martwa komórka naskórka

Martwe komórki naskórka, określane także jako korneocyty, stanowią zewnętrzną warstwę skóry, nazywaną warstwą rogową (stratum corneum). Są to w pełni skeratynizowane komórki pozbawione jądra komórkowego i organelli, które przeszły przez proces różnicowania od warstwy podstawnej naskórka.

Proces rogowacenia (keratynizacji) prowadzi do przekształcenia żywych keratynocytów w martwe korneocyty wypełnione keratyną. Komórki te są połączone ze sobą desmosomami i otoczone lipidowym płaszczem, tworząc barierę ochronną organizmu przed czynnikami zewnętrznymi, takimi jak patogeny, związki chemiczne czy promieniowanie UV.

Martwe komórki naskórka ulegają naturalnemu złuszczaniu (desquamacja), co jest częścią fizjologicznej odnowy naskórka. Proces ten trwa około 28 dni u osób dorosłych. Zaburzenia złuszczania mogą prowadzić do różnych schorzeń dermatologicznych, takich jak łuszczyca, rybia łuska czy atopowe zapalenie skóry.

W diagnostyce dermatologicznej ocena martwych komórek naskórka może dostarczyć informacji o stanie bariery skórnej, procesach chorobowych czy skuteczności terapii dermatologicznych. Nadmierne nagromadzenie martwych komórek może prowadzić do zgrubienia naskórka, upośledzenia funkcji barierowej skóry oraz zmian w jej wyglądzie.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl