Venlafaxine Actavis
Venlafaxine Actavis to lek przeciwdepresyjny należący do grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Substancją czynną preparatu jest wenlafaksyna, która zwiększa stężenie serotoniny i noradrenaliny w ośrodkowym układzie nerwowym poprzez hamowanie ich wychwytu zwrotnego.
Wskazaniami do stosowania Venlafaxine Actavis są: epizody dużej depresji, zapobieganie nawrotom epizodów depresji, leczenie zaburzeń lękowych uogólnionych, fobii społecznej oraz lęku napadowego z agorafobią lub bez niej. Lek jest dostępny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg, 150 mg oraz 225 mg.
Najczęstsze działania niepożądane leku obejmują nudności, suchość w ustach, bóle głowy, nadmierną potliwość, senność lub bezsenność oraz zawroty głowy. Podczas stosowania wenlafaksyny należy monitorować ciśnienie tętnicze krwi ze względu na możliwy wzrost wartości, szczególnie przy wyższych dawkach. Istotne jest także stopniowe odstawianie leku, aby uniknąć objawów odstawiennych.
Venlafaxine Actavis wymaga ostrożności w stosowaniu u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, padaczką, jaskrą z zamkniętym kątem przesączania oraz u osób ze skłonnościami samobójczymi. Nie należy go łączyć z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Venlafaxine Actavis 37,5 mg
Wenlafaksyna, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), może wpływać na płodność, przebieg ciąży oraz laktację, co wymaga starannej oceny stosunku korzyści do ryzyka u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych i karmiących. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania wenlafaksyny w ciąży są ograniczone, a badania na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalne ryzyko dla rozrodu. Szczególną ostrożność należy zachować w trzecim trymestrze ciąży, gdyż ekspozycja na wenlafaksynę może prowadzić do zespołu odstawienia u noworodków, objawiającego się m.in. koniecznością wspomagania oddychania, karmieniem przez zgłębnik oraz przedłużoną hospitalizacją. Ponadto, istnieje potencjalne ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN), a także objawów neurologicznych takich jak drażliwość, drżenie, hipotonia, trudności z ssaniem i zaburzenia snu, pojawiających się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Dane obserwacyjne wskazują również na zwiększone, choć mniej niż dwukrotne, ryzyko krwotoku poporodowego u pacjentek stosujących SNRI w miesiącu poprzedzającym poród.
drażliwość, drżenie, działanie serotoninergiczne, hipotonia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, karmienie przez zgłębnik, krwotok poporodowy, nadciśnienie płucne, O-demetylowenlafaksyna, trymestr ciąży, Venlafaxine Actavis, wenlafaksyna, wspomaganie oddychania, zaburzenia snu, zespół odstawienia, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka