fenotyp słabej aktywności metabolicznej
Fenotyp słabej aktywności metabolicznej odnosi się do genetycznie uwarunkowanej cechy, która wpływa na zdolność organizmu do metabolizowania określonych substancji, w tym leków. Jest to szczególnie istotne w kontekście enzymów cytochromu P450, które odgrywają kluczową rolę w biotransformacji wielu substancji leczniczych.
U osób z fenotypem słabej aktywności metabolicznej (poor metabolizers, PM) obserwuje się zmniejszoną aktywność lub całkowity brak aktywności konkretnego enzymu metabolizującego. Najczęściej badanymi są warianty genów CYP2D6, CYP2C19, CYP2C9 i CYP3A4. Osoby z tym fenotypem są narażone na zwiększone ryzyko działań niepożądanych leków metabolizowanych przez dany enzym z powodu ich wolniejszej eliminacji i wyższych stężeń w osoczu.
Identyfikacja pacjentów z fenotypem słabej aktywności metabolicznej ma istotne znaczenie kliniczne, gdyż często wymaga modyfikacji dawkowania leków lub wyboru alternatywnych terapii. W praktyce klinicznej coraz częściej wykorzystuje się badania farmakogenetyczne, które pozwalają na personalizację farmakoterapii i minimalizację ryzyka działań niepożądanych związanych z nieprawidłowym metabolizmem leków.