzenia. Tabletki 120 mg zawierają 26,4-32,4 mg flawonoidów, 3,36-4,08 mg ginkgolidów A, B i C oraz 3,12-3,84 mg bilobalidu, natomiast tabletki 240 mg odpowiednio 52,8-64,8 mg flawonoidów, 6,72-8,16 mg ginkgolidów i 6,24-7,68 mg bilobalidu. Substancje pomocnicze to laktoza jednowodna (380,294 mg w tabletce 120 mg i 316,528 mg w 240 mg) oraz glukoza ciekła suszona rozpyłowo (6,316 mg i 12,632 mg odpowiednio). Pomimo braku udokumentowanych przypadków przedawkowania, należy mieć na uwadze potencjalne działania niepożądane wynikające z farmakologicznego działania składników, zwłaszcza w kontekście ich wpływu na układ krzepnięcia i reakcje alergiczne.
bilobalid, ból brzucha, działanie naczyniowe, działanie przeciwpłytkowe, flawonoidy, ginkgolidy, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, miłorząb japoński, ośrodek toksykologiczny, płukanie żołądka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, substancje biologicznie aktywne, węgiel aktywowany, wyciąg z miłorzębu japońskiego, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia równowagi, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zatrucie lekiem roślinnym - Leksykon leków
Przedawkowanie – Loratan 5 mg/5 ml
Przedawkowanie loratadyny, substancji czynnej syropu Loratan (5 mg/5 ml), manifestuje się głównie objawami cholinolitycznymi, takimi jak senność z nadmierną sedacją i zaburzeniami świadomości, tachykardia powyżej 100 uderzeń/min oraz ból głowy o różnym nasileniu. Objawy te wskazują na działanie ośrodkowe i układowe loratadyny w wysokich dawkach, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. W preparacie Loratan obecne są także substancje pomocnicze: sacharoza (3,125 g/5 ml), glikol propylenowy (250 mg/5 ml) oraz sodu benzoesan (8,125 mg/5 ml), których potencjalne działania niepożądane należy uwzględnić przy znacznym przedawkowaniu.
benzoesan sodu, dializa otrzewnowa, działanie naczyniowe, działanie niepożądane, eliminacja pozaustrojowa, glikol propylenowy, hemodializa, loratadyna, objawy cholinolityczne, płukanie żołądka, sedacja, tachykardia, technika nerkozastępcza, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Staveran 80 80 mg
Staveran, zawierający werapamil chlorowodorek w dawkach 40 mg, 80 mg i 120 mg, jest selektywnym antagonistą kanałów wapniowych o działaniu bezpośrednio nasercowym (kod ATC: C08DA01). Mechanizm działania polega na hamowaniu napływu jonów wapnia przez wolne kanały błonowe w komórkach mięśnia sercowego oraz mięśniówki gładkiej naczyń, co prowadzi do zwolnienia przewodzenia przedsionkowo-komorowego i wydłużenia okresu refrakencji w węźle przedsionkowo-komorowym. Werapamil skutecznie zmniejsza częstość akcji komór u pacjentów z trzepotaniem i migotaniem przedsionków oraz przerywa pobudzenie nawrotne w napadowych częstoskurczach nadkomorowych (PSVT), nie wpływając na przewodzenie dodatkowymi drogami ani na czas trwania potencjału czynnościowego przedsionków i przewodzenia wewnątrzkomorowego.
antagonista wapnia, chlorowodorek werapamilu, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, dysfunkcja lewej komory, działanie inotropowe ujemne, działanie naczyniowe, frakcja wyrzutowa, jon wapnia, komórka mięśnia sercowego, mięśniówka gładka naczyń krwionośnych, migotanie przedsionków, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, niewydolność serca, obciążenie następcze, okres refrakcji, organiczna choroba serca, pobudzenie nawrotne, potencjał czynnościowy przedsionków, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, przewodzenie wewnątrzkomorowe, rytm zatokowy, skurcz tętnic obwodowych, trzepotanie przedsionków, układ przewodzący serca, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Bilobil 40 mg
Produkt leczniczy Bilobil, zawierający wyciąg z liści Ginkgo biloba, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne z lekami wpływającymi na hemostazę. Szczególnie wysokie ryzyko krwawień obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu z kwasem acetylosalicylowym oraz lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, acenokumarol, dabigatran, rywaroksaban), co wynika z wydłużenia czasu krzepnięcia krwi. Bilobil zawiera 8,8–10,8 mg flawonoidów (w przeliczeniu na glikozydy flawonowe), 1,12–1,36 mg ginkgolidów A, B, C oraz 1,04–1,28 mg bilobalidu, które mogą nasilać działanie tych leków. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania tych preparatów, a w przypadku konieczności kojarzenia terapii – systematyczne monitorowanie parametrów krzepnięcia oraz obserwację pacjenta pod kątem objawów krwawienia.
acenokumarol, bilobalid, dabigatran, działanie naczyniowe, ginkgo biloba, ginkgolid, glikozyd flawonowy, hemostaza, interakcja lekowa, kaskada krzepnięcia, klopidogrel, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, miłorząb japoński, parametry krzepnięcia, rywaroksaban, skłonność do krwawień, tikagrelor, warfaryna, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z ziela jemioły – Interakcje
Wyciąg z ziela jemioły (Visci herbae intractum), stosowany m.in. w preparacie Venoforton (10 g/100 g, DER 1:1, ekstrakcja etanolem 96%), wykazuje potencjalne interakcje farmakologiczne, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Brak jest kompleksowych badań klinicznych dotyczących bezpośrednich interakcji, jednak obserwuje się ryzyko interakcji z aminoglikozydem gentamycyną (wysoki poziom istotności, zalecane unikanie jednoczesnego stosowania) oraz z lekami przeciwzakrzepowymi, zwłaszcza warfaryną, gdzie preparaty złożone zawierające również nalewkę z miłorzębu mogą modyfikować czas krzepnięcia (średnio-wysoki poziom istotności, konieczne monitorowanie parametrów krzepnięcia i ewentualna modyfikacja dawki). Ponadto, preparaty zawierające jemiołę i etanol (55-70% V/V w Venofortonie) mogą nasilać działanie farmakologiczne i ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza przy dodatkowym spożyciu alkoholu, co wymaga ograniczenia jego konsumpcji.
alkohol etylowy, aminoglikozyd, czas krzepnięcia, działanie hipotensyjne, działanie naczyniowe, działanie sedatywne, działanie uspokajające, etanol, farmakolog kliniczny, gentamycyna, interakcja farmakodynamiczna, lek immunosupresyjny, lek o działaniu sedatywnym, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, nalewka z miłorzębu, ośrodkowy układ nerwowy, stężenie etanolu, układ krzepnięcia, Visci herbae intractum, warfaryna, właściwość immunostymulująca, wyciąg z ziela jemioły