stosowanie wewnętrzne

Stosowanie wewnętrzne to droga podawania leków, polegająca na wprowadzaniu substancji leczniczych do organizmu przez przewód pokarmowy lub inne drogi systemowe, które umożliwiają wchłanianie i dystrybucję leku do krwiobiegu i tkanek docelowych. Ta forma aplikacji obejmuje przede wszystkim leki doustne (tabletki, kapsułki, syropy), ale także preparaty podawane doodbytniczo, podjęzykowo czy dośluzówkowo.

Leki stosowane wewnętrznie charakteryzują się określoną farmakokinetyką, która uwzględnia procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania. Istotnym aspektem tej drogi podania jest efekt pierwszego przejścia przez wątrobę, który może znacząco zmniejszać biodostępność niektórych substancji. Stosowanie wewnętrzne wymaga uwzględnienia potencjalnych interakcji z pokarmem, sokami trawiennymi oraz innymi jednocześnie przyjmowanymi lekami.

W praktyce klinicznej, decyzja o wyborze stosowania wewnętrznego zależy od właściwości fizykochemicznych leku, pożądanego czasu działania, stanu klinicznego pacjenta oraz potencjalnych przeciwwskazań. Ta droga podania jest zwykle preferowana ze względu na wygodę stosowania, nieinwazyjny charakter oraz dobrą akceptację przez pacjentów, co może zwiększać compliance terapeutyczny.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl