inhibitor transportera usuwania wielu leków

Inhibitor transportera usuwania wielu leków (MDR inhibitor) to substancja, która blokuje aktywność białek transportowych z rodziny ABC (ATP-binding cassette), zwłaszcza glikoproteiny P (P-gp). Transportery te odpowiadają za usuwanie różnych substancji, w tym leków przeciwnowotworowych, z komórek nowotworowych, co prowadzi do rozwoju oporności wielolekowej (MDR).

Inhibitory MDR działają poprzez konkurencyjne lub niekonkurencyjne wiązanie się z transporterami, blokując ich funkcję i zwiększając wewnątrzkomórkowe stężenie leków. Wśród klas inhibitorów MDR wyróżnia się inhibitory pierwszej generacji (werapamil, cyklosporyna A), drugiej generacji (PSC833, VX-710) oraz trzeciej generacji (tariquidar, zosuquidar), które charakteryzują się coraz większą specyficznością i mniejszą toksycznością.

Zastosowanie inhibitorów MDR w terapii przeciwnowotworowej może przełamać oporność na leki, zwiększając skuteczność chemioterapii. Badania kliniczne skupiają się na opracowaniu inhibitorów o optymalnym profilu farmakokinetycznym, minimalnych interakcjach z metabolizmem innych leków i ograniczonych działaniach niepożądanych. Inhibitory MDR są również badane w kontekście poprawy przenikania leków przez barierę krew-mózg w leczeniu chorób ośrodkowego układu nerwowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl