jaskra przewlekła zamkniętego kąta
Jaskra przewlekła zamkniętego kąta (JPZK) jest przewlekłą neuropatią nerwu wzrokowego charakteryzującą się zamknięciem kąta przesączania, co prowadzi do wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego i stopniowego uszkodzenia nerwu wzrokowego. W przeciwieństwie do ostrej postaci, rozwija się powoli i może przebiegać bezobjawowo przez długi czas.
Patofizjologia JPZK opiera się na stopniowym zamykaniu kąta przesączania na skutek powstawania zrostów między obwodową częścią tęczówki a siateczką beleczkową (tzw. goniosynechie). Proces ten utrudnia odpływ cieczy wodnistej z oka, powodując chroniczny wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego, który z czasem prowadzi do uszkodzenia włókien nerwu wzrokowego.
Diagnostyka obejmuje badanie kąta przesączania (gonioskopię), pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, ocenę tarczy nerwu wzrokowego, badanie pola widzenia oraz optyczną koherentną tomografię (OCT). Leczenie JPZK może obejmować laseroterapię (irydotomię lub irydoplastykę), farmakoterapię (krople obniżające ciśnienie wewnątrzgałkowe) oraz w zaawansowanych przypadkach leczenie chirurgiczne (trabekulektomię lub wszczepienie zastawek).
Wczesne rozpoznanie i leczenie JPZK jest kluczowe, ponieważ postępujące uszkodzenie nerwu wzrokowego jest nieodwracalne i może prowadzić do całkowitej utraty wzroku. Pacjenci z płytką komorą przednią, nadwzrocznością oraz dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku jaskry wymagają regularnych badań okulistycznych.