przewód łzowy
Przewód łzowy (ductus lacrimalis) stanowi element układu odprowadzającego łzy z powierzchni gałki ocznej. Jest to wąski kanał rozpoczynający się punktem łzowym (punctum lacrimale) zlokalizowanym na brzegu powieki, zarówno górnej jak i dolnej. Punkty łzowe przechodzą w kanaliki łzowe (canaliculi lacrimales), które następnie łączą się w woreczek łzowy (saccus lacrimalis), a ten przechodzi w przewód nosowo-łzowy (ductus nasolacrimalis), odprowadzający łzy do jamy nosowej.
Fizjologiczna rola przewodu łzowego polega na drenażu filmu łzowego z powierzchni oka, co zapobiega nadmiernemu gromadzeniu się łez i ich spływaniu po policzkach. Zaburzenia drożności przewodów łzowych mogą prowadzić do łzawienia (epiphora) oraz nawracających infekcji woreczka łzowego (dacryocystitis). Niedrożność może mieć charakter wrodzony lub nabyty, będący następstwem procesów zapalnych, urazów czy zmian nowotworowych.
Diagnostyka schorzeń przewodu łzowego obejmuje badanie kliniczne, testy funkcjonalne (test zanikania fluoresceiny, test Jones), a także bardziej zaawansowane metody obrazowania, jak dakryocystografia czy tomografia komputerowa. Leczenie zależy od przyczyny niedrożności i może obejmować postępowanie zachowawcze (masaż okolicy woreczka łzowego, antybiotykoterapia), jak również interwencje chirurgiczne (dakryocystorhinostomia).
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Dekspantenol – Właściwości farmakokinetyczne
Dekspantenol, prowitamina kwasu pantotenowego (witamina B5), wykazuje efektywną penetrację przez różne bariery biologiczne, w tym skórę, błony śluzowe dróg oddechowych oraz przewód pokarmowy, co potwierdzają badania z użyciem znakowanego pantenolu. Po aplikacji miejscowej na skórę, substancja jest szybko absorbowana i enzymatycznie przekształcana w kwas pantotenowy, który wiąże się z białkami osocza (β-globuliny, albuminy) i dystrybuuje do tkanek, ze szczególnym powinowactwem do wątroby. Stężenia kwasu pantotenowego w pełnej krwi wynoszą około 500-1000 μg/l, a w surowicy około 100 μg/l. Metabolizm obejmuje utlenianie enzymatyczne oraz włączenie do koenzymu A, kluczowego w wielu procesach biochemicznych, a wydalanie odbywa się głównie z moczem (60-70%) i kałem (30-40%), z dobową eliminacją u dorosłych na poziomie 2-7 mg.
białka osocza, błona śluzowa, błona śluzowa nosa, dekspantenol, erytrocyty, hiperwitaminoza, koenzym A, krew pełna, nabłonek wielowarstwowy, pantenol znakowany trytem, podanie donosowe, podanie miejscowe, podanie okulistyczne, prowitamina kwasu pantotenowego, przewód łzowy, surowica krwi, utlenianie enzymatyczne, witamina B5, worek spojówkowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Corneregel 50 mg/g
Dekspantenol zawarty w preparacie Corneregel (50 mg/g) wykazuje wielokierunkową absorpcję, obejmującą nieuszkodzoną skórę, przewód pokarmowy oraz prawdopodobnie worek spojówkowy. Po aplikacji ocznej substancja może przedostać się do jamy ustnej przez przewód łzowy i ulec wchłonięciu w przewodzie pokarmowym. Dzienna dawka stosowana w żelu do oczu wynosi 5,25-8,75 mg, co jest porównywalne z ilością pantenolu przyjmowaną w codziennej diecie, co podkreśla niską ekspozycję systemową i korzystny profil bezpieczeństwa leku. Kwas pantotenowy, będący aktywną formą dekspantenolu, nie ulega metabolizmowi i jest eliminowany w postaci niezmienionej przez nerki oraz przewód pokarmowy.