ujemny wpływ inotropowy

Ujemny wpływ inotropowy oznacza działanie powodujące zmniejszenie siły skurczu mięśnia sercowego. Jest to efekt przeciwny do dodatniego działania inotropowego, które zwiększa kurczliwość serca. Działanie inotropowe ujemne prowadzi do obniżenia frakcji wyrzutowej, zmniejszenia objętości wyrzutowej oraz spadku rzutu serca.

Najważniejszymi lekami o działaniu inotropowym ujemnym są beta-adrenolityki, blokery kanałów wapniowych (szczególnie werapamil i diltiazem), a także niektóre leki antyarytmiczne. Efekt ten może być pożądany w określonych sytuacjach klinicznych, np. w leczeniu niewydolności serca z zachowaną frakcją wyrzutową, nadciśnienia tętniczego czy tachyarytmii. W innych przypadkach stanowi niepożądane działanie uboczne terapii.

W praktyce klinicznej należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu leków o ujemnym działaniu inotropowym u pacjentów z upośledzoną funkcją skurczową lewej komory, gdyż mogą one pogłębić niewydolność serca. Ocena stanu hemodynamicznego pacjenta przed włączeniem takiego leczenia jest kluczowa dla bezpieczeństwa terapii.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl