receptor płytkopochodnego czynnika wzrostu

Receptor płytkopochodnego czynnika wzrostu (PDGFR) to białko błonowe należące do rodziny receptorów kinaz tyrozynowych, które odgrywa kluczową rolę w regulacji wielu procesów komórkowych. PDGFR występuje w dwóch izoformach: PDGFR-α i PDGFR-β, które różnią się specyficznością wiązania ligandów oraz dystrybucją tkankową.

Aktywacja receptora PDGF następuje po związaniu płytkopochodnego czynnika wzrostu (PDGF), co prowadzi do dimeryzacji receptora i autofosforylacji reszt tyrozynowych w jego domenie wewnątrzkomórkowej. Uruchamia to kaskady sygnalizacyjne obejmujące szlaki PI3K/AKT, MAPK/ERK oraz STAT, które regulują proliferację komórek, migrację, różnicowanie i przeżycie.

W warunkach fizjologicznych, sygnalizacja PDGFR odgrywa istotną rolę w procesach embriogenezy, angiogenezy, gojenia ran oraz utrzymania homeostazy tkanek. Zaburzenia funkcji receptorów PDGF są związane z rozwojem różnych stanów patologicznych, w tym nowotworów, chorób naczyniowych i włóknienia tkanek.

Inhibitory receptora PDGF, takie jak imatynib, sunitynib czy pazopanib, znalazły zastosowanie w leczeniu nowotworów wykazujących nadekspresję lub nieprawidłową aktywację tego receptora, szczególnie w przypadku guzów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), przewlekłej białaczki szpikowej (CML) czy niektórych mięsaków.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl