receptor czynnika komórek macierzystych
Receptor czynnika komórek macierzystych (c-KIT, CD117) to białko kodowane przez proto-onkogen KIT, należące do rodziny receptorów kinaz tyrozynowych typu III. Odgrywa kluczową rolę w regulacji hematopoezy, melanogenezy, gametogenezy oraz różnicowania komórek tucznych i międzybłonka przewodu pokarmowego.
Aktywacja receptora c-KIT następuje po połączeniu z jego ligandem – czynnikiem komórek macierzystych (SCF). Związanie ligandu prowadzi do dimeryzacji receptora i autofosforylacji, co inicjuje kaskadę sygnałów wewnątrzkomórkowych regulujących proliferację, różnicowanie, migrację i przeżycie komórek.
Zaburzenia funkcji receptora c-KIT, szczególnie mutacje aktywujące, odgrywają istotną rolę w patogenezie wielu nowotworów, w tym nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), ostrej białaczki szpikowej, mastocytozy systemowej oraz czerniaka. Identyfikacja tych mutacji ma znaczenie diagnostyczne i terapeutyczne, gdyż umożliwia zastosowanie ukierunkowanej terapii inhibitorami kinaz tyrozynowych, takimi jak imatynib.
W diagnostyce laboratoryjnej ekspresja receptora c-KIT jest ważnym markerem immunohistochemicznym wykorzystywanym w różnicowaniu nowotworów. Badanie ekspresji CD117 stanowi standardowy element procesu diagnostycznego GIST i innych nowotworów, w których receptor ten może być nadekspresjonowany.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Pazopanib – Właściwości farmakodynamiczne
Pazopanib jest doustnym inhibitorem kinaz tyrozynowych o szerokim spektrum działania, hamującym kluczowe receptory zaangażowane w angiogenezę i proliferację nowotworową, w tym VEGFR-1 (IC50 = 10 nM), VEGFR-2 (30 nM), VEGFR-3 (47 nM), PDGFR-α (71 nM), PDGFR-β (84 nM) oraz c-KIT (74 nM). Mechanizm działania opiera się na zależnym od dawki zahamowaniu autofosforylacji tych receptorów, co skutkuje ograniczeniem neowaskularyzacji guza oraz proliferacji komórek nowotworowych i podścieliska. W modelach in vivo pazopanib wykazuje zdolność do hamowania fosforylacji VEGFR-2 indukowanej przez VEGF, angiogenezy oraz wzrostu ksenoprzeszczepów nowotworowych. Farmakogenetyczna analiza 31 badań klinicznych wykazała, że nosicielstwo allelu HLA-B*57:01 wiąże się z podwyższonym ryzykiem hepatotoksyczności (AlAT > 5x ULN, stopień 3 wg NCI CTC) u 19% pacjentów, w porównaniu do 10% u nie-nosicieli, co sugeruje konieczność monitorowania funkcji wątroby u tej grupy chorych.
AlAT, allel HLA-B*5701, aminotransferaza alaninowa, angiogeneza, autofosforylacja receptorów, biomarker, c-KIT, hepatotoksyczność, inhibitor kinazy tyrozynowej, kryteria MSKCC, naczyniowo-śródbłonkowy czynnik wzrostu, nowotwór jasnokomórkowy, OS, pazopanib, PDGFR, PFS, płytkopochodny czynnik wzrostu, proliferacja komórek nowotworowych, przerzut, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie ogólne, rak nerkowokomórkowy, RCC, receptor czynnika komórek macierzystych, receptor kinazy tyrozynowej, skala ECOG, VEGFR - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pazopanib Zentiva 200 mg
Pazopanib Zentiva to doustny, silny inhibitor kinaz tyrozynowych, działający wielokierunkowo na receptory VEGFR-1, -2, -3, PDGFR-α, -β oraz c-KIT, z wartościami IC50 odpowiednio 10, 30, 47, 71, 84 i 74 nM. Mechanizm działania obejmuje hamowanie autofosforylacji receptorów indukowanej przez ligandy oraz fosforylacji VEGFR-2 in vivo, co skutkuje zahamowaniem angiogenezy i wzrostu ksenoprzeszczepów nowotworów. Meta-analiza farmakogenetyczna wykazała, że u 19% nosicieli allelu HLA-B*57:01 wystąpiło przekroczenie 5-krotnej górnej granicy normy aktywności AlAT (stopień 3. wg NCI CTC), w porównaniu do 10% u pacjentów bez tego allelu, przy czym allel ten występował u 6% badanej populacji (133/2235 pacjentów).
aktywność AlAT, allel HLA-B*5701, angiogeneza, autofosforylacja receptorów, inhibitor kinazy białkowej, kinaza tyrozynowa, klasyfikacja MSKCC, ksenoprzeszczep nowotworu, leczenie cytokinami, pazopanib, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie ogólne, rak jasnokomórkowy, rak nerkowokomórkowy, receptor czynnika komórek macierzystych, receptor naczyniowo-śródbłonkowy czynnika wzrostu, skala ECOG - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pazopanib Zentiva 400 mg
Pazopanib Zentiva to doustny inhibitor kinaz tyrozynowych o szerokim spektrum działania, hamujący receptory VEGFR-1, -2, -3, PDGFR-α, -β oraz c-KIT z wartościami IC50 odpowiednio 10, 30, 47, 71, 84 i 74 nM. Mechanizm działania obejmuje zahamowanie autofosforylacji receptorów oraz procesów angiogenezy, co potwierdzono w modelach in vivo i in vitro. Meta-analiza farmakogenetyczna wskazała na zwiększone ryzyko hepatotoksyczności (AlAT >5 × GGN, stopień 3 wg NCI CTC) u 19% nosicieli allelu HLA-B*57:01 w porównaniu do 10% u pacjentów bez tego allelu. Allelu HLA-B*57:01 było nosicielami 6% badanej populacji (133/2235 pacjentów).
analiza farmakogenetyczna, angiogeneza, autofosforylacja receptorów, badanie radiologiczne, czynnik rokowniczy, inhibitor kinazy białkowej, inhibitor kinazy tyrozynowej, ksenoprzeszczep nowotworu, naczyniowo-śródbłonkowy czynnik wzrostu, pazopanib, płytkopochodny czynnik wzrostu, przerzut, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie ogólne, rak jasnokomórkowy, rak nerkowokomórkowy, receptor czynnika komórek macierzystych, skala ECOG, tabletka powlekana, terapia cytokinami - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pazopanib STADA 400 mg
Pazopanib jest doustnym inhibitorem kinazy tyrozynowej o wysokiej selektywności i silnym działaniu na receptory VEGFR-1, -2, -3, PDGFR-α, -β oraz c-KIT, z wartościami IC₅₀ odpowiednio 10, 30, 47, 71, 84 i 74 nM. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu autofosforylacji tych receptorów, co prowadzi do zahamowania angiogenezy i proliferacji komórek nowotworowych. W modelach in vivo pazopanib skutecznie blokuje fosforylację VEGFR-2 indukowaną przez VEGF, ogranicza unaczynienie guza oraz hamuje wzrost ksenoprzeszczepów nowotworów człowieka. Farmakogenetyczna analiza wykazała istotną korelację między obecnością allelu HLA-B*57:01 a zwiększonym ryzykiem hepatotoksyczności (AlAT >5 x GGN, toksyczność stopnia 3 wg NCI CTC), występującą u 19% nosicieli tego allelu w porównaniu do 10% pacjentów bez allelu.
aminotransferaza alaninowa, angiogeneza, autofosforylacja receptorów, działanie przeciwnowotworowe, farmakogenomika, hepatotoksyczność, inhibitor kinazy białkowej, inhibitor kinazy tyrozynowej, interferon alfa, interleukina-2, kryteria MSKCC, leczenie systemowe, neoangiogeneza, pazopanib, płytkopochodny czynnik wzrostu, proliferacja komórek nowotworowych, przerzut, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie ogólne, radioterapia, rak jasnokomórkowy, rak nerkowokomórkowy, receptor czynnika komórek macierzystych, receptor naczyniowo-śródbłonkowy czynnika wzrostu, resekcja nerki, skala ECOG, terapia drugiej linii, terapia pierwszej linii - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pazopanib Accord 200 mg
Pazopanib Accord jest doustnym, silnym, wielokierunkowym inhibitorem kinaz tyrozynowych, działającym na receptory VEGFR-1, -2, -3, PDGFR-α, -β oraz c-KIT, z wartościami IC50 odpowiednio 10, 30, 47, 71, 84 i 74 nM. Mechanizm działania obejmuje hamowanie autofosforylacji tych receptorów, co skutkuje zahamowaniem angiogenezy i wzrostu nowotworów, potwierdzonym w modelach zwierzęcych. Farmakogenetyczna analiza wskazuje na zwiększone ryzyko hepatotoksyczności u nosicieli allelu HLA-B*57:01, u których aktywność AlAT > 5 x GGN wystąpiła u 19% pacjentów, w porównaniu do 10% u nie-nosicieli. Nosiciele tego allelu stanowili 6% badanej populacji (133/2235 pacjentów).
analiza farmakogenetyczna, angiogeneza, autofosforylacja receptorów, czas trwania odpowiedzi, czynnik rokowniczy, hepatotoksyczność, inhibitor kinazy białkowej, kinaza tyrozynowa, ksenoprzeszczep nowotworu, nefrektomia, nowotwór jasnokomórkowy, płytkopochodny czynnik wzrostu, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie ogólne, radioterapia, rak nerkowokomórkowy, receptor czynnika komórek macierzystych, receptor naczyniowo-śródbłonkowy czynnika wzrostu, skala ECOG, stężenie hamujące, wskaźnik odpowiedzi na lek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pazopanib Accord 400 mg
Pazopanib to doustny inhibitor kinazy tyrozynowej o wielokierunkowym działaniu, hamujący kluczowe receptory związane z angiogenezą i proliferacją nowotworową, w tym VEGFR-1 (IC50 10 nM), VEGFR-2 (30 nM), VEGFR-3 (47 nM), PDGFR-α (71 nM), PDGFR-β (84 nM) oraz c-KIT (74 nM). Mechanizm działania polega na zależnym od dawki hamowaniu autofosforylacji tych receptorów, co potwierdzono zarówno in vitro, jak i in vivo, gdzie obserwowano zahamowanie fosforylacji VEGFR-2, angiogenezy oraz wzrostu ksenoprzeszczepów nowotworów. Meta-analiza 31 badań klinicznych wskazała na istotny związek polimorfizmu HLA-B*57:01 z ryzykiem hepatotoksyczności, gdzie 19% nosicieli tego allelu doświadczyło wzrostu aktywności AlAT powyżej 5-krotnej górnej granicy normy (stopień 3 wg NCI CTC), w porównaniu do 10% u pacjentów bez tego allelu.
aminotransferaza alaninowa, angiogeneza, autofosforylacja receptorów, czynnik prognostyczny, farmakogenomika, hepatotoksyczność, inhibitor kinazy tyrozynowej, jasnokomórkowy rak nerki, nefrektomia, progresja guza nowotworowego, proliferacja komórek nowotworowych, przerzutowy rak nerkowokomórkowy, przeżycie bez progresji choroby, przeżycie ogólne, radioterapia, rak nerkowokomórkowy, receptor czynnika komórek macierzystych, receptor kinazy tyrozynowej, receptor naczyniowo-śródbłonkowy czynnika wzrostu, receptor płytkopochodnego czynnika wzrostu, skala ECOG, wskaźnik odpowiedzi na lek