brak plemników
Brak plemników, znany w medycynie jako azoospermia, to stan charakteryzujący się całkowitym brakiem plemników w ejakulacie mężczyzny. Stanowi poważną przyczynę niepłodności męskiej, dotykając około 1% populacji męskiej i 10-15% mężczyzn z problemami z płodnością.
Azoospermia może być podzielona na dwa główne typy: obstrukcyjną (związaną z blokadą dróg wyprowadzających plemniki) oraz nieobstrukcyjną (wynikającą z zaburzeń produkcji plemników w jądrach). Przyczyny tego stanu obejmują genetyczne nieprawidłowości (jak zespół Klinefeltera), zaburzenia hormonalne, wnętrostwo, infekcje układu moczowo-płciowego, urazy jąder, skutki radioterapii lub chemioterapii, oraz wpływ niektórych leków.
Diagnostyka azoospermii obejmuje badanie nasienia (co najmniej dwukrotne), badania hormonalne, badania genetyczne oraz w niektórych przypadkach biopsję jądra. Leczenie zależy od przyczyny – może obejmować chirurgiczne usunięcie przeszkody, terapię hormonalną, zaprzestanie stosowania leków powodujących ten problem, lub techniki wspomaganego rozrodu z wykorzystaniem plemników pozyskanych bezpośrednio z jąder.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Amsidyl 75 mg/1,5 ml
Amsidyl (amsakryna), cytostatyk z grupy pochodnych akrydyny, wykazuje działanie teratogenne i toksyczne na układ rozrodczy, co potwierdzają badania przedkliniczne. Ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u kobiet ciężarnych, szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży, lek jest przeciwwskazany w tym okresie. Konieczne jest przeprowadzenie testu ciążowego przed rozpoczęciem terapii oraz szczegółowe omówienie z pacjentką potencjalnego ryzyka dla płodu. W trakcie leczenia i przez 3 miesiące po jego zakończeniu kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję, natomiast mężczyźni przez okres terapii i 6 miesięcy po jej zakończeniu. Karmienie piersią jest bezwzględnie przeciwwskazane podczas całego okresu leczenia ze względu na potencjalne ryzyko działań niepożądanych u niemowląt.
- Leksykon substancji czynnych
Cisplatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cisplatyna wykazuje szeroki profil toksyczności potwierdzony badaniami przedklinicznymi, obejmującymi nefrotoksyczność, mielosupresję, toksyczność żołądkowo-jelitową oraz ototoksyczność, a także neurotoksyczność i immunosupresję u zwierząt. Efekty te pojawiają się przy ekspozycji zbliżonej do stosowanej klinicznie. Substancja wykazuje silne działanie mutagenne i genotoksyczne, co potwierdzają testy in vitro i in vivo, a także badania rakotwórczości na myszach i szczurach, gdzie obserwowano rozwój chłoniaków, gruczolakoraków, włókniakomięsaków oraz białaczki. Cisplatyna ma również udokumentowany potencjał teratogenny i embriotoksyczny, powodując wady rozwojowe i apoptozę pęcherzyków jajnikowych oraz uszkodzenia jąder i spermatogenezy, co może prowadzić do nieodwracalnej niepłodności u obu płci.
apoptoza, azoospermia, badanie in vitro, badanie in vivo, białaczka, brak plemników, chłoniak grasicy, cisplatyna, działanie cytotoksyczne, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, gruczolak płuc, gruczolakorak sutka, immunosupresja, mielosupresja, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, ototoksyczność, potencjał genotoksyczny, spermatogonia, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność żołądkowo-jelitowa, układ rozrodczy, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie narządu słuchu, wada rozwojowa, włókniakomięsak, włókniakomięsak nerki, wpływ na reprodukcję, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie czynności szpiku kostnego