aktywność omijająca inhibitor

Aktywność omijająca inhibitor (ang. inhibitor bypassing activity, IBA) to zjawisko kliniczne obserwowane głównie w leczeniu hemofilii, kiedy organizm pacjenta rozwija przeciwciała (inhibitory) przeciwko podawanemu czynnikowi krzepnięcia, co zmniejsza skuteczność standardowej terapii zastępczej.

W odpowiedzi na tę komplikację stosuje się preparaty omijające inhibitor, które aktywują alternatywne ścieżki kaskady krzepnięcia, pozwalając na wytworzenie trombiny i powstanie skrzepu mimo obecności inhibitora. Główne preparaty o aktywności omijającej to rekombinowany aktywowany czynnik VII (rFVIIa, NovoSeven) oraz koncentrat aktywowanych czynników zespołu protrombiny (aPCC, FEIBA).

Monitorowanie skuteczności leczenia preparatami omijającymi jest trudniejsze niż w przypadku standardowej terapii substytucyjnej, ponieważ brak jest prostych testów laboratoryjnych korelujących z efektem klinicznym. Ocena skuteczności opiera się głównie na obserwacji klinicznej ustępowania krwawienia oraz na specjalistycznych testach generacji trombiny.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl