analog puryn

Analogi puryn to związki chemiczne naśladujące strukturę naturalnych zasad purynowych, takich jak adenina i guanina, które są kluczowymi składnikami DNA i RNA. W medycynie mają szczególne znaczenie jako substancje o działaniu przeciwwirusowym, przeciwnowotworowym oraz immunosupresyjnym.

Mechanizm działania analogów puryn polega na wbudowywaniu się w łańcuch kwasów nukleinowych podczas ich syntezy, co prowadzi do zaburzenia replikacji DNA lub RNA. W terapii przeciwwirusowej wykorzystuje się je do hamowania namnażania wirusów, natomiast w onkologii służą do blokowania podziałów komórek nowotworowych poprzez interfazę z procesami syntezy DNA.

Do najczęściej stosowanych analogów puryn należą acyklowir (stosowany w leczeniu zakażeń wirusem opryszczki), gancyklowir (skuteczny wobec cytomegalowirusa), oraz fludarabina i kladrybina (wykorzystywane w leczeniu białaczek i chłoniaków). Wśród immunosupresantów wyróżnia się azatioprynę i 6-merkaptopurynę, stosowane m.in. w transplantologii i chorobach autoimmunologicznych.

Terapia analogami puryn wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, obejmujących głównie supresję szpiku kostnego, hepatotoksyczność oraz nefrotoksyczność. Z tego względu podczas leczenia konieczne jest regularne monitorowanie parametrów morfologii krwi oraz funkcji wątroby i nerek.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl