zaburzenie kontroli odruchów

Zaburzenia kontroli odruchów stanowią grupę dysfunkcji neurologicznych charakteryzujących się niemożnością powstrzymania lub zahamowania odruchowych czynności. W obszarze neurologii i psychiatrii zaburzenia te manifestują się jako powtarzające się, impulsywne zachowania, którym pacjent nie potrafi się przeciwstawić mimo świadomości ich szkodliwych konsekwencji.

Do najczęstszych zaburzeń kontroli odruchów zalicza się patologiczny hazard, hiperseksualność, kompulsywne objadanie się, kompulsywne zakupy oraz punding (złożone, powtarzalne, bezcelowe czynności). Często występują one jako powikłania farmakoterapii, szczególnie w kontekście leczenia choroby Parkinsona agonistami dopaminy, ale mogą być również objawem innych schorzeń neurologicznych.

Diagnoza zaburzeń kontroli odruchów opiera się na szczegółowym wywiadzie klinicznym oraz obserwacji zachowań pacjenta. W leczeniu kluczowa jest identyfikacja czynnika wywołującego (np. modyfikacja farmakoterapii) oraz wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego, które może obejmować interwencje farmakologiczne, psychoterapeutyczne oraz edukację pacjenta i jego rodziny.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl