leczenie przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby

Leczenie przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby jest procesem długoterminowym, wymagającym indywidualnego podejścia w zależności od czynnika etiologicznego. Głównym celem terapii jest zahamowanie replikacji wirusa, zatrzymanie progresji choroby i zapobieganie powikłaniom, takim jak marskość wątroby czy rak wątrobowokomórkowy.

W przypadku przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (HBV) stosuje się leki przeciwwirusowe, takie jak entekawir, tenofowir czy lamiwudyna. Leczenie zwykle jest długotrwałe, a w niektórych przypadkach może trwać przez całe życie pacjenta. Monitorowanie odpowiedzi na leczenie obejmuje regularne oznaczanie poziomu HBV DNA, antygenu HBs oraz enzymów wątrobowych.

Leczenie przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C (HCV) uległo rewolucji dzięki wprowadzeniu leków przeciwwirusowych o bezpośrednim działaniu (DAA). Współczesne schematy terapeutyczne, oparte na kombinacjach takich leków jak sofosbuwir, ledipaswir, welpataswir, glekaprewir czy pibrentaswir, pozwalają na osiągnięcie trwałej odpowiedzi wirusologicznej (SVR) u ponad 95% pacjentów, zwykle po 8-12 tygodniach terapii.

W terapii przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu D (HDV), które zawsze współistnieje z zakażeniem HBV, stosuje się pegylowany interferon alfa. Niedawno zatwierdzono również bulewirtyd – pierwszy lek specyficznie ukierunkowany na HDV, który blokuje wnikanie wirusa do hepatocytów.

Niezależnie od typu wirusa, leczenie przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby powinno uwzględniać modyfikację stylu życia, w tym unikanie alkoholu, odpowiednią dietę i regularną aktywność fizyczną. W zaawansowanych stadiach choroby, gdy rozwija się niewyrównana marskość wątroby, ostateczną opcją terapeutyczną pozostaje przeszczepienie wątroby.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl