ostra gorączka reumatyczna
Ostra gorączka reumatyczna (OGR) to choroba autoimmunologiczna, która rozwija się jako powikłanie nieleczonego lub niewłaściwie leczonego zakażenia gardła wywołanego przez paciorkowce z grupy A (Streptococcus pyogenes). Występuje najczęściej u dzieci i młodzieży w wieku 5-15 lat, choć może dotyczyć także osób dorosłych.
Patogeneza OGR wiąże się z reakcją krzyżową przeciwciał wytworzonych przeciwko antygenom paciorkowcowym, które reagują z własnymi tkankami organizmu, szczególnie sercem, stawami, skórą i ośrodkowym układem nerwowym. Kluczową rolę odgrywa zjawisko mimikry molekularnej między białkami paciorkowcowymi a tkankami ludzkimi.
Objawy OGR pojawiają się po okresie latencji trwającym 2-3 tygodnie od przebytej infekcji paciorkowcowej. Diagnostyka opiera się na kryteriach Jonesa, które obejmują objawy większe (zapalenie serca, zapalenie wielostawowe, pląsawica, rumień brzeżny, guzki podskórne) oraz objawy mniejsze (gorączka, bóle stawów, podwyższone wskaźniki stanu zapalnego, wydłużony odstęp PR w EKG).
Leczenie OGR obejmuje eradykację paciorkowca (antybiotykoterapia), łagodzenie objawów zapalnych (niesteroidowe leki przeciwzapalne, kortykosteroidy) oraz profilaktykę nawrotów. Najpoważniejszym powikłaniem choroby jest przewlekła reumatyczna choroba serca, która może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia zastawek serca, szczególnie mitralnej i aortalnej.
Profilaktyka wtórna OGR polega na długotrwałym podawaniu antybiotyków (najczęściej penicyliny benzatynowej) w celu zapobiegania nawrotom infekcji paciorkowcowej. Czas trwania profilaktyki zależy od obecności powikłań sercowych i może być prowadzony przez wiele lat, a nawet do końca życia u pacjentów z ciężkim uszkodzeniem zastawek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sumamed
Podczas terapii Sumamedem (azytromycyna 500 mg, tabletki powlekane) należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko poważnych reakcji alergicznych, takich jak anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy oraz ciężkie reakcje skórne (AGEP, SJS, TEN, DRESS). W przypadku wystąpienia objawów alergicznych konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie odpowiedniej terapii, z uwzględnieniem możliwości nawrotu objawów po zakończeniu leczenia. Sumamed wymaga ostrożności u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby ze względu na ryzyko piorunującego zapalenia wątroby, które może prowadzić do niewydolności narządu. W przypadku objawów takich jak żółtaczka, ciemne zabarwienie moczu, astenia czy encefalopatia wątrobowa, należy niezwłocznie wykonać badania czynności wątroby i rozważyć przerwanie terapii. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (eGFR <10 ml/min) obserwuje się 33% wzrost całkowitego narażenia na azytromycynę, co wymaga uwzględnienia podczas planowania leczenia.
anafilaksja, antybiotyki makrolidowe, azytromycyna, biegunka poantybiotykowa, ciemny mocz, encefalopatia wątrobowa, ergotyzm, kolektomia, miastenia, nadkażenie, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, ostra gorączka reumatyczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, paciorkowiec ropny, piorunujące zapalenie wątroby, rumień wielopostaciowy, skaza krwotoczna, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie repolaryzacji serca, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia elektrolitowe, zakażenie grzybicze, zapalenie gardła i migdałków, zespół miasteniczny, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Abiazyt
Azytromycyna w dawce 500 mg (Abiazyt) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, oraz poważne reakcje skórne (AGEP, SJS, TEN, DRESS), które mogą mieć charakter nawrotowy i wymagać długotrwałej obserwacji. Lek nie jest lekiem pierwszego wyboru w leczeniu zakażeń wywołanych przez Streptococcus pyogenes, zapalenia zatok, ucha środkowego, zakażonych ran oparzeniowych oraz ciężkich zakażeń, gdzie konieczne jest szybkie osiągnięcie wysokiego stężenia antybiotyku. W przypadku oporności na erytromycynę zaleca się wykonanie testów wrażliwości na azytromycynę i inne antybiotyki makrolidowe. Należy monitorować ryzyko wydłużenia odstępu QT, szczególnie u pacjentów z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem QT, przyjmujących leki wydłużające QT, z zaburzeniami elektrolitowymi, bradykardią lub niewydolnością krążenia. Istotne jest także uwzględnienie ryzyka biegunki Clostridium difficile (CDAD), która może wystąpić nawet do dwóch miesięcy po terapii.
alkaloidy sporyszu, anafilaksja, antybiotyk makrolidowy, bradykardia, ciężka reakcja skórna, częstoskurcz komorowy torsades de pointes, encefalopatia wątrobowa, ergotyzm, hipokaliemia i hipomagnezemia, kiła, kolektomia, miastenia, nadkażenie drobnoustrojami, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, oporność krzyżowa, ostra gorączka reumatyczna, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, reakcja anafilaktyczna, Streptococcus pyogenes, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, Treponema pallidum, wydłużenie odstępu QT, wydłużenie repolaryzacji serca, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zakażenie Clostridium difficile, zakażona rana oparzeniowa, zapalenie gardła i migdałków, zapalenie okrężnicy, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zespół miasteniczny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Azimycin
Podczas terapii azytromycyną (Azimycin 125 mg) należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja oraz poważne reakcje skórne (AGEP, SJS, TEN, DRESS). W przypadku ich wystąpienia konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie odpowiedniej terapii, z uwzględnieniem możliwości nawrotu objawów po zakończeniu leczenia. U pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby istnieje ryzyko piorunującego zapalenia wątroby, objawiającego się m.in. żółtaczką, ciemnym moczem, encefalopatią wątrobową oraz zwiększoną skłonnością do krwawień, co wymaga natychmiastowej diagnostyki i przerwania podawania leku. U chorych z GFR <10 mL/min obserwuje się 33% wzrost ekspozycji na azytromycynę, co wymaga dostosowania dawkowania. Ponadto, azytromycyna może wydłużać odstęp QT, zwiększając ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem QT, zaburzeniami elektrolitowymi, bradykardią, czy stosujących inne leki wydłużające QT (np. chinidyna, amiodaron, cyzapryd, pimozyd, citalopram, moksyfloksacyna).
anafilaksja, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, astenia, biegunka poantybiotykowa, bradykardia, Clostridium difficile, encefalopatia wątrobowa, ergotyzm, fluorochinolon, hipokaliemia, hipomagnezemia, kolektomia, kompleks Mycobacterium avium, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, miastenia, nadkażenie grzybicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra gorączka reumatyczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja nadwrażliwości, Streptococcus pyogenes, toksyczna nekroliza naskórka, toksyny A i B, torsade de pointes, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wydłużenie odstępu QT, wydłużenie repolaryzacji serca, wysypka polekowa z eozynofilią, zapalenie gardła i migdałków, zapalenie okrężnicy, zatrucie sporyszem, zespół Lyella, zespół miasteniczny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – AzitroLEK 200 mg/5 ml
AzitroLEK jest dostępny jako proszek do sporządzania zawiesiny doustnej w stężeniach 100 mg/5 ml oraz 200 mg/5 ml. Dawkowanie u dorosłych zależy od rodzaju zakażenia: w niepowikłanym zapaleniu cewki moczowej i szyjki macicy wywołanym przez Chlamydia trachomatis stosuje się pojedynczą dawkę 1000 mg, natomiast w innych wskazaniach całkowita dawka wynosi 1500 mg, podawana według schematu 3-dniowego (500 mg raz na dobę) lub 5-dniowego (500 mg pierwszego dnia, następnie 250 mg). U dzieci od 1 roku życia dawka wynosi 30 mg/kg masy ciała, podawana w schematach 3- lub 5-dniowych, z dokładnym dawkowanie dostosowanym do masy ciała (np. dla 10 kg: 2,5 ml zawiesiny 200 mg/5 ml w pierwszym dniu). W zapaleniu gardła wywołanym przez Streptococcus pyogenes stosuje się 10 lub 20 mg/kg przez 3 dni, maksymalnie do 500 mg/dobę, z preferencją penicyliny jako leku pierwszego wyboru.
azytromycyna, Chlamydia trachomatis, dawka dobowa, eradykacja bakterii, ostra gorączka reumatyczna, penicylina, proarytmia, przesączanie kłębuszkowe, schemat dawkowania, Streptococcus pyogenes, torsade de pointes, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zapalenie cewki moczowej, zapalenie szyjki macicy, zawiesina doustna - Leksykon chorób i schorzeń
Angina – Zapobieganie i profilaktyka
Angina, będąca zapaleniem migdałków, ma etiologię zakaźną, obejmującą zarówno wirusy, jak i bakterie, co wymaga wieloaspektowej profilaktyki. Kluczowe znaczenie ma przestrzeganie higieny osobistej, w tym częste mycie rąk, dezynfekcja powierzchni oraz unikanie kontaktu z osobami chorymi. Szczególną uwagę należy zwrócić na higienę jamy ustnej, obejmującą regularne szczotkowanie zębów, stosowanie nici dentystycznej i płukanie jamy ustnej płynami bezalkoholowymi. Wzmacnianie odporności poprzez zbilansowaną dietę bogatą w witaminę C, odpowiednią ilość snu (7-8 godzin dla dorosłych), regularną aktywność fizyczną oraz unikanie czynników drażniących, takich jak palenie tytoniu i nadmierne spożycie alkoholu, jest niezbędne do zmniejszenia ryzyka zachorowania. Zaleca się także utrzymanie odpowiedniego nawodnienia organizmu na poziomie minimum 2 litrów dziennie oraz stosowanie płukania gardła ciepłą wodą z solą w celu redukcji kolonizacji bakteryjnej i łagodzenia objawów.
angina bakteryjna, antybiotykoterapia, azytromycyna, benzylopenicylina benzatynowa, czynnik zakaźny, Haemophilus influenzae, higiena jamy ustnej, infekcja górnych dróg oddechowych, Klebsiella ozaenae, Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis, nawracająca angina, nić dentystyczna, objaw choroby, ostra gorączka reumatyczna, paciorkowiec grupy A, preparat jeżówki, rak migdałków, środek odkażający, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus viridans, szczepionka przeciwpneumokokowa, tonsilektomia, układ immunologiczny, witamina C, zapalenie migdałków - Leksykon chorób i schorzeń
Gorączka reumatyczna – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Prognoza gorączki reumatycznej (RF) jest ściśle powiązana z nasileniem karditis, częstością nawrotów ostrej gorączki reumatycznej (ARF) oraz skutecznością profilaktyki wtórnej. Karditis ustępuje bez następstw u 65-75% pacjentów, jednak u około 60% z niewydolnością serca podczas pierwszego ataku ARF rozwija się choroba zastawkowa w ciągu 10 lat. Nawrót ARF najczęściej występuje w pierwszym roku (3,7/100 osobolat), a ryzyko progresji do reumatycznej choroby serca (RHD) jest najwyższe w tym okresie (35,9%). Skumulowane ryzyko progresji po 5,5 latach wynosi 33,6% dla definitywnej ARF, 13,5% dla prawdopodobnej i 11,4% dla możliwej ARF. Czynniki prognostyczne ciężkiej przewlekłej choroby zastawkowej to umiarkowane/ciężkie karditis (HR 16,42), nawroty ARF oraz niski poziom wykształcenia matki. Manifestacja wyłącznie stawowa przy początkowej diagnozie ARF jest czynnikiem ochronnym, zmniejszającym ryzyko progresji o 52%.
antykoagulant, choroba autoimmunologiczna, choroba zastawkowa, cukrzyca, dysfunkcja zastawki, echokardiografia, gorączka reumatyczna, inwazyjna wentylacja, karditis, klasa czynnościowa NYHA, niewydolność serca, ostra gorączka reumatyczna, ostre uszkodzenie nerek, pląsawica, profilaktyka penicyliną, profilaktyka penicylinowa, profilaktyka wtórna, przewlekła choroba nerek, reumatyczna choroba serca, stratyfikacja ryzyka, zakażenie paciorkowcowe, zapalenie serca, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ultrapiryna Forte 500 mg
ULTRAPIRYNA FORTE (kwas acetylosalicylowy 500 mg) jest wskazana dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, z dawkowaniem dostosowanym do wskazań terapeutycznych. W leczeniu bólu i gorączki zaleca się podawanie 1 tabletki co 3-4 godziny, nie przekraczając dawki maksymalnej 4 g na dobę. W przypadku utrzymującego się bólu powyżej 10 dni lub gorączki powyżej 3 dni konieczna jest konsultacja lekarska. W terapii przeciwzapalnej chorób reumatycznych dawka dobowa wynosi od 3,5 do 5,5 g, zwykle rozpoczynając od 1-2 tabletek 4 razy na dobę, podawanych podczas posiłków i przed snem, z możliwością stopniowego zwiększania dawki do średnio 4,5 g. W ostrych przypadkach gorączki reumatycznej dawka może sięgać 7-8 g na dobę w dawkach podzielonych.
choroba reumatyczna, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, edukacja terapeutyczna, kwas acetylosalicylowy, ostra gorączka reumatyczna, parametry nerkowe i wątrobowe, podrażnienie przewodu pokarmowego, powłoka opóźniająca uwalnianie, szumy uszne, tabletka dojelitowa, wywiad medyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – AzitroLEK 100 mg/5 ml
AzitroLEK, dostępny jako proszek do sporządzania zawiesiny doustnej w stężeniach 100 mg/5 ml oraz 200 mg/5 ml, stosowany jest w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. U dorosłych dawka zależy od rodzaju infekcji: 1000 mg jednorazowo w niepowikłanym zapaleniu cewki moczowej i szyjki macicy wywołanym przez Chlamydia trachomatis, natomiast w innych wskazaniach całkowita dawka wynosi 1500 mg, podawana według schematu 3-dniowego (500 mg/dobę) lub 5-dniowego (500 mg pierwszego dnia, następnie 250 mg/dobę). U dzieci do 18 lat dawka całkowita to 30 mg/kg mc., podawana w schematach 3- lub 5-dniowych, z dokładnym dawkowanie dostosowanym do masy ciała (np. dla 10-12 kg: 5 ml zawiesiny 100 mg/5 ml w schemacie 3-dniowym). W zapaleniu gardła wywołanym przez Streptococcus pyogenes u dzieci stosuje się 10 mg/kg lub 20 mg/kg przez 3 dni, z maksymalną dawką 500 mg/dobę, przy czym penicylina pozostaje lekiem pierwszego wyboru. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek (eGFR 10-80 ml/min) i wątroby nie jest wymagana modyfikacja dawki, jednak należy zachować ostrożność ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza torsade de pointes.
azytromycyna, Chlamydia trachomatis, ostra gorączka reumatyczna, penicylina, proarytmia, przesączanie kłębuszkowe, Streptococcus pyogenes, torsade de pointes, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zapalenie cewki moczowej, zapalenie gardła paciorkowcowe, zapalenie szyjki macicy, zawiesina doustna - Leksykon chorób i schorzeń
Świerzb – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Świerzb (Scabies) jest powszechną chorobą skóry o globalnym zasięgu, dotykającą rocznie 150-200 milionów osób, szczególnie w populacjach o niskim statusie społeczno-ekonomicznym i w regionach tropikalnych. Choroba ta, często występująca u dzieci, wiąże się z ryzykiem powikłań bakteryjnych, takich jak zakażenia paciorkowcami grupy A i gronkowcem złocistym, które mogą prowadzić do zapalenia nerek, ostrej gorączki reumatycznej czy inwazyjnej posocznicy. Leczenie, obejmujące terapię pacjenta oraz jego bliskich, daje dobre rokowanie z oczekiwanym wyzdrowieniem w ciągu około dwóch tygodni. Skuteczność leczenia jest zróżnicowana – iwermektyna w pojedynczej dawce wykazuje wskaźnik wyleczenia 78,5%, a 10% maść siarkowa 59,5%. Niepowodzenia terapeutyczne wynikają często z błędnej diagnozy, nieprawidłowego stosowania leków, słabej penetracji preparatów w hiperkeratotycznej skórze lub reinfekcji od kontaktów.
ekspozycja na lek, gronkowiec złocisty, inwazja pasożytnicza, iwermektyna, lęk i depresja, maść siarkowa, nadkażenie bakteryjne, ognisko epidemiczne, ostra gorączka reumatyczna, paciorkowiec grupy A, pasożyt zewnętrzny, ponowne zarażenie, świerzb, zakażenie bakteryjne wtórne, zapalenie nerek, zapalenie skóry, zarażenie świerzbem - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Azithromycin Krka
Podczas stosowania azytromycyny (Azithromycin Krka) należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, oraz poważne reakcje skórne (AGEP, SJS, TEN, DRESS). W przypadku ich wystąpienia konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie odpowiedniego leczenia, z uwzględnieniem możliwości nawrotu objawów po przerwaniu terapii. Lek metabolizowany jest głównie w wątrobie, dlatego u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby lub przyjmujących inne hepatotoksyczne leki istnieje ryzyko piorunującego zapalenia wątroby, które może prowadzić do niewydolności wątroby. W przypadku objawów takich jak żółtaczka, ciemne zabarwienie moczu, astenia czy encefalopatia wątrobowa, należy wykonać testy czynności wątroby i rozważyć przerwanie terapii. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR <10 ml/min) obserwuje się 33% wzrost ekspozycji na azytromycynę, co wymaga ostrożności. Ponadto, azytromycyna może wydłużać odstęp QT, zwiększając ryzyko arytmii torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem QT, zaburzeniami elektrolitowymi, bradykardią lub stosujących inne leki wydłużające QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, cyzapryd, terfenadynę, pimozyd, citalopram, fluorochinolony, chlorochinę). Należy również monitorować ryzyko nadkażeń opornymi drobnoustrojami oraz rozwój biegunki Clostridium difficile (CDAD), która może wystąpić nawet do dwóch miesięcy po zakończeniu terapii.
alkaloid sporyszu, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk makrolidowy, astenia, azytromycyna, bakteryjne zapalenie gardła, biegunka wywołana przez Clostridium difficile, ciężka choroba wątroby, Clostridium difficile, encefalopatia wątrobowa, erytromycyna, hipokaliemia, hipomagnezemia, makrolid, miastenia, Mycobacterium avium, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra gorączka reumatyczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunujące zapalenie wątroby, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, Treponema pallidum, wydłużenie odstępu QT, wysypka polekowa z eozynofilią, zakażona rana oparzeniowa, zatrucie sporyszem, zespół miasteniczny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Azycyna
Azytromycyna (Azycyna, 500 mg) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja oraz poważne reakcje skórne (AGEP, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, DRESS). W przypadku wystąpienia objawów alergii należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie. Lek metabolizowany jest głównie w wątrobie, co wymaga monitorowania funkcji wątroby u pacjentów z chorobami wątroby, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków hepatotoksycznych. Piorunujące zapalenie wątroby może prowadzić do niewydolności wątroby, a objawy takie jak żółtaczka, ciemne zabarwienie moczu, astenia czy encefalopatia powinny skłonić do natychmiastowego przerwania terapii i wykonania badań czynności wątroby. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (eGFR <10 ml/min) obserwuje się 33% wzrost ekspozycji na azytromycynę, co wymaga dostosowania dawkowania.
alkaloid sporyszu, anafilaksja, antybiotyk makrolidowy, astenia, ciężka reakcja alergiczna, Clostridium difficile, encefalopatia wątrobowa, ergotyzm, fluorochinolon, hipokaliemia, hipomagnezemia, kiła, kolektomia, kompleks Mycobacterium avium, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, miastenia, niewydolność wątroby, nużliwość mięśni, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, ostra gorączka reumatyczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunujące zapalenie wątroby, Streptococcus pyogenes, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, Treponema pallidum, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wydłużenie repolaryzacji serca, wysypka polekowa z eozynofilią, zapalenie okrężnicy, zespół Lyella, zespół miasteniczny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon chorób i schorzeń
Ból gardła – Epidemiologia
Ból gardła (faryngitis) jest powszechnym objawem zgłaszanym w podstawowej opiece zdrowotnej, z roczną zapadalnością u dzieci wynoszącą 82,2 epizody na 100 dzieckolat (95% CI 25,2-286,3) i 13,5-14,4 epizodów na 100 osobolat u dorosłych. Streptococcus pyogenes (GAS) jest najczęstszą bakteryjną przyczyną, odpowiadającą za 20-30% przypadków u dzieci i 5-15% u dorosłych, z okresem inkubacji 24-72 godziny. Występuje sezonowo, najczęściej zimą i wczesną wiosną w klimacie umiarkowanym. Przenoszenie odbywa się głównie przez kontakt ręczny z wydzieliną z nosa, a nie przez kontakt ustny. Niezależnie od tego, wirusy odpowiadają za 50-80% przypadków bólu gardła. Epidemiologia wskazuje na znaczne obciążenie chorobą, szczególnie w populacjach rdzennych i marginalizowanych, gdzie powikłania takie jak ostra gorączka reumatyczna (ARF) i reumatyczna choroba serca (RHD) pozostają istotnym problemem zdrowotnym.
alergiczny nieżyt nosa, ból gardła, choroba układu sercowo-naczyniowego, gorączka reumatyczna, infekcja dróg oddechowych, infekcja GAS, infekcja wirusowa, liszajec, obciążenie chorobowe, ostra gorączka reumatyczna, paciorkowcowe zapalenie gardła, paciorkowiec beta-hemolityczny, paciorkowiec grupy A, paciorkowiec ropotwórczy, postreptokokowe kłębuszkowe zapalenie nerek, reumatyczna choroba serca, spływanie wydzieliny z nosa, szkarlatyna, wirusowe zapalenie gardła, wydzielina z dróg oddechowych, zapalenie gardła, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Macromax
Azytromycyna w dawce 500 mg (Macromax) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, takich jak anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy oraz poważne reakcje skórne (AGEP, SJS, TEN, DRESS), które mogą nawracać po odstawieniu leku. U pacjentów z ciężkimi schorzeniami wątroby istnieje ryzyko piorunującego zapalenia wątroby, co wymaga monitorowania objawów takich jak żółtaczka, astenia czy encefalopatia i natychmiastowego przerwania terapii. U osób z ciężką niewydolnością nerek (eGFR <10 ml/min) obserwuje się 33% wzrost ekspozycji na azytromycynę, co powinno być uwzględnione przy ustalaniu dawkowania. Ponadto, azytromycyna może wydłużać odstęp QT, zwiększając ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami, kobiet, osób starszych oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających QT lub zaburzeniach elektrolitowych.
anafilaksja, antybiotyk makrolidowy, arytmia, astenia, bradykardia, ciemny mocz, dysfagia, encefalopatia wątrobowa, ergotyzm, hipokaliemia, hipomagnezemia, kolektomia, miastenia, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, ostra gorączka reumatyczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, piorunujące zapalenie wątroby, przesączanie kłębuszkowe, repolaryzacja serca, skłonność do krwawień, toksyczna nekroliza naskórka, toksyny Clostridium difficile, torsade de pointes, wysypka polekowa z eozynofilią, zakażenie Clostridium difficile, zakażenie grzybicze, zakażenie paciorkowcowe gardła, zapalenie gardła i migdałków, zespół miasteniczny, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bactrazol
Azytromycyna (Bactrazol 500 mg) wymaga szczegółowego monitorowania ze względu na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, AGEP, zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna nekroliza naskórka (TEN) oraz DRESS. W przypadku wystąpienia objawów alergicznych konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie leczenia, z uwzględnieniem możliwości nawrotów. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby, gdyż azytromycyna jest metabolizowana głównie w tym narządzie; opisano przypadki piorunującego zapalenia wątroby prowadzącego do niewydolności. Objawy takie jak żółtaczka, ciemne zabarwienie moczu, astenia, skłonność do krwawień czy encefalopatia wątrobowa wymagają pilnej oceny funkcji wątroby i przerwania terapii. U pacjentów z niewydolnością nerek (eGFR <10 ml/min) obserwowano wzrost ekspozycji na lek o 33%, co wymaga dostosowania dawkowania.
alkaloid sporyszu, anafilaksja, antybiotyk makrolidowy, astenia, azytromycyna, bradykardia, ciężka choroba wątroby, ciężka niewydolność nerek, ciężka reakcja alergiczna, Clostridium difficile, encefalopatia wątrobowa, ergotyzm, hipokaliemia, hipomagnezemia, kiła, miastenia, Mycobacterium avium, obrzęk naczynioruchowy, ostra gorączka reumatyczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, piorunujące zapalenie wątroby, Streptococcus pyogenes, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, Treponema pallidum, wydłużenie odstępu QT, wydłużenie repolaryzacji serca, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie elektrolitowe, zakażenie grzybicze, zapalenie gardła i migdałków, zapalenie okrężnicy, zespół Lyella, zespół miasteniczny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Azithromycin Krka
Podczas stosowania azytromycyny (Azithromycin Krka) należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne oraz poważne reakcje skórne (AGEP, SJS, TEN, DRESS). W przypadku ich wystąpienia konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie odpowiedniego leczenia, z uwzględnieniem możliwości nawrotu objawów. Azytromycyna jest metabolizowana głównie w wątrobie, dlatego u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby istnieje ryzyko piorunującego zapalenia wątroby i niewydolności wątroby, co wymaga monitorowania objawów takich jak żółtaczka, ciemne zabarwienie moczu, skłonność do krwawień czy encefalopatia wątrobowa. U pacjentów z GFR <10 ml/min obserwowano 33% wzrost narażenia na lek, co wymaga ostrożności. Ponadto azytromycyna może wydłużać odstęp QT, zwiększając ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem QT, zaburzeniami elektrolitowymi, bradykardią, niewydolnością serca oraz u osób przyjmujących inne leki wydłużające QT (np. chinidyna, amiodaron, cyzapryd, terfenadyna, pimozyd, citalopram, moksyfloksacyna, chlorochina).
astenia, biegunka wywołana przez Clostridium difficile, encefalopatia wątrobowa, hipokaliemia, hipomagnezemia, kiła, miastenia gravis, nadkażenie drobnoustrojami, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra gorączka reumatyczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, Treponema pallidum, wysypka polekowa z eozynofilią, zakażenie grzybicze, zapalenie gardła i migdałków, zapalenie okrężnicy, zatrucie sporyszem, zespół miasteniczny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Azimycin
Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, niesie ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym ciężkich reakcji alergicznych takich jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja oraz ciężkie reakcje skórne (AGEP, SJS, TEN, DRESS), które mogą być śmiertelne. Charakterystyczny jest nawrót objawów alergicznych po zakończeniu terapii objawowej, co wymaga przedłużonej obserwacji. U pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby istnieje ryzyko piorunującego zapalenia wątroby prowadzącego do niewydolności, a u osób z niewydolnością nerek (GFR <10 mL/min) obserwuje się 33% wzrost ekspozycji na lek, co wymaga dostosowania dawkowania. Azytromycyna może wydłużać odstęp QT, zwiększając ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z wrodzonym/nabytym wydłużeniem QT, zaburzeniami elektrolitowymi, bradykardią lub stosujących inne leki wydłużające QT (np. chinidyna, amiodaron, pimozyd, citalopram).
alkaloid sporyszu, anafilaksja, antybiotyk makrolidowy, ciężka reakcja alergiczna, Clostridium difficile, częstoskurcz torsade de pointes, encefalopatia wątrobowa, ergotyzm, hipokaliemia i hipomagnezemia, kiła, kolektomia, miastenia, Mycobacterium avium, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra gorączka reumatyczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, paciorkowcowe zapalenie gardła, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, piorunujące zapalenie wątroby, Streptococcus pyogenes, toksyczna nekroliza naskórka, Treponema pallidum, wydłużenie odstępu QT, wydłużenie repolaryzacji serca, wysypka polekowa z eozynofilią, zakażenie grzybicze, zapalenie okrężnicy, zatrzymanie akcji serca, zespół Lyella, zespół miasteniczny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sumamed
Azytromycyna w dawce 250 mg (Sumamed) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby, niewydolnością nerek (GFR <10 ml/min) oraz u osób z ryzykiem wydłużenia odstępu QT, co może prowadzić do groźnych arytmii, w tym torsade de pointes. Należy monitorować objawy uszkodzenia wątroby, takie jak żółtaczka, ciemne zabarwienie moczu, encefalopatia wątrobowa czy skłonność do krwawień, i natychmiast przerwać leczenie w przypadku ich wystąpienia. U pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi, bradykardią lub stosujących leki wydłużające QT (np. chinidyna, amiodaron, pimozyd) stosowanie azytromycyny wymaga szczególnej uwagi. Ponadto, u osób z miastenią obserwowano zaostrzenie objawów, co stanowi przeciwwskazanie do terapii.
alkaloidy sporyszu, anafilaksja, antybiotyki makrolidowe, astenia, azytromycyna, biegunka poantybiotykowa, Clostridium difficile, dysfagia, encefalopatia wątrobowa, ergotyzm, erytromycyna, hipokaliemia, hipomagnezemia, miastenia, Mycobacterium avium, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra gorączka reumatyczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunujące zapalenie wątroby, rumień wielopostaciowy, Streptococcus pyogenes, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, Treponema pallidum, wydłużenie odstępu QT, zapalenie gardła i migdałków, zapalenie okrężnicy, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół miasteniczny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Azimycin
Stosowanie azytromycyny w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (Azimycin 100 mg/5 ml lub 200 mg/5 ml) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, takich jak anafilaksja, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka oraz DRESS. W przypadku wystąpienia objawów alergicznych konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie leczenia, z uwzględnieniem możliwości nawrotu objawów po odstawieniu leku. U pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby istnieje ryzyko piorunującego zapalenia wątroby, które może prowadzić do niewydolności wątroby, dlatego należy monitorować funkcje wątroby i przerwać leczenie w przypadku objawów takich jak żółtaczka, ciemne zabarwienie moczu, skłonność do krwawień czy encefalopatia wątrobowa. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (eGFR <10 mL/min) obserwuje się 33% wzrost całkowitego narażenia na azytromycynę, co wymaga uwagi przy dawkowaniu i monitorowaniu.
anafilaksja, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, biegunka poantybiotykowa, bradykardia, ciężka reakcja alergiczna, Clostridium difficile, encefalopatia wątrobowa, ergotyzm, hipokaliemia, hipomagnezemia, kiła, kolektomia, miastenia, Mycobacterium avium, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, ostra gorączka reumatyczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunujące zapalenie wątroby, przesączanie kłębuszkowe, repolaryzacja serca, rumień wielopostaciowy, Streptococcus pyogenes, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, Treponema pallidum, wątroba, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia rytmu serca, zakażenie grzybicze, zapalenie gardła i migdałków, zapalenie okrężnicy, zatrucie sporyszem, zespół Lyella, zespół miasteniczny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka jąder podkorowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Azimycin
Azytromycyna w dawce 500 mg, stosowana doustnie, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem ciężkich reakcji alergicznych, w tym anafilaksji, obrzęku naczynioruchowego oraz poważnych reakcji skórnych takich jak AGEP, SJS, TEN i DRESS. Po wystąpieniu reakcji nadwrażliwości konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie leczenia objawowego, z uwzględnieniem możliwości nawrotu objawów po zakończeniu leczenia. U pacjentów z chorobami wątroby istnieje ryzyko piorunującego zapalenia wątroby, co wymaga monitorowania funkcji wątrobowych i natychmiastowego odstawienia leku w przypadku objawów takich jak żółtaczka, astenia, encefalopatia czy zaburzenia krzepnięcia. U chorych z ciężką niewydolnością nerek (eGFR <10 mL/min) obserwuje się wzrost ekspozycji na azytromycynę o 33%, co wymaga dostosowania dawki i monitorowania terapii. Ponadto, azytromycyna może wydłużać odstęp QT, zwiększając ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem QT, zaburzeniami elektrolitowymi, bradykardią lub stosujących inne leki wydłużające QT.
alkaloid sporyszu, anafilaksja, antybiotyk makrolidowy, astenia, Clostridium difficile, częstoskurcz torsade de pointes, encefalopatia wątrobowa, ergotyzm, hipokaliemia, hipomagnezemia, kiła, kolektomia, miastenia, migdałki podniebienne, Mycobacterium avium, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra gorączka reumatyczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja alergiczna, Streptococcus pyogenes, terapia przeciwprątkowa, toksyczna nekroliza naskórka, Treponema pallidum, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wydłużenie odstępu QT, wydłużenie repolaryzacji serca, wysypka polekowa z eozynofilią, zakażenie grzybicze, zapalenie gardła, zapalenie okrężnicy, zespół Lyella, zespół miasteniczny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba zastawek serca – Patofizjologia i mechanizm
Choroba zastawek serca (VHD) wynika z uszkodzenia lub defektu zastawek aortalnej, mitralnej, trójdzielnej lub płucnej, będąc efektem interakcji czynników genetycznych i środowiskowych. Patogeneza obejmuje zaburzenia w organizacji macierzy pozakomórkowej (ECM), dysfunkcję komórek śródbłonka (VECs) i śródmiąższowych (VICs), co prowadzi do zmiany biomechaniki i funkcji zastawki. Szczególnie istotne jest zwapnienie zastawki aortalnej (CAVD), gdzie stres mechaniczny inicjuje uszkodzenie śródbłonka, infiltrację lipidów i komórek zapalnych, a następnie progresję kalcyfikacji. W procesie tym kluczową rolę odgrywają szlaki sygnałowe NOTCH, WNT-katenina oraz czynniki zapalne, takie jak TNF, IL-1 i oxLDL. Cukrzyca stanowi niezależny czynnik ryzyka przyspieszający progresję CAVD. Genetyczne badania podkreślają poligenetyczną architekturę choroby, z naciskiem na geny regulujące rozwój i funkcję zastawek, co ma implikacje dla wczesnej diagnostyki i potencjalnych terapii celowanych.
choroba zastawek serca, czynnik martwicy nowotworu, dwupłatkowa zastawka aortalna, dysfunkcja śródbłonka, infekcyjne zapalenie wsierdzia, infiltracja komórek zapalnych, limfocyty, macierz pozakomórkowa, migotanie przedsionków, niedomykalność zastawki, niewydolność serca, ostra gorączka reumatyczna, paciorkowce grupy A, reumatyczna choroba serca, stres oksydacyjny, szlak sygnałowy Notch, szlak ubikwityna-proteasom, tlenek azotu, walwuloplastyka, wypadanie zastawki mitralnej, zapalenie wsierdzia, zwapnienie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon chorób i schorzeń
Angina paciorkowcowa – Epidemiologia
Angina paciorkowcowa, wywoływana przez paciorkowce grupy A (GAS), jest jedną z najczęstszych infekcji bakteryjnych górnych dróg oddechowych, z około 600 milionami przypadków rocznie na świecie. Zapadalność jest najwyższa u dzieci w wieku szkolnym (5-15 lat), z częstością 93,2 przypadków na 1000 osobolat w grupie 3-9 lat oraz 40,9 na 1000 osobolat w grupie 10-19 lat, podczas gdy u dorosłych w wieku 20-39 lat wynosi 8 na 1000 osobolat, a u osób 40-65 lat 1,1 na 1000 osobolat. Choroba wykazuje sezonowość, z szczytem zachorowań zimą i wczesną wiosną, a pandemia COVID-19 spowodowała tymczasowy spadek zachorowań o 73% u dzieci, po czym nastąpił gwałtowny wzrost w latach 2022-2023, osiągając najwyższy poziom od 20 lat. Diagnostyka opiera się na szybkich testach antygenowych (RADT), hodowli bakteryjnej oraz klinicznych skalach decyzyjnych (np. CENTOR), a leczenie pierwszorzutowe obejmuje penicylinę i amoksycylinę, choć obserwuje się rosnącą oporność na makrolidy i zmniejszoną wrażliwość na penicylinę.
angina paciorkowcowa, antybiotyk penicylinowy, antybiotykooporność, ból gardła, choroba reumatyczna serca, gorączka reumatyczna, górne drogi oddechowe, hodowla bakteryjna, inwazyjne zakażenie, inwazyjne zakażenie GAS, nosicielstwo paciorkowca, opieka zdrowotna, oporność na erytromycynę, ostra gorączka reumatyczna, paciorkowcowe zapalenie gardła, paciorkowiec grupy A, posiew z gardła, ropień okołomigdałkowy, sekwencjonowanie genu, superantygen, typ emm, zakażenie paciorkowcem grupy A, zapalenie płuc - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Azitrox 500
Azytromycyna, składnik leku Azitrox 500, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, takich jak anafilaksja, zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna nekroliza naskórka (TEN) oraz DRESS. W przypadku wystąpienia objawów alergicznych konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie leczenia, z uwzględnieniem możliwości nawrotu objawów. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby istnieje ryzyko piorunującego zapalenia wątroby, które może prowadzić do niewydolności wątroby, dlatego przy pojawieniu się objawów takich jak żółtaczka, astenia czy encefalopatia wątrobowa, należy wykonać badania czynności wątroby i przerwać leczenie w razie potwierdzenia zaburzeń. U pacjentów z GFR <10 ml/min obserwuje się 33% wzrost całkowitego wpływu azytromycyny na organizm, co wymaga dostosowania dawkowania. Ponadto, azytromycyna może wydłużać odstęp QT, zwiększając ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z bradykardią, zaburzeniami rytmu, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokalemia, hipomagnezemia) oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających QT (np. amiodaron, sotalol, cyzapryd). Należy zachować ostrożność u osób z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem QT oraz u kobiet i osób starszych.
anafilaksja, antybiotyk makrolidowy, Azitrox 500, azytromycyna, biegunka związana z Clostridium difficile, bradykardia, Clostridium difficile, częstoskurcz torsade de pointes, encefalopatia wątrobowa, hipokalemia, hipomagnezemia, kiła, miastenia, Mycobacterium avium, obrzęk naczynioruchowy, ostra gorączka reumatyczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, piorunujące zapalenie wątroby, Streptococcus pyogenes, toksyczna nekroliza naskórka, Treponema pallidum, wydłużenie repolaryzacji serca, wysypka polekowa z eozynofilią, zatrucie sporyszem, zespół Lyella, zespół miasteniczny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nobaxin
Azytromycyna w dawce 500 mg (Nobaxin) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja oraz poważne reakcje skórne (AGEP, SJS, TEN, DRESS). W przypadku wystąpienia objawów alergicznych konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie leczenia, z uwzględnieniem możliwości nawrotu symptomów. Lek metabolizowany jest głównie w wątrobie, dlatego u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby istnieje ryzyko piorunującego zapalenia wątroby, co wymaga monitorowania funkcji wątrobowych i przerwania terapii w razie zaburzeń. U chorych z ciężką niewydolnością nerek (eGFR <10 ml/min) obserwuje się 33% wzrost ekspozycji na azytromycynę, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Ponadto, azytromycyna może wydłużać odstęp QT, zwiększając ryzyko torsade de pointes, zwłaszcza u pacjentów z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem QT, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia), bradykardią, czy stosujących inne leki wydłużające QT (np. chinidyna, amiodaron, pimozyd, citalopram, moksyfloksacyna).
alkaloid sporyszu, anafilaksja, biegunka poantybiotykowa, Clostridium difficile, encefalopatia wątrobowa, ergotyzm, hipertoksyna, hipokaliemia, kolektomia, makrolid, miastenia, Mycobacterium avium, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostra gorączka reumatyczna, ostra uogólniona osutka krostkowa, piorunujące zapalenie wątroby, przesączanie kłębuszkowe, Streptococcus pyogenes, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, Treponema pallidum, wydłużenie odstępu QT, wysypka polekowa z eozynofilią, zakażenie grzybicze, zapalenie okrężnicy, zespół miasteniczny, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy