czynność tarczycy noworodka

Czynność tarczycy noworodka jest kluczowym elementem prawidłowego rozwoju dziecka w pierwszych dniach i tygodniach życia. Tarczyca noworodka zaczyna funkcjonować samodzielnie zaraz po urodzeniu, wcześniej korzystając z hormonów tarczycy matki przenikających przez łożysko.

Po porodzie występuje fizjologiczny wzrost stężenia TSH, który osiąga szczyt między 30 minutą a 4 godziną życia (do 80 mIU/l), by następnie stopniowo się obniżać. Ten mechanizm stymuluje tarczycę noworodka do produkcji własnych hormonów – tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3), niezbędnych do prawidłowego rozwoju ośrodkowego układu nerwowego.

Zaburzenia czynności tarczycy u noworodka mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, dlatego w Polsce, jak i w większości krajów rozwiniętych, prowadzi się obowiązkowe badania przesiewowe w kierunku wrodzonej niedoczynności tarczycy. Test wykonuje się z kropli krwi pobranej z pięty noworodka między 3 a 5 dobą życia, oznaczając poziom TSH.

Wrodzona niedoczynność tarczycy występuje z częstością 1:3000-4000 żywych urodzeń i nieleczona prowadzi do nieodwracalnych zaburzeń rozwoju psychoruchowego. Wczesne rozpoznanie i rozpoczęcie leczenia substytucyjnego lewotyroksyną przed 3 tygodniem życia pozwala na prawidłowy rozwój dziecka.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl