rogówka wirowata
Rogówka wirowata (keratoconus) to postępujące, niezapalne schorzenie rogówki charakteryzujące się jej stożkowatym uwypukleniem i ścieńczeniem. Proces ten prowadzi do nieregularnego astygmatyzmu i znacznego pogorszenia ostrości wzroku. Choroba zazwyczaj rozpoczyna się w okresie dojrzewania lub wczesnej dorosłości i może postępować przez 10-20 lat, po czym często stabilizuje się.
Etiologia rogówki wirowatej nie jest w pełni poznana, jednak istotną rolę odgrywają czynniki genetyczne i środowiskowe. Choroba częściej występuje u pacjentów z alergicznymi chorobami oczu, zespołem Downa, chorobami tkanki łącznej oraz u osób nadmiernie pocierających oczy. Charakterystyczne dla keratoconus są mikrourazy związane z przewlekłym pocieraniem oczu, które prowadzą do enzymatycznej degradacji kolagenu rogówki.
Diagnostyka rogówki wirowatej opiera się na badaniu w lampie szczelinowej, topografii rogówki, pachymetrii oraz badaniu aberrometrii. We wczesnym stadium można zastosować korekcję okularową lub soczewki kontaktowe. W przypadku progresji choroby zalecane są zabiegi cross-linkingu kolagenu rogówki (CXL), które zwiększają sztywność rogówki i hamują postęp choroby. W zaawansowanych przypadkach może być konieczne wszczepienie pierścieni śródrogówkowych lub przeszczep rogówki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Amiodaron Accord 30 mg/ml
Amiodaron Accord (30 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z istotnym ryzykiem toksycznego uszkodzenia serca, płuc i wątroby. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). W układzie krwiotwórczym mogą wystąpić bardzo rzadkie, ale poważne zaburzenia, takie jak trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna i aplastyczna, wymagające natychmiastowego odstawienia leku. Reakcje immunologiczne obejmują bardzo rzadki wstrząs anafilaktyczny oraz obrzęk naczynioruchowy o nieznanej częstości. Zaburzenia czynności tarczycy, zarówno nadczynność, jak i niedoczynność, występują często i wymagają regularnego monitorowania, gdyż ciężka nadczynność może prowadzić do zgonu. Neurologiczne działania niepożądane obejmują często drżenia pozapiramidowe, koszmary senne i zaburzenia snu, a także niezbyt często neuropatie obwodowe i miopatie. Charakterystyczne powikłania okulistyczne to bardzo często mikrozłogi rogówki, które ustępują po 6-12 miesiącach od odstawienia leku, oraz bardzo rzadko neuropatia nerwu wzrokowego prowadząca do ślepoty.
agranulocytoza, ARDS, ataksja móżdżkowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, dysfunkcja przeszczepu, marskość wątroby, migotanie komór, mikrozłogi rogówki, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadwrażliwość na światło, neuropatia nerwu wzrokowego, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność wątroby, ostre zapalenie trzustki, pęcherzowe zapalenie skóry, podwyższone aminotransferazy, przewlekła choroba wątroby, rogówka wirowata, rzekomy guz mózgu, SIADH, sinica rzekoma, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne uszkodzenie narządów, torsades de pointes, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia tarczycy, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie naczyń, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie płuc z nadwrażliwości, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie trzustki, zarostowe zapalenie oskrzelików, zatrzymanie węzła zatokowego, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie płuc