zaburzenie hemopoezy
Zaburzenie hemopoezy to patologiczny proces dotyczący powstawania komórek krwi w szpiku kostnym. Hemopoeza (krwiotworzenie) obejmuje produkcję krwinek czerwonych (erytropoeza), krwinek białych (leukopoeza) i płytek krwi (trombopoeza). Zaburzenia tego procesu mogą prowadzić do nieprawidłowości ilościowych lub jakościowych w składzie komórkowym krwi obwodowej.
Etiologia zaburzeń hemopoezy jest zróżnicowana i obejmuje czynniki genetyczne, metaboliczne, toksyczne, infekcyjne, autoimmunologiczne oraz nowotworowe. Szczególnie istotne są zespoły mielodysplastyczne, niedokrwistości aplastyczne, białaczki oraz zaburzenia proliferacyjne szpiku. Diagnostyka opiera się na badaniach morfologii krwi obwodowej, ocenie szpiku kostnego, badaniach cytogenetycznych i molekularnych.
Klinicznie zaburzenia hemopoezy manifestują się objawami wynikającymi z niedoboru poszczególnych linii komórkowych: niedokrwistością (erytrocyty), zwiększoną podatnością na infekcje (leukocyty) lub skłonnością do krwawień (płytki krwi). Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę i może obejmować terapię substytucyjną, czynniki wzrostu hematopoetyczne, leczenie immunosupresyjne, chemioterapię lub w ciężkich przypadkach przeszczepienie szpiku kostnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprofen Farmalider 20 mg/ml
Ibuprofen FARMALIDER w postaci zawiesiny doustnej 20 mg/ml, podobnie jak inne NLPZ, może powodować działania niepożądane o różnym nasileniu, zależne od dawki i czasu stosowania. Najczęstsze objawy dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują zgagę, ból brzucha, nudności, wymioty, wzdęcia, biegunkę, zaparcia oraz niewielką utratę krwi, która w rzadkich przypadkach może prowadzić do niedokrwistości. Stosowanie dawek dobowych powyżej 1200 mg (60 ml zawiesiny) zwiększa ryzyko poważnych powikłań, takich jak wrzody trawienne, perforacja czy krwawienie, szczególnie u osób starszych. Długotrwała terapia dużymi dawkami (np. 2400 mg/dobę) wiąże się z niewielkim wzrostem ryzyka incydentów zatorowo-zakrzepowych, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu. Ponadto, mogą wystąpić obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca.
alergiczny ostry zespół wieńcowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba reumatyczna, incydent zatorowo-zakrzepowy, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja psychotyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, szum uszny, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs, zaburzenie hemopoezy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwężenie światła jelita - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Perazin 50 mg
Perazyna, jako neuroleptyk fenotiazynowy, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku (zalecane zmniejszenie dawki o 50%) oraz u osób z zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Maksymalne dawki mogą prowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie prób wątrobowych co 6 miesięcy. Przed rozpoczęciem terapii należy rozważyć przeciwwskazania, takie jak zaburzenia hematologiczne (leukopenia, niedokrwistość), choroby układu krążenia (ciężkie niedociśnienie, uszkodzenie mięśnia sercowego), zaburzenia neurologiczne (napady drgawkowe, choroba Parkinsona), jaskra z wąskim kątem przesączania, schorzenia urologiczne i przewodu pokarmowego, a także choroby endokrynologiczne i nowotwory sutka. W trakcie leczenia konieczne jest monitorowanie glikemii u pacjentów z cukrzycą, ciśnienia tętniczego, EKG oraz funkcji wątroby.
choroba Parkinsona, choroba wrzodowa, ciężkie niedociśnienie, delirium, depresja, dyskineza, EKG, guz chromochłonny, hipertermia, hipotonia ortostatyczna, interakcja lekowa z alkoholem, jaskra wąskiego kąta, kinaza kreatyninowa, krwawienie z nosa, leczenie przeciwparkinsonowskie, leukopenia, miastenia, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, neuroleptyk, niedociśnienie, niemiarowość serca, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, nowotwór sutka, ostra niedokrwistość, parkinsonizm, pochodna fenotiazyny, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przerost gruczołu krokowego, przewlekła choroba wątroby, reakcja alergiczna skórna, rozmaz krwi obwodowej, stężenie glukozy, sztywność mięśniowa, trombocytopenia, uszkodzenie mięśnia sercowego, uszkodzenie wątroby, wczesna dyskineza, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie hemopoezy, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie układu krwiotwórczego, zaburzenie układu pozapiramidowego, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie liczby leukocytów, żółtaczka, zwężenie odźwiernika - Leksykon substancji czynnych
Perazyna – Interakcje
Perazyna, lek przeciwpsychotyczny z grupy fenotiazyn, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Współpodawanie z lekami psychotropowymi wymaga redukcji dawek ze względu na ryzyko nasilenia depresji ośrodkowego układu nerwowego. Perazyna antagonizuje działanie lewodopy, co obniża skuteczność terapii choroby Parkinsona, a jednoczesne stosowanie z lekami przeciwpadaczkowymi (fenytoina, karbamazepina) zmniejsza efektywność obu terapii i zwiększa ryzyko neurotoksyczności oraz uszkodzenia krwi, szczególnie przy karbamazepinie. Interakcje z lekami przeciwdepresyjnymi, w tym TLPD i SSRI, prowadzą do wzajemnego zahamowania wychwytu i podwyższenia stężenia perazyny (co zwiększa toksyczność). Ponadto, inhibitory MAO osłabiają działanie uspokajające perazyny, a węglan litu zwiększa ryzyko uszkodzenia układu nerwowego, hiperglikemii i objawów pozapiramidowych. Współstosowanie z opioidowymi lekami przeciwbólowymi i lekami uspokajającymi potęguje działanie sedatywne, zwiększając ryzyko depresji ośrodka oddechowego.
agonista dopaminy, aminofenazon, antagonista dopaminy, atropina, beta-adrenolityk, biodostępność leku, bromokryptyna, chloramfenikol, choroba Parkinsona, cymetydyna, depresja ośrodkowego układu nerwowego, doustny lek przeciwzakrzepowy, doustny środek antykoncepcyjny, etanol, fałszywie dodatni wynik testu ciążowego, fenotiazyna, fenylbutazon, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, gonadotropina kosmówkowa, guanetydyna, hiperglikemia, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja lekowa, karbamazepina, lek mielotoksyczny, lek nasenny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek psychotropowy, lewodopa, metoklopramid, mlekotok, morfologia krwi, neurotoksyczność, objawy pozapiramidowe, opioid, perazyna, porażenie ośrodka oddechowego, prolaktyna, receptor dopaminergiczny, rezerpina, sertralina, spadek ciśnienia ortostatyczny, tiopental, triheksyfenidyl, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, węglan litu, zaburzenie hemopoezy, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca, zapalenie żył - Leksykon leków
Interakcje leku – Perazin 100 mg 100 mg
Perazyna, lek przeciwpsychotyczny z grupy fenotiazyn, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Szczególnie istotne są interakcje z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak lewodopa (wzajemne znoszenie działania), węglan litu (zwiększone ryzyko neurotoksyczności i hiperglikemii), leki przeciwcholinergiczne (zwiększone ryzyko majaczeń i osłabienie efektu przeciwpsychotycznego) oraz leki przeciwpadaczkowe, zwłaszcza karbamazepina, która dodatkowo zwiększa ryzyko neurotoksyczności i uszkodzenia elementów krwi. Interakcje z lekami przeciwdepresyjnymi, w tym trójcyklicznymi i SSRI, prowadzą do wzajemnego zahamowania wychwytu i mogą znacząco podwyższać stężenie perazyny we krwi, co wymaga monitorowania pacjentów. Ponadto, perazyna osłabia działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych oraz leków przeciwcukrzycowych, co może skutkować powikłaniami zakrzepowo-zatorowymi i pogorszeniem kontroli glikemii.
beta-adrenolityk, choroba Parkinsona, depresja oddechowa, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie hipoglikemizujące, działanie niepożądane, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwzakrzepowe, fałszywie dodatni wynik testu, fenotiazyna, glikemia, gonadotropina kosmówkowa, hipotensja, inhibitor MAO, lek dopaminergiczny, lek mielotoksyczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, majaczenie, neurotoksyczność, opioidowy lek przeciwbólowy, porażenie ośrodka oddechowego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, uszkodzenie układu nerwowego, węglan litu, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie hemopoezy - Leksykon substancji czynnych
Perazyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Perazyna, należąca do pochodnych fenotiazyny, wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego ze względu na liczne działania niepożądane i interakcje, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Zaleca się redukcję dawki o 50% u osób starszych oraz monitorowanie funkcji wątroby (próby czynnościowe na początku terapii i po 6 miesiącach) oraz układu krwiotwórczego (morfologia co 6 miesięcy). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami hematologicznymi, sercowo-naczyniowymi, neurologicznymi, okulistycznymi, moczowymi, przewodu pokarmowego, endokrynologicznymi oraz nowotworami sutka. Alkohol jest bezwzględnie przeciwwskazany podczas terapii ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych ośrodkowego układu nerwowego.
badanie EKG, choroba Parkinsona, choroba wrzodowa, ciężkie niedociśnienie, ciśnienie tętnicze, delirium, dyskineza, guz chromochłonny, hipotonia ortostatyczna, jaskra z wąskim kątem, kinaza kreatyninowa, krwawienie z nosa, leczenie przeciwparkinsonowskie, leukopenia, miastenia, morfologia krwi, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, napad padaczkowy, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość serca, nietolerancja galaktozy, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, ostra niedokrwistość, parkinsonizm, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, promieniowanie ultrafioletowe, przerost prostaty, przewlekła choroba wątroby, rozmaz krwi, stężenie glukozy, stężenie mioglobiny, uszkodzenie mięśnia sercowego, uszkodzenie wątroby, wczesna dyskineza, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie hemopoezy, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie układu krwiotwórczego, zaburzenie układu pozapiramidowego, zespół złego wchłaniania, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie leukocytów, zmniejszenie płytek krwi, zwężenie odźwiernika - Leksykon leków
Interakcje leku – Perazin 25 mg 25 mg
Perazyna, lek przeciwpsychotyczny z grupy pochodnych fenotiazyny, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Jednoczesne stosowanie perazyny z lewodopą prowadzi do wzajemnego znoszenia efektów terapeutycznych, co jest szczególnie istotne w leczeniu choroby Parkinsona. Połączenie z węglanem litu zwiększa ryzyko neurotoksyczności i hiperglikemii, wymagając monitorowania stężenia glukozy i litu. Leki przeciwcholinergiczne nasilają ryzyko majaczeń i osłabiają działanie przeciwpsychotyczne, zwłaszcza u osób starszych. Leki przeciwpadaczkowe, zwłaszcza karbamazepina, zmniejszają skuteczność perazyny i zwiększają ryzyko neurotoksyczności oraz zaburzeń hematologicznych. Interakcje z trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi i SSRI prowadzą do wzajemnego zahamowania wychwytu i podwyższenia stężenia perazyny, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Inhibitory MAO osłabiają działanie uspokajające perazyny, jednocześnie nasilając jej działania niepożądane.
alkohol etylowy, aminofenazon, amitryptylina, atropina, beta-adrenolityk, chloramfenikol, choroba Parkinsona, cymetydyna, depresja ośrodka oddechowego, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie hipotensyjne, etanol, fałszywie dodatni wynik testu ciążowego, fenylbutazon, fenytoina, fluoksetyna, fluwoksamina, hiperglikemia, imipramina, inhibitor MAO, karbamazepina, lek mielotoksyczny, lek nasenny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, ludzka gonadotropina kosmówkowa, majaczenie, neurotoksyczność, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, perazyna, pochodna fenotiazyny, porażenie ośrodka oddechowego, receptor dopaminergiczny, receptor GABA-ergiczny, receptor H2, receptor histaminowy H1, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, środek antykoncepcyjny, triheksyfenidyl, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, węglan litu, zaburzenie hemopoezy, zaburzenie psychomotoryczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprofen Zentiva 200 mg
Ibuprofen w dawce 200 mg (Inflanor) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze składniki, a także u osób z historią reakcji alergicznych na NLPZ, w tym ASA, manifestujących się skurczem oskrzeli, astmą, obrzękiem naczynioruchowym lub pokrzywką. Przeciwwskazania obejmują również zaburzenia krzepnięcia, aktywne krwawienia, zaburzenia hemopoezy oraz choroby przewodu pokarmowego, takie jak czynne wrzody, nawracające owrzodzenia lub perforacje związane z NLPZ, ze względu na ryzyko nasilenia krwawień i poważnych powikłań. Ponadto, lek jest niewskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nerek (GFR < 30 ml/min) oraz serca (klasa IV NYHA), gdzie upośledzony metabolizm i eliminacja ibuprofenu mogą prowadzić do toksyczności i dekompensacji choroby.
astma, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, klasyfikacja NYHA, krwawienie mózgowo-naczyniowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na ibuprofen, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, oligohydramnion, ostre uszkodzenie nerek, parametry nerkowe i wątrobowe, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przesączanie kłębuszkowe, reakcja nadwrażliwości, retencja płynów, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, umiarkowana niewydolność nerek, wrzód trawienny, zaburzenie hemopoezy, zaburzenie krzepnięcia krwi, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon substancji czynnych
Czynnik grasiczy X – Wskazania do stosowania
Czynnik grasiczy X (Thymostimulinum, Thymus Factor X) w preparacie TFX, zawierającym 10 mg substancji w 1 ml roztworu do wstrzykiwań, wykazuje działanie immunomodulujące i jest stosowany w terapii stanów z niedoborami immunologicznymi, zarówno pierwotnymi, jak i wtórnymi. Wskazania obejmują wspomaganie regeneracji układu odpornościowego po terapii przeciwnowotworowej (chemioterapia, radioterapia), leczenie przewlekłego, agresywnego zapalenia wątroby oraz wybrane schorzenia układu nerwowego, w tym wczesny okres stwardnienia zanikowego bocznego (SLA). Preparat wpływa na modulację odpowiedzi immunologicznej, co może spowalniać procesy neurodegeneracyjne i poprawiać rokowanie w tych jednostkach chorobowych.
chemioterapia, choroba autoimmunologiczna, czynnik grasiczy X, działanie immunomodulujące, komórka macierzysta szpiku, morfologia krwi, nadwrażliwość na substancje, niedobór immunologiczny, pierwotny niedobór odporności, proces neurodegeneracyjny, promieniowanie jonizujące, przewlekłe zapalenie wątroby, radioterapia, reumatoidalne zapalenie stawów, RZS, SLA, stwardnienie zanikowe boczne, substancja zliofilizowana, terapia przeciwnowotworowa, thymostimulinum, Thymus Factor X, tiomersal, upośledzenie szpiku kostnego, zaburzenie hemopoezy, zaburzenie krwiotworzenia - Leksykon leków
Interakcje leku – Perazin 50 mg 50 mg
Perazyna wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Szczególnie istotne jest wzajemne znoszenie działania terapeutycznego z lewodopą, co może nasilać objawy parkinsonizmu, oraz zwiększone ryzyko neurotoksyczności i hiperglikemii przy jednoczesnym stosowaniu z węglanem litu. Interakcje z lekami przeciwcholinergicznymi, przeciwpadaczkowymi (fenytoina, karbamazepina), beta-adrenolitykami, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz SSRI wymagają ścisłego monitorowania stężeń leków i parametrów klinicznych, ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych, takich jak majaczenia, zaburzenia hemopoezy, hipotonii czy zaburzenia układu pozapiramidowego. Warto podkreślić, że perazyna może powodować fałszywie dodatnie wyniki testów ciążowych, co należy uwzględnić w diagnostyce.
atropina, beta-adrenolityk, biodostępność, choroba Parkinsona, cymetydyna, depresja oddechowa, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, fenytoina, gonadotropina kosmówkowa, hiperglikemia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor MAO, karbamazepina, kontrola glikemii, lek mielotoksyczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lewodopa, majaczenie, morfologia krwi, neurotoksyczność, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, opioidowy lek przeciwbólowy, parametry krzepnięcia, parkinsonizm, perazyna, porażenie ośrodka oddechowego, sedacja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, terapia skojarzona, test ciążowy, triheksyfenidyl, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, układ pozapiramidowy, węglan litu, zaburzenie hemopoezy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Perazin 200 mg
Terapia produktem Perazin 200 mg (perazyna dimaleinian 336,8 mg, odpowiadający 200 mg perazyny) wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania i monitorowania. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby dawki należy zmniejszyć o połowę, aby uniknąć ryzyka ciężkiego uszkodzenia wątroby. Konieczna jest całkowita abstynencja alkoholowa ze względu na niebezpieczne interakcje. Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie ocenić ryzyko u pacjentów z zaburzeniami hematologicznymi, kardiologicznymi, neurologicznymi, okulistycznymi, urologicznymi, gastroenterologicznymi, endokrynologicznymi oraz nowotworowymi. Monitorowanie obejmuje regularne badania stężenia glukozy, ciśnienia tętniczego, EKG oraz prób czynnościowych wątroby co 6 miesięcy, a także badania hematologiczne w trakcie długoterminowej terapii.
choroba Parkinsona, choroba wrzodowa, ciężkie niedociśnienie, delirium, dyskineza, fotosensytyzacja, guz chromochłonny nadnerczy, hipertermia, hipotonia ortostatyczna, jaskra z wąskim kątem, kinaza kreatyninowa, leczenie przeciwparkinsonowskie, leukopenia, małopłytkowość, miastenia, nadczynność tarczycy, napad drgawkowy, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, ostra niedokrwistość, parkinsonizm, perazyna dimaleinian, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przerost gruczołu krokowego, przewlekła choroba wątroby, uszkodzenie mięśnia sercowego, wczesna dyskineza, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie hemopoezy, zaburzenie układu krwiotwórczego, zaburzenie układu pozapiramidowego, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie liczby leukocytów, żółtaczka, zwężenie odźwiernika - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Peritol
Produkt leczniczy Peritol (cyproheptadyna chlorowodorek) wykazuje działanie sedatywne i cholinolityczne, co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u dzieci powyżej 2 roku życia, u których obserwuje się zwiększoną wrażliwość na działania niepożądane, w tym ryzyko niepokoju. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 2 lat oraz u pacjentów z rzadką nietolerancją laktozy (1 tabletka zawiera 128 mg laktozy jednowodnej). Zaleca się podanie pierwszej dawki wieczorem po kolacji, aby zminimalizować wpływ sedacji na funkcjonowanie. Należy unikać jednoczesnego spożywania alkoholu, który może nasilać depresję OUN i prowadzić do zaburzeń poznawczych i psychomotorycznych.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, brak laktazy, choroba układu krążenia, ciśnienie śródgałkowe, cyproheptadyna chlorowodorek, działanie antycholinergiczne, działanie sedatywne, laktoza jednowodna, leczenie hipotensyjne, lek przeciwhistaminowy, leukopenia, morfologia krwi z rozmazem, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedokrwistość hemolityczna, nieprawidłowe krwawienie, nietolerancja galaktozy, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie błony śluzowej, receptor muskarynowy, stan gorączkowy, trombocytopenia, właściwości cholinolityczne, zaburzenie hemopoezy, zapalenie gardła, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy