inwazyjna wentylacja
Inwazyjna wentylacja mechaniczna to metoda wspomagania lub zastępowania spontanicznej czynności oddechowej pacjenta przy użyciu respiratora i sztucznej drogi oddechowej. Najczęściej wymaga intubacji dotchawiczej lub wykonania tracheostomii. Stosowana jest w przypadkach ostrej niewydolności oddechowej, gdy metody nieinwazyjne są nieskuteczne lub przeciwwskazane.
Główne wskazania do inwazyjnej wentylacji obejmują: ciężką niewydolność oddechową z hipoksemią i/lub hiperkapnią, zatrzymanie krążenia, nieskuteczną wentylację nieinwazyjną, konieczność zabezpieczenia dróg oddechowych oraz śpiączkę z GCS < 8 punktów. Wybór parametrów wentylacji zależy od stanu klinicznego pacjenta, rodzaju niewydolności oddechowej i chorób współistniejących.
Wentylacja inwazyjna wiąże się z ryzykiem powikłań, takich jak: uraz podczas intubacji, odma opłucnowa, zakażenia (głównie odrespiratorowe zapalenie płuc), uszkodzenie płuc indukowane wentylacją (VILI) oraz powikłania związane z unieruchomieniem pacjenta. Kluczowe jest regularne ocenianie możliwości odłączenia pacjenta od respiratora w celu minimalizacji czasu trwania inwazyjnej wentylacji.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół ostrej niewydolności oddechowej – Epidemiologia
Zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS) pozostaje istotnym wyzwaniem klinicznym w opiece krytycznej, charakteryzując się niekardiogennym obrzękiem płuc, hipoksemią i koniecznością wentylacji mechanicznej. Epidemiologia ARDS wykazuje znaczną zmienność geograficzną i demograficzną, z częstością występowania od 5,0 do 78,9 przypadków na 100 000 osobolat, przy najwyższych wskaźnikach w USA (64,2-78,9/100 000). Częstość występowania wzrasta wraz z wiekiem, osiągając 306/100 000 osobolat w grupie 75-84 lata. Główne czynniki ryzyka to zapalenie płuc, sepsa, aspiracja oraz urazy, a także współistniejące stany jak przewlekły alkoholizm i palenie tytoniu. Wśród pacjentów na oddziałach intensywnej terapii (OIT) ARDS dotyczy 10-15% przyjęć i około 23% wentylowanych mechanicznie, z roczną częstością 5,5 przypadków na łóżko OIT. Mimo postępów w leczeniu, śmiertelność pozostaje wysoka i wynosi średnio 43%, z wartościami 27-35% dla łagodnego, 32-40% dla umiarkowanego i 45-60% dla ciężkiego ARDS. Pandemia COVID-19 znacząco zwiększyła liczbę przypadków ARDS, zwłaszcza w USA, gdzie w 2020 roku odnotowano wzrost zgonów związanych z ARDS niemal pięciokrotnie, a ARDS występowało u około 75% pacjentów COVID-19 na OIT.
aspiracja treści żołądkowej, ciśnienie napędowe, cukrzyca, diagnostyka, hipoksemia, hipoksemiczna niewydolność oddechowa, hipoproteinemia, inwazyjna wentylacja, niekardiogenny obrzęk płuc, oddział intensywnej terapii, OIOM noworodkowy, ostre uszkodzenie płuc, posocznica, przewlekły alkoholizm, sepsa, śmiertelność, uraz, uszkodzenie płuc, wentylacja mechaniczna, zapalenie płuc, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon chorób i schorzeń
Gorączka reumatyczna – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Prognoza gorączki reumatycznej (RF) jest ściśle powiązana z nasileniem karditis, częstością nawrotów ostrej gorączki reumatycznej (ARF) oraz skutecznością profilaktyki wtórnej. Karditis ustępuje bez następstw u 65-75% pacjentów, jednak u około 60% z niewydolnością serca podczas pierwszego ataku ARF rozwija się choroba zastawkowa w ciągu 10 lat. Nawrót ARF najczęściej występuje w pierwszym roku (3,7/100 osobolat), a ryzyko progresji do reumatycznej choroby serca (RHD) jest najwyższe w tym okresie (35,9%). Skumulowane ryzyko progresji po 5,5 latach wynosi 33,6% dla definitywnej ARF, 13,5% dla prawdopodobnej i 11,4% dla możliwej ARF. Czynniki prognostyczne ciężkiej przewlekłej choroby zastawkowej to umiarkowane/ciężkie karditis (HR 16,42), nawroty ARF oraz niski poziom wykształcenia matki. Manifestacja wyłącznie stawowa przy początkowej diagnozie ARF jest czynnikiem ochronnym, zmniejszającym ryzyko progresji o 52%.
antykoagulant, choroba autoimmunologiczna, choroba zastawkowa, cukrzyca, dysfunkcja zastawki, echokardiografia, gorączka reumatyczna, inwazyjna wentylacja, karditis, klasa czynnościowa NYHA, niewydolność serca, ostra gorączka reumatyczna, ostre uszkodzenie nerek, pląsawica, profilaktyka penicyliną, profilaktyka penicylinowa, profilaktyka wtórna, przewlekła choroba nerek, reumatyczna choroba serca, stratyfikacja ryzyka, zakażenie paciorkowcowe, zapalenie serca, zastoinowa niewydolność serca