lek dodatnio inotropowy
Lek dodatnio inotropowy to substancja, która zwiększa siłę skurczu mięśnia sercowego (inotropizm dodatni), prowadząc do poprawy rzutu serca i perfuzji tkankowej. Działanie to jest osiągane poprzez różne mechanizmy, najczęściej przez zwiększenie stężenia wewnątrzkomórkowego wapnia w kardiomiocytach lub zwiększenie wrażliwości białek kurczliwych na jony wapnia.
Do głównych grup leków o działaniu inotropowym dodatnim należą: glikozydy nasercowe (np. digoksyna), inhibitory fosfodiesterazy (np. milrinon), leki beta-adrenergiczne (np. dobutamina, dopamina) oraz leki uwrażliwiające aparat kurczliwy na jony wapnia (np. lewosimendan). Każda z tych grup charakteryzuje się specyficznym mechanizmem działania i profilem farmakokinetycznym.
Leki dodatnio inotropowe znajdują zastosowanie głównie w leczeniu ostrej i przewlekłej niewydolności serca, wstrząsu kardiogennego oraz jako wsparcie hemodynamiczne w okresie okołooperacyjnym zabiegów kardiochirurgicznych. Ich stosowanie wymaga jednak ostrożności ze względu na możliwe działania niepożądane, takie jak zaburzenia rytmu serca, niedokrwienie mięśnia sercowego czy zwiększone zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Przedawkowanie leku Bisoratio ASA, zawierającego bisoprolol (5 mg lub 10 mg) oraz kwas acetylosalicylowy (75 mg), manifestuje się różnorodnymi objawami klinicznymi wymagającymi natychmiastowej interwencji. Bisoprolol, jako beta-adrenolityk, może powodować bradykardię (częstość serca <50/min), niedociśnienie tętnicze (<90/60 mmHg), skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca, hipoglikemię oraz blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia. Maksymalna opisana dawka toksyczna bisoprololu wynosi 2000 mg, a wrażliwość na przedawkowanie jest zmienna, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca. Leczenie polega na przerwaniu podawania leku oraz wdrożeniu terapii objawowej: atropina i izoprenalina w bradykardii, płyny dożylne i leki wazopresyjne przy niedociśnieniu, leki rozszerzające oskrzela w skurczu oskrzeli, a także leczenie niewydolności serca i hipoglikemii zgodnie z objawami. Dializa jest nieskuteczna w eliminacji bisoprololu.
alkalizacja moczu, aminofilina, atropina, bariera krew-mózg, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dezorientacja, drgawki, glukagon, hemodializa, hipertermia, hiperwentylacja, hipoglikemia, izoprenalina, kwasica metaboliczna, kwasica mleczanowa, kwasica oddechowa, lek dodatnio inotropowy, lek rozszerzający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, omamy, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, śpiączka, stymulator serca, szumy uszne, węgiel aktywowany, zaburzenie słuchu, zapaść sercowo-naczyniowa, zasadowica oddechowa, zatrzymanie oddechu, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego -
Leksykon leków
Przedawkowanie Bisoratio ASA, zawierającego bisoprolol fumaran (5 mg lub 10 mg) oraz kwas acetylosalicylowy (75 mg), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się różnorodnymi objawami wynikającymi z działania obu składników. Bisoprolol w dawkach nawet do 2000 mg może wywołać bradykardię, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, blok przedsionkowo-komorowy oraz ostrą niewydolność serca, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca. Kwas acetylosalicylowy, choć obecny w niewielkiej dawce, może powodować zatrucie objawiające się zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej (przejście od zasadowicy oddechowej do kwasicy metabolicznej), objawami neurologicznymi, hipertermią oraz zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi. Dawka śmiertelna kwasu acetylosalicylowego wynosi 25-30 g, a stężenia salicylanów w osoczu powyżej 300 mg/l (1,67 mmol/l) wskazują na zatrucie.
alkalizacja moczu, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, gazometria, hemodializa, hipertermia, hipoglikemia, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna, kwasica mleczanowa, kwasica oddechowa, lek dodatnio inotropowy, lek rozszerzający oskrzela, lek wazopresyjny, niedociśnienie, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, równowaga kwasowo-zasadowa, salicylany, skurcz oskrzeli, stymulator serca, węgiel aktywowany, zapaść krążeniowa, zasadowica oddechowa
