reumatoidalne zapalenie stawów związane z łuszczycą

Reumatoidalne zapalenie stawów związane z łuszczycą, określane również jako łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS), to przewlekła choroba zapalna, która rozwija się u około 30% pacjentów z łuszczycą skóry. Stanowi część szerszej grupy spondyloartropatii seronegatywnych i charakteryzuje się jednoczesnym występowaniem zmian skórnych i stawowych.

Patogeneza ŁZS obejmuje złożone interakcje czynników genetycznych, immunologicznych i środowiskowych. W przeciwieństwie do klasycznego reumatoidalnego zapalenia stawów, ŁZS charakteryzuje się zazwyczaj brakiem czynnika reumatoidalnego w surowicy. Kluczową rolę w rozwoju choroby odgrywają cytokiny prozapalne, szczególnie TNF-alfa, IL-17 i IL-23.

Obraz kliniczny ŁZS jest zróżnicowany i może obejmować zapalenie kilku lub wielu stawów, zajęcie kręgosłupa i stawów krzyżowo-biodrowych, zapalenie przyczepów ścięgnistych (enthesitis) oraz charakterystyczne zmiany w obrębie palców (dactylitis). Choroba może prowadzić do destrukcji stawów, deformacji i znacznego upośledzenia funkcjonalnego.

Diagnostyka ŁZS opiera się na kryteriach CASPAR, które uwzględniają obecność łuszczycy, zmian paznokciowych, ujemnego wyniku badania czynnika reumatoidalnego, zapalenia przyczepów ścięgnistych oraz charakterystycznych zmian radiologicznych. Leczenie obejmuje stosowanie NLPZ, leków modyfikujących przebieg choroby (DMARD) oraz terapii biologicznych, w tym inhibitorów TNF-alfa, IL-17 i IL-23.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl