hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy
Hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy to proces zwiększenia rozmiaru tych komórek bez wzrostu ich liczby. Zjawisko to jest charakterystyczne dla niektórych chorób tarczycy, zwłaszcza w przypadku chorób autoimmunologicznych, takich jak choroba Gravesa-Basedowa.
Podczas hipertrofii komórki pęcherzykowe zwiększają swoją objętość, co jest widoczne pod mikroskopem jako powiększenie cytoplazmy i jądra komórkowego. Proces ten jest zazwyczaj stymulowany przez nadmierne pobudzenie receptorów TSH na powierzchni komórek tarczycy, co może wynikać z podwyższonego poziomu TSH lub przeciwciał stymulujących receptor TSH.
Hipertrofia komórek pęcherzykowych często towarzyszy wzmożonej funkcji gruczołu tarczowego i może prowadzić do nadczynności tarczycy. W badaniach histopatologicznych obserwuje się również zmiany w strukturze pęcherzyków tarczycowych, które mogą przybierać formę cylindryczną zamiast typowej płaskiej lub sześciennej. Komórki wykazują cechy zwiększonej aktywności metabolicznej, z bogatą cytoplazmą i wyraźnymi jądrami komórkowymi.
W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić hiperplazję komórek pęcherzykowych, która w przeciwieństwie do hipertrofii, charakteryzuje się zwiększeniem liczby komórek. Oba procesy mogą współistnieć w tarczycy i stanowią część adaptacyjnej odpowiedzi gruczołu na różne czynniki patologiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Quetiapin NeuroPharma 100 mg
Kwetiapina, substancja czynna leku Quetiapin NeuroPharma, charakteryzuje się dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym, niezależnie od przyjmowania pokarmu, co umożliwia elastyczne dawkowanie. W organizmie ulega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, głównie przez izoenzym CYP3A4, prowadząc do powstania aktywnego metabolitu norkwetiapiny, którego stężenie molowe w stanie stacjonarnym wynosi około 35% stężenia związku macierzystego. Farmakokinetyka kwetiapiny i norkwetiapiny jest liniowa w zakresie dawek terapeutycznych (300–800 mg/dobę), co pozwala na przewidywalne dostosowanie dawki. Lek wykazuje wysokie powinowactwo do białek osocza (około 83%), a mniej niż 5% substancji jest wydalane w postaci niezmienionej, co potwierdza intensywny metabolizm. Większość metabolitów jest wydalana przez nerki (około 73% radioaktywności) oraz w mniejszym stopniu z kałem (21%).
biodostępność, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, farmakokinetyka, genotoksyczność, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, indukcja enzymatyczna, inhibitory enzymatyczne, interakcje lekowe, izoenzymy cytochromu P450, kwetiapina, norkwetiapina, polipragmazja, prolaktyna, Quetiapin NeuroPharma, stan stacjonarny, toksyczność zarodkowo-płodowa, wiązanie z białkami osocza, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kventiax SR 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa leku Kventiax SR. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany w tarczycy (np. zmiana pigmentacji u szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych u małp Cynomolgus), obniżenie stężenia hormonu T3, zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów. U psów stwierdzono zmętnienie soczewki i zaćmę. W badaniach teratologicznych na królikach odnotowano zwiększoną częstość przykurczów kończyn, związanych z ekspozycją na dawki porównywalne do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje nieznane.
badania in vitro, badania in vivo, choroby tarczycy, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, hormony tarczycowe, krwinki, kwetiapina, masa ciała, pigmentacja tarczycy, płodność, prolaktyna, przykurcz, przykurcz stawowy, regulacja hormonalna rozrodu, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność, zaćma, zmętnienie soczewki oka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kventiax 300 mg tabletki powlekane 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny, substancji czynnej leku Kventiax, wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, przy ekspozycji odpowiadającej dawkom terapeutycznym u ludzi, zaobserwowano zmiany narządowe specyficzne dla gatunku: u szczurów zmiany pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3, hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów, a u psów zmętnienie rogówki i zaćmę. Zmiany te nie zostały potwierdzone w badaniach długoterminowych, co sugeruje ich ograniczone znaczenie kliniczne.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, ciąża urojona, ekspozycja samicy, faza międzyrujowa, genotoksyczność kwetiapiny, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, krwinki białe i czerwone, maksymalna dawka terapeutyczna, pigmentacja tarczycy, płodność samców, prolaktyna, przykurcz łap, stężenie hemoglobiny, toksyczne oddziaływanie kwetiapiny, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketrel 200 mg
Przedkliniczne badania kwetiapiny, substancji czynnej leku Ketrel, obejmujące testy in vitro i in vivo, nie wykazały działania genotoksycznego. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, przy dawkach porównywalnych do stosowanych klinicznie u ludzi, zaobserwowano zmiany w różnych układach: u szczurów zmianę pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia hormonu T3, hemoglobiny oraz liczby krwinek białych i czerwonych, a u psów zmętnienie rogówki i zaćmę. W badaniach teratologicznych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn płodu przy ekspozycji na dawki porównywalne lub nieznacznie wyższe niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje nieznane.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża urojona, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, Ketrel, krwinki białe i czerwone, kwetiapina, narząd wzroku, pigmentacja tarczycy, płodność, prolaktyna, przykurcz kończyn, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ krwiotwórczy, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapin NeuroPharma 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny, substancji czynnej leku Quetiapin NeuroPharma, nie wykazały potencjału genotoksycznego w testach in vivo i in vitro, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany narządowe: u szczurów zmiana pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy oraz obniżenie stężenia hormonu T3 w osoczu, a także zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów. U psów podawanie kwetiapiny wiązało się z zmętnieniem rogówki i zaćmą. Warto podkreślić, że te zmiany nie zostały potwierdzone w długotrwałych badaniach klinicznych u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, ciąża urojona, czerwone i białe krwinki, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, hormonalna regulacja rozrodu, kwetiapina, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przykurcz, Quetiapin NeuroPharma, toksyczne oddziaływanie, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bonogren 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny w postaci fumaranu (Bonogren) nie wykazały działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, co jest kluczowe dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa leku. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano zmiany narządowe, takie jak odkładanie pigmentu w tarczycy szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy u makaków jawajskich, obniżenie stężenia T3 w osoczu, spadek hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów. U psów stwierdzono zmętnienie soczewki i rozwój zaćmy. W badaniach teratologicznych na królikach odnotowano zwiększoną częstość wad rozwojowych (zagięcie nadgarstkowe/stępowe) przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie tych wyników dla kliniki pozostaje niejasne.
Bonogren, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, faza międzyrujowa, fumaran kwetiapiny, genotoksyczność kwetiapiny, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, hormonalna kontrola rozrodu, krwinki czerwone i białe, pigmentacja tarczycy, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, toksyczność kwetiapiny, toksyczność u samic, zaćma, zagięcie nadgarstkowe, zmętnienie soczewki oka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kventiax 200 mg tabletki powlekane 200 mg
Badania przedkliniczne kwetiapiny wykazały brak potencjału genotoksycznego zarówno in vivo, jak i in vitro, co wskazuje na niskie ryzyko mutagenności przy długotrwałym stosowaniu. W modelach zwierzęcych zaobserwowano zmiany na poziomie ekspozycji klinicznie istotnym, m.in. pigmentację tarczycy u szczurów, hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy oraz obniżenie stężenia T3 i parametrów hematologicznych u małp Cynomolgus, a także zmętnienie rogówki i zaćmę u psów. W badaniach teratogennych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie tych obserwacji dla kliniki pozostaje niejasne.
badanie in vitro, ciąża rzekoma, cykl estralny, ekspozycja, genotoksyczność, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon tarczycowy, in vivo, krwinki, kwetiapina, mutacja genetyczna, parametr hematologiczny, pigmentacja tarczycy, płodność, prolaktyna, regulacja hormonalna rozrodu, stężenie hemoglobiny, stężenie T3, test laboratoryjny, toksyczność, właściwość genotoksyczna, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pinexet 200 mg 200 mg
Przedkliniczne badania kwetiapiny, substancji czynnej leku Pinexet, nie wykazały działania genotoksycznego ani mutagennego w testach in vitro i in vivo, co potwierdza brak potencjału do uszkodzeń genetycznych w dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności narządowej u zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano zmiany narządowe, takie jak pigmentacja tarczycy u szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3, hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów u małp Cynomolgus, a także zmętnienie rogówki i zaćma u psów. W badaniach rozwojowych u królików stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn płodów, powiązaną z obniżonym przyrostem masy ciała samic ciężarnych przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża urojona, faza międzyrujowa, genotoksyczność kwetiapiny, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, krwinki, mutacja genetyczna, odsetek ciąż, parametr hematologiczny, pigmentacja tarczycy, prolaktyna, przykurcz, toksyczność narządowa, trójjodotyronina, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketrel 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny wykazały brak potencjału genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku Ketrel. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano zmiany narządowe, w tym wpływ na tarczycę (u szczurów zmiana pigmentacji, u małp Cynomolgus hipertrofia komórek pęcherzykowych oraz obniżenie stężenia T3 w osoczu), a także zmiany hematologiczne u małp (obniżenie hemoglobiny, liczby erytrocytów i leukocytów). U psów stwierdzono zmętnienie rogówki i zaćmę, co może mieć znaczenie dla funkcji wzroku. W badaniach toksyczności rozwojowej u królików odnotowano zwiększoną częstość przykurczu kończyn płodów przy ekspozycji na dawki zbliżone do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje nieustalone.
badanie genotoksyczności, biała krwinka, ciąża urojona, czerwona krwinka, ekspozycja u ludzi, erytropoeza, faza międzyrujowa, funkcja hormonalna tarczycy, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, in vitro, in vivo, kwetiapina, parametr tarczycy, pigmentacja tarczycy, płodność, potencjał genotoksyczny, regulacja hormonalna, stężenie hemoglobiny, stężenie prolaktyny, stężenie T3 w osoczu, toksyczne oddziaływanie kwetiapiny, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kwetina 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest istotne w kontekście długotrwałego stosowania leku. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano zmiany w funkcjonowaniu tarczycy, w tym u szczurów zmiany pigmentacji, a u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy oraz obniżenie stężenia trójjodotyroniny (T3) w osoczu. Dodatkowo u tych małp odnotowano zmniejszenie stężenia hemoglobiny, liczby erytrocytów i leukocytów, co może wpływać na transport tlenu i odporność. U psów stwierdzono zmętnienie rogówki oraz zaćmę, co wskazuje na potencjalne ryzyko uszkodzenia narządu wzroku.
badanie przedkliniczne, ciąża urojona, erytrocyty, faza międzyrujowa, genotoksyczność, gospodarka hormonalna, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, in vitro, in vivo, kohabitacja, kwetiapina, leukocyty, mutagenność, niedokrwistość, organizm matczyny, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przykurcz, trójjodotyronina, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kventiax 25 mg tabletki powlekane 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny (Kventiax) wykazały brak potencjału genotoksycznego w testach in vivo i in vitro, co potwierdza bezpieczeństwo leku pod kątem mutagenności. Jednakże, przy ekspozycji na poziomie klinicznym u zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano różnorodne zmiany patologiczne: u szczurów zmiana pigmentacji tarczycy sugerująca wpływ na gospodarkę hormonalną, u małp Cynomolgus hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3, hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów, co wskazuje na zaburzenia endokrynologiczne i hematologiczne. U psów stwierdzono zmętnienie rogówki i zaćmę, co może świadczyć o toksycznym wpływie na struktury oka. W badaniach teratogenności u królików odnotowano zwiększoną częstość przykurczu kończyn płodów oraz zmniejszony przyrost masy ciała samic ciężarnych, przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie teratogenności, ciąża urojona, działanie mutagenne, ekspozycja na kwetiapinę, faza międzyrujowa, genotoksyczność kwetiapiny, gospodarka hormonalna tarczycy, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormonalna regulacja rozrodu, kwetiapina, liczba krwinek, maksymalna dawka terapeutyczna, pigmentacja tarczycy, potencjał genotoksyczny, przykurcz łap, stężenie hemoglobiny, stężenie prolaktyny, stężenie T3, toksyczne oddziaływanie, układ krwiotwórczy, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketipinor 25 mg
Przedkliniczne badania kwetiapiny (Ketipinor) wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vivo, jak i in vitro, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne substancji czynnej. U zwierząt laboratoryjnych podawanie dawek o znaczeniu klinicznym spowodowało różnorodne zmiany fizjologiczne i biochemiczne, w tym u szczurów zmiany pigmentacji tarczycy, a u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy oraz obniżenie stężenia T3 w osoczu. Dodatkowo zaobserwowano zmniejszenie hemoglobiny, erytrocytów i leukocytów, co może wskazywać na potencjalne zaburzenia hematologiczne i immunologiczne. U psów stwierdzono zmętnienie rogówki i rozwój zaćmy, co sugeruje możliwy wpływ kwetiapiny na narząd wzroku.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża urojona, działanie genotoksyczne, ekspozycja na lek, erytopoeza, erytrocyty, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormonalna regulacja rozrodu, kwetiapina, leukocyty, odsetek ciąż, pigmentacja tarczycy, płodność, prolaktyna, przykurcz, toksyczne oddziaływanie, trijodotyronina, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pinexet 100 mg 100 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne kwetiapiny, substancji czynnej produktu Pinexet, nie wykazały działania genotoksycznego ani mutagennego w modelach in vitro i in vivo, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa leku. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany w różnych układach, w tym istotne morfologiczne i funkcjonalne zmiany w gruczole tarczowym (np. pigmentacja tarczycy u szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych i obniżenie stężenia T3 u małp Cynomolgus). Dodatkowo, u małp odnotowano zmniejszenie stężenia hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, a u psów zmętnienie rogówki i zaćmę. W badaniach teratogennych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje nieznane.
badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, ciąża urojona, efekt teratogenny, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, krwinki białe, krwinki czerwone, kwetiapina, narząd wzroku, parametry hematologiczne, pigmentacja tarczycy, płodność, potencjał mutagenny, prolaktyna, przykurcz, tarczyca, toksyczność, układ krwiotwórczy, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kwetina 300 mg
Produkt leczniczy Kwetina, zawierający kwetiapinę w postaci fumaranu, nie wykazuje działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, co potwierdza brak potencjału do uszkodzeń materiału genetycznego. W badaniach przedklinicznych zaobserwowano jednak istotne zmiany u zwierząt laboratoryjnych, w tym zmiany w tarczycy u szczurów (zmiana pigmentacji gruczołu tarczowego), u małp Cynomolgus (hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3, hemoglobiny, erytrocytów i leukocytów) oraz zmiany oczne u psów (zmętnienie rogówki i rozwój zaćmy). Te obserwacje wskazują na potencjalny wpływ kwetiapiny na funkcjonowanie tarczycy, parametry hematologiczne oraz struktury oka.
badanie przedkliniczne, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, erytrocyt, faza międzyrujowa, fumaran kwetiapiny, genotoksyczność, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, leukocyt, parametr hematologiczny, prolaktyna, przykurcz, regulacja hormonalna rozrodu, rozwój zarodkowo-płodowy, stężenie hemoglobiny, uszkodzenie materiału genetycznego, zaćma, zmętnienie rogówki, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kventiax SR 150 mg
Badania genotoksyczności kwetiapiny, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały potencjału genotoksycznego, potwierdzając brak mutagenności i klastogenności tej substancji. W badaniach przedklinicznych na zwierzętach laboratoryjnych, przy dawkach porównywalnych do terapeutycznych u ludzi, zaobserwowano zmiany zależne od gatunku: u szczurów zmianę pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia trójjodotyroniny (T3), hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, a u psów zmętnienie soczewki i zaćmę. Te obserwacje wskazują na potencjalny wpływ kwetiapiny na funkcję tarczycy, parametry hematologiczne oraz narząd wzroku, jednak nie zostały potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża urojona, ekspozycja farmakologiczna, faza międzyrujowa, funkcja tarczycy, genotoksyczność kwetiapiny, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormonalna regulacja rozrodu, klastogenność, krwinki, kwetiapina, mutagenność, parametry hematologiczne, pigmentacja tarczycy, płodność, prolaktyna, przykurcz, toksyczność kwetiapiny, trójjodotyronina, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketipinor 300 mg
Dane przedkliniczne dotyczące kwetiapiny, substancji czynnej leku Ketipinor, nie wykazały potencjału genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. U szczurów zaobserwowano zmiany w pigmentacji tarczycy, natomiast u małp Cynomolgus stwierdzono hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu, a także zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, co wskazuje na możliwy wpływ na funkcję tarczycy i parametry hematologiczne. U psów odnotowano zmętnienie rogówki i zaćmę, co sugeruje potencjalne ryzyko dla narządu wzroku. W badaniach na królikach wykazano zwiększoną częstość przykurczu kończyn płodów przy ekspozycji na dawki zbliżone do maksymalnych dawek terapeutycznych u ludzi, choć kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje niejasne.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, ciąża urojona, faza międzyrujowa, funkcja tarczycy, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, krwinki, kwetiapina, parametry hematologiczne, pigmentacja tarczycy, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przykurcz, toksyczność, trijodotyronina, zaćma, zmętnienie rogówki, zmętnienie soczewki - Leksykon substancji czynnych
Kwetiapina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny nie wykazały działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza brak potencjału mutagennego i klastogennego tej substancji. U zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano zmiany w narządach, takie jak odkładanie się barwnika w tarczycy szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy i obniżenie stężenia T3 u małp Cynomolgus, a także zmniejszenie hemoglobiny i liczby leukocytów oraz erytrocytów. U psów stwierdzono zmętnienie rogówki i zaćmę. Warto podkreślić, że te zmiany nie zostały potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi, co ogranicza ich bezpośrednie znaczenie kliniczne.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża rzekoma, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormonalna regulacja rozrodu, kohabitacja, krwinki białe i czerwone, kwetiapina, mutacja genetyczna, parametry hematologiczne, pigmentacja tarczycy, przykurcz, stężenie prolaktyny, stężenie T3, układ krwiotwórczy, uszkodzenie chromosomu, zaćma, zgięcie kości nadgarstka, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kventiax SR 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny (substancji czynnej preparatu Kventiax SR) wykazały brak działania genotoksycznego zarówno w testach in vitro, jak i in vivo, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano specyficzne zmiany, takie jak zmiany pigmentacji tarczycy u szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy oraz obniżenie stężenia T3 (trijodotyroniny) w osoczu u małp Cynomolgus, a także zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów. U psów stwierdzono zmętnienie soczewki i zaćmę, co sugeruje potencjalny wpływ na tkankę oczną. W badaniach toksyczności rozwojowej na królikach odnotowano zwiększoną częstość przykurczów kończyn, związanych z ekspozycją na dawki porównywalne do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne.
białe krwinki, ciąża urojona, czerwone krwinki, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormony tarczycowe, kwetiapina, pigmentacja tarczycy, płodność, procesy rozrodcze, prolaktyna, przykurcz kończyn, test in vitro, test in vivo, toksyczność matczyna, toksyczność rozwojowa, trijodotyronina, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketipinor 200 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne kwetiapiny (substancji czynnej Ketipinoru) wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vivo, jak i in vitro, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany fizjologiczne specyficzne dla gatunku: u szczurów zmiany pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu, spadek hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, a u psów zmętnienie rogówki i zaćmę. W badaniach toksyczności rozwojowej na królikach stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, towarzyszącą zmniejszonemu przyrostowi masy ciała samic ciężarnych, jednak kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje nieznane.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie toksyczne, ekspozycja leku, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, kohabitacja, krwinki białe, krwinki czerwone, kwetiapina, pigmentacja tarczycy, płodność, prolaktyna, przykurcz, przyrost masy ciała, regulacja hormonalna rozrodu, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kventiax SR 400 mg
Dane przedkliniczne dotyczące kwetiapiny, substancji czynnej Kventiax SR, nie wykazały działania genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku pod tym kątem. W badaniach toksyczności narządowej zaobserwowano zmiany obejmujące pigmentację tarczycy u szczurów oraz hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu, zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów u małp Cynomolgus. U psów stwierdzono zmętnienie soczewki i zaćmę. Zmiany te występowały po podaniu dawek o potencjalnym znaczeniu klinicznym, jednak nie zostały potwierdzone w długotrwałych badaniach klinicznych u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, kohabitacja, krwinki czerwone i białe, Kventiax SR, kwetiapina, pigmentacja tarczycy, płodność, prolaktyna, przerost gruczołu tarczowego, przykurcz, przykurcz stawów, regulacja hormonalna, toksyczność narządowa, układ krwiotwórczy, wpływ na rozród i płodność, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alcreno 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny wykazały brak potencjału mutagennego i genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych u ludzi, zaobserwowano zmiany takie jak zmiana pigmentacji tarczycy u szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy i obniżenie stężenia T3 u małp Cynomolgus, a także zmętnienie rogówki i zaćmę u psów. W toksycznych badaniach rozwojowych na szczurach stwierdzono zwiększoną częstość zgięcia kości nadgarstka/kości stępu przy jednoczesnej toksyczności matek (m.in. zmniejszenie przyrostu masy ciała), przy stężeniach leku zbliżonych do maksymalnych dawek terapeutycznych u ludzi.
ciąża rzekoma, dawka lecznicza, faza międzyrujowa, genotoksyczność kwetiapiny, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, kość nadgarstka, liczba krwinek, objawy toksyczności, pigmentacja tarczycy, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, regulacja hormonalna, stężenie hemoglobiny, stężenie prolaktyny, stężenie terapeutyczne, toksyczność kwetiapiny, uszkodzenie materiału genetycznego, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kwetina 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Kwetina (fumaran kwetiapiny) wykazały brak genotoksycznego działania substancji czynnej w testach in vivo i in vitro, co potwierdza jej bezpieczeństwo w zakresie potencjalnego działania mutagennego. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany w tarczycy (np. zmiana pigmentacji u szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych i obniżenie stężenia T3 u małp Cynomolgus), zmiany hematologiczne (obniżenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów u małp), a także zmętnienie rogówki i rozwój zaćmy u psów. W badaniach reprodukcyjnych u królików stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn, powiązaną z toksycznością dla organizmu matczynego, przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi.
badanie genotoksyczności, badanie płodności, ciąża urojona, czerwone i białe krwinki, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie toksyczne, działanie toksyczne leku, ekspozycja samicy, faza międzyrujowa, fumaran kwetiapiny, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, pigmentacja tarczycy, płodność samców, przykurcz łap, stężenie hemoglobiny, stężenie prolaktyny, zaćma, zmętnienie rogówki, zmiana hematologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bonogren 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny (Bonogren) wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co wskazuje na brak wpływu na materiał genetyczny komórek. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, przy dawkach porównywalnych do stosowanych u ludzi, zaobserwowano zmiany w układzie tarczycowym (np. odkładanie pigmentu u szczurów, hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy i obniżenie stężenia T3 u makaków jawajskich), hematologicznym (obniżenie hemoglobiny, redukcja liczby leukocytów i erytrocytów u makaków) oraz narządzie wzroku (zmętnienie soczewki i zaćma u psów). Zmiany te nie zostały potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi, co sugeruje ograniczone znaczenie kliniczne tych obserwacji.
badania in vitro, badania in vivo, ciąża urojona, działanie genotoksyczne, działanie toksyczne, faza międzyrujowa, fumaran kwetiapiny, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormonalna kontrola rozrodu, maksymalna dawka terapeutyczna, pigmentacja tarczycy, podwyższone stężenie prolaktyny, potencjał genotoksyczny, toksyczność kwetiapiny, trójjodotyronina T3, wpływ na płodność, zaćma, zagięcie nadgarstkowe, zmętnienie soczewki oka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kefrenex 200 mg
Dane przedkliniczne dotyczące kwetiapiny, substancji czynnej leku Kefrenex, nie wykazały działania genotoksycznego w badaniach in vivo i in vitro, co potwierdza jej względne bezpieczeństwo genetyczne. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano specyficzne dla gatunków zmiany po podaniu dawek klinicznie istotnych: u szczurów odkładanie barwnika w tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3, hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów, a u psów zmętnienie soczewki i zaćmę. W badaniach teratogennych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość zagięcia nadgarstkowego/stępowego przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie tych obserwacji dla kliniki pozostaje niejasne.
badanie toksyczności, ciąża rzekoma, ekspozycja leku, genotoksyczność kwetiapiny, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, Kefrenex, kwetiapina, maksymalna dawka terapeutyczna, płodność, prolaktyna, różnice międzygatunkowe, stężenie hemoglobiny, zaburzenia rozwojowe płodu, zaburzenie rozwojowe, zaćma, zmętnienie soczewki oka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapin NeuroPharma 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest istotnym elementem profilu bezpieczeństwa leku. U zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano zmiany narządowo-specyficzne, w tym w gruczole tarczowym: u szczurów zmiany pigmentacji tarczycy, a u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu, spadek hemoglobiny oraz redukcję liczby erytrocytów i leukocytów. U psów stwierdzono zmętnienie rogówki i rozwój zaćmy. W badaniach rozwojowych na królikach odnotowano zwiększoną częstość przykurczu kończyn płodów przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje nieznane.
ciąża urojona, faza międzyrujowa, funkcje rozrodcze, gruczoł tarczowy, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, hormonalna regulacja rozrodu, in vitro, in vivo, krwinki czerwone i białe, kwetiapina, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przykurcz, toksyczność, toksyczność zarodkowo-płodowa, zaćma, zmętnienie rogówki, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketipinor 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące kwetiapiny (Ketipinor) wskazują na brak genotoksycznego działania substancji czynnej zarówno w badaniach in vitro, jak i in vivo, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany o potencjalnym znaczeniu klinicznym: u szczurów zmiany pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3 w osoczu, hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, a u psów zmętnienie rogówki i zaćmę. Zmiany te mogą wskazywać na wpływ kwetiapiny na funkcję tarczycy oraz parametry hematologiczne, jednak ich kliniczne przełożenie na ludzi nie zostało jednoznacznie potwierdzone w badaniach klinicznych.
badanie toksykologiczne, ciąża urojona, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, hormonalna regulacja rozrodu, in vitro, in vivo, krwinki czerwone i białe, kwetiapina, parametr hematologiczny, pigmentacja tarczycy, płodność, prolaktyna, przykurcz, zaćma, zmętnienie rogówki, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapine Fair-Med 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co eliminuje ryzyko mutagenności i uszkodzeń chromosomów. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany głównie w układzie hormonalnym, zwłaszcza tarczycy, takie jak odkładanie barwnika u szczurów oraz hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy i obniżenie stężenia T3 u małp Cynomolgus. Dodatkowo odnotowano zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów, co może wpływać na funkcje układu odpornościowego i transport tlenu. U psów stwierdzono zmętnienie soczewki i rozwój zaćmy, co wskazuje na potencjalne działania okulistyczne kwetiapiny. Wpływ na układ rozrodczy obejmował zmiany w płodności i rozwój płodu, w tym przykurcze kończyn u królików przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi.
ciąża urojona, ekspozycja kliniczna, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, in vitro, in vivo, krwinki, kwetiapina, małpa cynomolgus, płodność męska, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przykurcz, regulacja hormonalna rozrodu, tarczyca, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ hormonalny, zaćma, zmętnienie soczewki