atonia pęcherza moczowego

Atonia pęcherza moczowego to stan, w którym dochodzi do utraty lub znacznego osłabienia napięcia mięśnia wypieracza pęcherza moczowego. W konsekwencji pacjent traci zdolność do prawidłowego oddawania moczu, co prowadzi do zatrzymania moczu lub jego niekompletnego opróżniania.

Najczęstszymi przyczynami atonii pęcherza są uszkodzenia neurologiczne (neuropatia cukrzycowa, uszkodzenia rdzenia kręgowego, stwardnienie rozsiane), długotrwałe nadmierne rozciągnięcie pęcherza, powikłania pooperacyjne, stosowanie niektórych leków oraz choroby metaboliczne. Typowymi objawami są trudności w rozpoczęciu mikcji, słaby strumień moczu, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza oraz zatrzymanie moczu.

Diagnostyka obejmuje badanie ultrasonograficzne z oceną zalegania moczu po mikcji, badanie urodynamiczne, cystoskopię oraz badania neurologiczne. Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje farmakoterapię (cholinomimetyki, alfa-adrenolityki), czasową lub stałą cewnikację, autokateryzację oraz metody elektrostymulacji pęcherza. W niektórych przypadkach rozważa się interwencje chirurgiczne.

Atonia pęcherza stanowi istotny problem kliniczny, który wymaga kompleksowego podejścia diagnostyczno-terapeutycznego z uwzględnieniem przyczyny podstawowej. Nieleczona może prowadzić do nawracających zakażeń układu moczowego, wodonercza oraz niewydolności nerek.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Pitofenon – Przeciwwskazania stosowania

Pitofenon, stosowany w preparatach złożonych o działaniu rozkurczowym i przeciwbólowym, takich jak Spasmalgon (zawierający pitofenon 2 mg/ml, metamizol sodowy 500 mg/ml oraz fenpiweryny bromek 0,02 mg/ml), posiada liczne przeciwwskazania wynikające z jego farmakologii oraz potencjalnych interakcji. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na pitofenon lub inne składniki preparatu, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek, choroby układu krwiotwórczego (np. agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna), niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, ostrą porfirię przerywaną, niedrożność przewodu pokarmowego, atonię pęcherzyka żółciowego i moczowego, gruczolak prostaty II i III stopnia, niskie ciśnienie krwi oraz wiek poniżej 15 lat i trzeci trymestr ciąży. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nadwrażliwością na pochodne pirazolonu (ze względu na metamizol), zaburzeniami rytmu serca, jaskrą z wąskim kątem przesączania oraz u osób w podeszłym wieku (>65 lat) z politerapią i wielochorobowością.
agranulocytoza, atonia pęcherza moczowego, atonia pęcherzyka żółciowego, choroba autoimmunologiczna, farmakodynamika leku, farmakokinetyka, fenpiweryny bromek, hemoliza, jaskra z wąskim kątem przesączania, łagodny przerost prostaty, lek antycholinergiczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwbólowy, lek rozkurczowy, leukopenia, metamizol sodowy, nadwrażliwość na substancję czynną, napad porfirii, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór odporności, niedokrwistość aplastyczna, niedrożność przewodu pokarmowego, niestabilność hemodynamiczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niskie ciśnienie krwi, ostra porfiria przerywana, pitofenon, pochodna pirazolonu, rozdęcie okrężnicy, rozrost gruczołu krokowego, wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zastój żółci, zatrzymanie moczu
Leksykon leków
Przedawkowanie – Doxepin Teva 10 mg

Przedawkowanie chlorowodorku doksepiny manifestuje się objawami o różnym nasileniu, które można podzielić na stany klinicznie lekkie i ciężkie. W lekkim przedawkowaniu obserwuje się senność, stupor, nieostre widzenie oraz nadmierną suchość błony śluzowej jamy ustnej. W stanach ciężkich dominują objawy zagrażające życiu, takie jak głęboka senność, depresja oddechowa, niedociśnienie tętnicze, śpiączka, drgawki, niemiarowość i tachykardia (>100 uderzeń/min), a także zatrzymanie moczu, niedrożność porażenna jelit, zaburzenia termoregulacji (hipertermia lub hipotermia), nadciśnienie tętnicze, rozszerzenie źrenic (mydriaza) oraz wzmożone odruchy ścięgniste. Przedawkowanie może prowadzić do zgonu, zwłaszcza w połączeniu z innymi substancjami, dlatego wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i hospitalizacji. Postępowanie terapeutyczne w ciężkim zatruciu doksepiną obejmuje płukanie żołądka u pacjentów przytomnych oraz podanie węgla aktywowanego, szczególnie przy długotrwałym zatruciu. W przypadku śpiączki konieczne jest wspomaganie oddechowe oraz monitorowanie EKG przez kilka dni, z leczeniem ewentualnych zaburzeń rytmu serca. W ciężkich objawach ze strony układu krążenia i OUN wskazane jest powolne dożylne podanie salicylanu fizostygminy w dawce 1–3 mg, z możliwością powtórzenia dawki ze względu na szybki metabolizm leku. Drgawki leczymy standardowo, unikając barbituranów ze względu na ryzyko nasilenia depresji oddechowej. Ze względu na silne wiązanie doksepiny z białkami osocza dializoterapia i wymuszona diureza nie są zalecane. W każdym przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest szybkie skierowanie pacjenta do ośrodka toksykologicznego lub szpitala celem monitorowania i wdrożenia odpowiedniego leczenia.
atonia pęcherza moczowego, barbiturany, chlorowodorek doksepiny, depresja oddechowa, dializoterapia, drgawki, hipertermia, hipotermia, leczenie przeciwdrgawkowe, monitorowanie EKG, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedrożność porażenna jelit, niemiarowość, nieostre widzenie, płukanie żołądka, salicylan fizostygminy, senność, śpiączka, stupor, suchość błony śluzowej, tachykardia, węgiel aktywowany, wspomaganie oddechowe, wymuszona diureza, wzmożone odruchy ścięgniste, zaburzenia perystaltyki jelit, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu
Leksykon substancji czynnych
Fenpiweryna – Przeciwwskazania stosowania

Fenpiweryny bromek, obecny w preparacie Spasmalgon w stężeniu 0,02 mg/ml, wykazuje działanie spazmolityczne i jest stosowany w połączeniu z metamizolem sodowym (500 mg/ml) oraz chlorowodorkiem pitofenonu (2 mg/ml). Ze względu na ryzyko działań niepożądanych, fenpiweryna jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, pochodne pirazolonu, inne leki przeciwbólowe (salicylany, paracetamol, NLPZ), a także u osób z zaburzeniami czynności szpiku kostnego (np. niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, leukopenia), niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz ostrą porfirią przerywaną. Ponadto, nie zaleca się stosowania fenpiweryny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i/lub niewydolnością nerek ze względu na ryzyko kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych.
agranulocytoza, atonia pęcherza moczowego, atonia pęcherzyka żółciowego, chlorowodorek pitofenonu, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, działanie spazmolityczne, fenpiweryny bromek, gruczolak gruczołu krokowego, leukopenia, metamizol sodowy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedokrwistość aplastyczna, niedrożność przewodu pokarmowego, niestabilność hemodynamiczna, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, pochodne pirazolonu, porfiria przerywana, rozdęcie okrężnicy, trymestr ciąży, zaburzenia czynności szpiku kostnego, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Spasmalgon (500 mg + 2 mg + 0,02 mg)/ml

Spasmalgon w postaci roztworu do wstrzykiwań (metamizol sodu 500 mg/ml, pitofenonu chlorowodorek 2 mg/ml, fenpiweryny bromek 0,02 mg/ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, zwłaszcza pochodne pirazolonu, oraz u osób z historią agranulocytozy. Nie należy go stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i/lub niewydolnością nerek, a także przy niedrożności przewodu pokarmowego, atonii pęcherzyka żółciowego i pęcherza moczowego, czy gruczolakach gruczołu krokowego II i III stopnia. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u osób z zaburzeniami czynności szpiku kostnego, takimi jak niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, leukopenia, oraz u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, co może prowadzić do hemolizy po podaniu metamizolu. Ostra porfiria przerywana również stanowi istotne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko nasilenia objawów choroby.
agranulocytoza, atonia pęcherza moczowego, atonia pęcherzyka żółciowego, cytostatyk, fenpiweryna bromek, gruczolak gruczołu krokowego, hemoliza, leukopenia, metamizol sodu, morfologia krwi, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość aplastyczna, niedrożność przewodu pokarmowego, nienarkotyczny lek przeciwbólowy, niestabilność hemodynamiczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niskie ciśnienie krwi, ostra porfiria przerywana, paracetamol, pitofenon chlorowodorek, pochodna pirazolonu, salicylan, szpik kostny, trzeci trymestr ciąży, układ krwiotwórczy, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon substancji czynnych
Doksepina – Przedawkowanie

Przedawkowanie doksepiny stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się w dwóch stopniach nasilenia: lekkim i ciężkim. W lekkim przedawkowaniu dominują objawy takie jak senność, stupor, nieostre widzenie oraz suchość błon śluzowych jamy ustnej, wynikające z działania antycholinergicznego leku. Ciężkie przedawkowanie objawia się natomiast poważnymi zaburzeniami ze strony układu nerwowego i sercowo-naczyniowego, w tym nasilona senność prowadząca do utraty przytomności, depresja oddechowa, niedociśnienie tętnicze, śpiączka, drgawki, niemiarowość i tachykardia (>100 uderzeń/min). Dodatkowo mogą wystąpić zatrzymanie moczu, niedrożność porażenna jelit, zaburzenia termoregulacji (hipertermia lub hipotermia), nadciśnienie, rozszerzenie źrenic (mydriaza) oraz wzmożone odruchy ścięgniste.
atonia pęcherza moczowego, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, dializoterapia, doksepina, drgawki, dysfagia, działanie antycholinergiczne, hipertermia, hipotermia, leczenie przeciwdrgawkowe, monitoring EKG, mydriaza, nadciśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedrożność porażenna jelit, niemiarowość, nieostre widzenie, perystaltyka przewodu pokarmowego, płukanie żołądka, przedawkowanie doksepiny, salicylan fizostygminy, śpiączka, stupor, tachykardia, toksyczne działanie na OUN, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wymuszona diureza, wzmożone odruchy ścięgniste, zaburzenia akomodacji, zaburzenia rytmu serca

atonia pęcherza moczowego

Powiązane wpisy

Pitofenon – Przeciwwskazania stosowania

Przedawkowanie – Doxepin Teva 10 mg

Fenpiweryna – Przeciwwskazania stosowania

Przeciwwskazania – Spasmalgon (500 mg + 2 mg + 0,02 mg)/ml

Doksepina – Przedawkowanie