łój skórny
Łój skórny (sebum) to substancja tłuszczowa produkowana przez gruczoły łojowe, które są zlokalizowane w skórze właściwej. Łój pełni kluczową rolę w utrzymaniu odpowiedniego nawilżenia skóry, tworząc barierę hydrolipidową chroniącą przed utratą wody i wnikaniem patogenów.
Produkcja łoju jest regulowana głównie przez hormony androgenowe, co wyjaśnia nasilenie wydzielania sebum w okresie dojrzewania oraz w niektórych zaburzeniach endokrynologicznych. Nadmierna produkcja łoju (seborrhea) stanowi jeden z głównych czynników patogenetycznych trądziku pospolitego, łojotokowego zapalenia skóry oraz innych dermatoz łojotokowych.
Skład łoju skórnego obejmuje mieszaninę lipidów, w tym trójglicerydy, woski, skwalen oraz wolne kwasy tłuszczowe. W diagnostyce dermatologicznej ocena produkcji łoju może być istotna przy doborze odpowiedniego leczenia w schorzeniach związanych z zaburzeniami gospodarki łojowej skóry.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Terbinafine Aurobindo 250 mg
Terbinafine Aurobindo to doustny lek przeciwgrzybiczy zawierający 250 mg terbinafiny (chlorowodorek terbinafiny 281,250 mg) z grupy alliloamin (kod ATC: D01BA02). Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu epoksydazy skwalenu, co prowadzi do deficytu ergosterolu i kumulacji skwalenu w komórkach grzyba, skutkując ich śmiercią. Lek wykazuje szerokie spektrum działania przeciw dermatofitom, pleśniom oraz grzybom dimorficznym, a na drożdżaki działa grzybobójczo lub grzybostatycznie. Po podaniu doustnym terbinafina szybko się wchłania (okres półtrwania wchłaniania 0,8 h), osiągając maksymalne stężenie w osoczu 0,97 μg/ml po 2 godzinach, z wysokim wiązaniem białkowym (99%). Aktywne stężenia utrzymują się w tkankach docelowych (skóra, paznokcie, włosy) przez 15-20 dni po zakończeniu terapii. Metabolizm odbywa się głównie przez izoenzymy CYP450 (CYP2C9, CYP1A2, CYP3A4, CYP2C8, CYP2C19), a okres półtrwania eliminacji wynosi 17 godzin. Biodostępność wynosi około 80%, niezależnie od przyjmowania pokarmu. U pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby może dochodzić do kumulacji leku.
alliloamina, biodostępność, biotransformacja, ból nadbrzusza, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek terbinafiny, cytochrom P450, dermatofity, dysfagia, działanie grzybostatyczne, działanie przeciwgrzybicze, epoksydaza skwalenu, hypromeloza, izoenzym cytochromu P450, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, łój skórny, mieszek włosowy, osocze krwi, płytka paznokciowa, skóra właściwa, stearynian magnezu, terbinafina, warstwa rogowa naskórka, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aknemycin 20 mg/g
Aknemycin to preparat przeciwtrądzikowy w formie płynu na skórę, zawierający erytromycynę w stężeniu 20 mg/g oraz alkohol etylowy (759 mg/ml) jako główny składnik podłoża. Erytromycyna wykazuje silne działanie przeciwbakteryjne, szczególnie wobec Propionibacterium acnes (Corynebacterium acnes), bakterii kluczowych w patogenezie trądziku pospolitego. Dodatkowo, lek hamuje rozkład lipidów na powierzchni skóry, co ogranicza procesy zapalne w obrębie mieszków łojowych. Alkohol etylowy pełni podwójną rolę – wzmacnia działanie erytromycyny oraz rozpuszcza nadmiar łoju, co poprawia penetrację substancji czynnej i efektywność terapii.
antybiotyk miejscowy, antybiotykoterapia ogólnoustrojowa, corynebacterium acnes, działanie przeciwbakteryjne, erytromycyna, etanol, fotouczulenie, lek przeciwtrądzikowy, łój skórny, patogeneza trądziku, proces zapalny, Propionibacterium acnes, reakcja fotouczulająca, trądzik pospolity, zmiany trądzikowe