brodawczak krtani
Brodawczak krtani (papilloma laryngis) to łagodny nowotwór nabłonkowy, który rozwija się najczęściej na fałdach głosowych lub w innych częściach krtani. Etiologia schorzenia związana jest głównie z zakażeniem wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV), szczególnie typami 6 i 11, rzadziej 16 i 18.
Klinicznie brodawczaki krtani mogą występować jako zmiany pojedyncze lub mnogie. Dominującym objawem jest postępująca chrypka, która wynika z upośledzenia drgań fałdów głosowych. W zaawansowanych przypadkach może dochodzić do duszności wdechowej, zwłaszcza u dzieci, gdzie światło krtani jest fizjologicznie węższe. U pacjentów pediatrycznych choroba może przybierać postać nawracającej brodawczakowatości dróg oddechowych (RRP – Recurrent Respiratory Papillomatosis).
Diagnostyka opiera się na badaniu laryngoskopowym (bezpośrednim lub pośrednim), videostroboskopii krtani oraz badaniu histopatologicznym pobranego materiału. Leczenie obejmuje najczęściej chirurgiczne usunięcie zmian z wykorzystaniem mikrochirurgii krtani, lasera CO2 lub technik endoskopowych. Ze względu na tendencję do nawrotów, często konieczne są powtórne zabiegi. W przypadkach nawracających stosuje się terapie adjuwantowe, takie jak iniekcje cidofowiru, bewacyzumab czy szczepienia przeciwko HPV.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Brodawki narządów płciowych – Etiologia i przyczyny
Kłykciny kończyste (condyloma acuminata) są wywoływane głównie przez niskoonkogenne typy HPV 6 i 11, które odpowiadają za około 90% przypadków. Wirus przenosi się przede wszystkim drogą kontaktu seksualnego (waginalny, analny, oralny), infekując keratynocyty i komórki nabłonkowe przez mikrouszkodzenia skóry i błon śluzowych. Okres inkubacji jest zmienny, a przebieg infekcji może obejmować eliminację wirusa przez układ odpornościowy (około 90% w ciągu 2 lat), stan latencji, rozwój widocznych brodawek lub, rzadko, zmiany przedrakowe przy zakażeniu typami wysokoonkogennymi (np. HPV 16, 18). Zakażenie jest przewlekłe, z możliwością nawrotów mimo leczenia, a osoby z obniżoną odpornością (HIV, immunosupresja) są szczególnie narażone na cięższy przebieg i ryzyko progresji nowotworowej.
autoinokulacja, badanie cytologiczne, brodawczak krtani, choroba autoimmunologiczna, HPV 6 i 11, keratynocyt, kłykciny kończyste, koinfekcja, kontakt skóra do skóry, latencja wirusa, lek immunosupresyjny, mikrouszkodzenie skóry, obniżona odporność, okres inkubacji, onkogeneza, potencjał onkogenny, proliferacja komórkowa, rak szyjki macicy, seks oralny, stosunek analny, stosunek waginalny, szczepienie przeciwko HPV, transmisja wertykalna, wirus brodawczaka ludzkiego, zmiana przedrakowa - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenia głosu – Objawy
Zaburzenia głosu, dotyczące około 7,5 miliona osób, wynikają z nieprawidłowego ruchu lub wibracji fałdów głosowych, manifestując się zmianami jakości, wysokości i głośności głosu. U dorosłych w wieku 19-60 lat dominują dysfonia czynnościowa, zapalenie krtani związane z refluksem oraz polipy głosowe, natomiast u osób powyżej 60 roku życia przeważają prezbifonia, refluks, porażenie fałdów głosowych i obrzęk Reinkego. Objawy obejmują chrypkę, ochrypły, drżący lub niestabilny głos, a także dolegliwości fizyczne takie jak ból gardła, uczucie zmęczenia krtani, napięcie mięśni szyi i trudności w połykaniu. Specyficzne schorzenia, jak zapalenie krtani, guzki, polipy, porażenie fałdów głosowych czy dysfonia spastyczna, charakteryzują się odmiennymi symptomami i przebiegiem, od przejściowych do przewlekłych i postępujących.
afonia, brodawczak krtani, dysfagia, dysfonia, dysfonia czynnościowa, dysfonia spastyczna, dysfonia z napięcia mięśniowego, fałd głosowy, guzek głosowy, infekcja górnych dróg oddechowych, krtań, laryngolog, logopeda, napad niepadaczkowy, nowotwór krtani, obrzęk Reinkego, ostre zapalenie krtani, porażenie fałdów głosowych, prezbifonia, refluks krtaniowo-gardłowy, refluks żołądkowo-przełykowy, terapia głosu, torbiel, zaburzenie głosu, zapalenie krtani