przedawkowanie doksepiny
Przedawkowanie doksepiny stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Doksepina, jako trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, w nadmiernych dawkach wywołuje szereg objawów toksycznych związanych z jej działaniem antycholinergicznym, przeciwhistaminowym i blokującym kanały sodowe.
Klinicznie przedawkowanie doksepiny manifestuje się zaburzeniami świadomości, tachykardią, arytmią, hipertermią, mydriazą, zatrzymaniem moczu oraz suchością błon śluzowych. Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia przewodnictwa serca, które mogą prowadzić do poważnych arytmii, w tym do częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes. Charakterystyczne jest wydłużenie odstępu QT i QRS w zapisie EKG.
Postępowanie w przedawkowaniu doksepiny obejmuje stabilizację funkcji życiowych, dekontaminację przewodu pokarmowego (jeśli pacjent zgłosił się odpowiednio wcześnie), podanie węgla aktywowanego oraz leczenie objawowe. W przypadku wystąpienia arytmii komorowych stosuje się wodorowęglan sodu dożylnie. Monitoring kardiologiczny jest konieczny przez co najmniej 24-48 godzin, nawet u pacjentów początkowo bezobjawowych, ze względu na ryzyko opóźnionego wystąpienia zaburzeń rytmu serca.
Istotną kwestią jest różnicowanie z innymi stanami, takimi jak przedawkowanie innych leków psychotropowych, zatrucie substancjami o działaniu antycholinergicznym czy zespół serotoninowy. Rokowanie zależy od przyjętej dawki, czasu od zażycia do interwencji medycznej oraz skuteczności leczenia podtrzymującego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Doksepina – Przedawkowanie
Przedawkowanie doksepiny stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się w dwóch stopniach nasilenia: lekkim i ciężkim. W lekkim przedawkowaniu dominują objawy takie jak senność, stupor, nieostre widzenie oraz suchość błon śluzowych jamy ustnej, wynikające z działania antycholinergicznego leku. Ciężkie przedawkowanie objawia się natomiast poważnymi zaburzeniami ze strony układu nerwowego i sercowo-naczyniowego, w tym nasilona senność prowadząca do utraty przytomności, depresja oddechowa, niedociśnienie tętnicze, śpiączka, drgawki, niemiarowość i tachykardia (>100 uderzeń/min). Dodatkowo mogą wystąpić zatrzymanie moczu, niedrożność porażenna jelit, zaburzenia termoregulacji (hipertermia lub hipotermia), nadciśnienie, rozszerzenie źrenic (mydriaza) oraz wzmożone odruchy ścięgniste.
atonia pęcherza moczowego, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, dializoterapia, doksepina, drgawki, dysfagia, działanie antycholinergiczne, hipertermia, hipotermia, leczenie przeciwdrgawkowe, monitoring EKG, mydriaza, nadciśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedrożność porażenna jelit, niemiarowość, nieostre widzenie, perystaltyka przewodu pokarmowego, płukanie żołądka, przedawkowanie doksepiny, salicylan fizostygminy, śpiączka, stupor, tachykardia, toksyczne działanie na OUN, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wymuszona diureza, wzmożone odruchy ścięgniste, zaburzenia akomodacji, zaburzenia rytmu serca