leiomyoma
Leiomyoma to łagodny nowotwór wywodzący się z mięśni gładkich, powszechnie znany jako mięśniak gładkokomórkowy. Najczęściej występuje w macicy (jako mięśniaki macicy), gdzie dotyka 20-40% kobiet w wieku reprodukcyjnym, ale może również rozwijać się w przełyku, jelitach, żołądku oraz w rzadszych lokalizacjach jak skóra.
Histopatologicznie leiomyoma charakteryzuje się proliferacją dobrze zróżnicowanych komórek mięśni gładkich tworzących guzek o wyraźnie odgraniczonej, nieotorebkowanej strukturze. Mikroskopowo widoczne są wrzecionowate komórki z wydłużonymi jądrami układające się w pęczki, z minimalną atypią komórkową i niskim indeksem mitotycznym.
Objawy kliniczne zależą od lokalizacji guza. W przypadku mięśniaków macicy mogą to być obfite krwawienia miesiączkowe, bóle miednicy, ucisk na sąsiednie struktury oraz potencjalne problemy z płodnością. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (USG, MRI), a ostateczne rozpoznanie ustala się na podstawie badania histopatologicznego.
Leczenie leiomyoma jest zależne od lokalizacji, wielkości, objawów oraz preferencji pacjenta. Obejmuje farmakoterapię (np. analogi GnRH, modulatory receptora progesteronowego), zabiegi małoinwazyjne (embolizacja tętnic macicznych, ablacja) oraz interwencje chirurgiczne (wyłuszczenie mięśniaka, histerektomia). W przypadku bezobjawowych, małych guzów często stosuje się strategię obserwacji.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Ciężkie krwawienia miesiączkowe – Patofizjologia i mechanizm
Ciężkie krwawienia miesiączkowe (HMB), definiowane jako utrata krwi przekraczająca 80 ml na cykl, mają złożoną patofizjologię obejmującą zaburzenia hormonalne, hemostazy, wazokonstrykcji oraz zmiany strukturalne w macicy. W cyklach owulacyjnych HMB wiąże się z lokalną dysregulacją cytokin naczynioskurczowych, zwiększoną fibrynolizą oraz zmienioną ekspresją czynników sygnalizacyjnych, takich jak SMAD3 i TGF-β. W cyklach bezowulacyjnych, często obserwowanych u nastolatek i kobiet okołomenopauzalnych, brak progesteronu prowadzi do niekontrolowanej proliferacji endometrium, jego niestabilności i nieregularnego, obfitego krwawienia. Istotną rolę odgrywają także zaburzenia krzepnięcia, w tym choroba von Willebranda (występująca u 13-33% pacjentek z HMB), oraz czynniki strukturalne, takie jak mięśniaki, adenomioza, polipy endometrialne i hiperplazja endometrium, które wpływają na kurczliwość miometrium, lokalną angiogenezę i stabilność naczyń.
adenomioza, agregacja płytek krwi, aktywator plazminogenu, choroba von Willebranda, ciężkie krwawienie miesiączkowe, cykl bezowulacyjny, cykl owulacyjny, dysfunkcja płytek krwi, ektazja żylna, hiperplazja endometrium, hiperprolaktynemia, hormon folikulotropowy, kwas traneksamowy, leiomyoma, lek przeciwzakrzepowy, menorrhagia, mięśniak macicy, nabyty zespół von Willebranda, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niewydolność jajników, oligo-owulacja, PCOS, polip endometrialny, stan przedrakowy, sygnalizacja TGF-β, zaburzenie krzepnięcia, zespół policystycznych jajników - Leksykon chorób i schorzeń
Bóle menstruacyjne – Etiologia i przyczyny
Dysmenorrhoea, obejmująca pierwotne i wtórne bóle menstruacyjne, jest istotnym problemem klinicznym w populacji kobiet w wieku rozrodczym, często prowadzącym do absencji w pracy i szkole. Pierwotna dysmenorrhoea wynika z nadprodukcji prostaglandyn (głównie PGF2α i PGE2) w endometrium, co powoduje nasilone skurcze mięśnia macicy, zwężenie naczyń i miejscowe niedokrwienie, skutkujące bólem. Czynniki ryzyka obejmują m.in. wczesny wiek menarche (<12 lat), długie cykle, palenie tytoniu, otyłość, stres, nulliparitas oraz wiek poniżej 30 lat. Wtórna dysmenorrhoea jest związana z patologią narządów miednicy, taką jak endometrioza (obecna u ~70% nastolatek z bólami menstruacyjnymi poddanych laparoskopii), mięśniaki macicy, adenomioza, zapalenie narządów miednicy (PID), stenoza szyjki macicy oraz inne schorzenia (IUD, torbiele jajników, PCOS, polipy endometrialne). Charakterystyczne dla wtórnej dysmenorrhei jest wcześniejsze występowanie bólu przed miesiączką i jego utrzymywanie się po jej zakończeniu.
adenomyoza, ból menstruacyjny, choroba Leśniowskiego-Crohna, dysmenorrhea, endometrioza, endometrium, ischemia, IUD, laparoskopia diagnostyczna, leiomyoma, mięśniak macicy, mikrobiota pochwy, myometrium, niedokrwienie tkanek, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, PCOS, PID, pierwotna dysmenorrhea, polip endometrialny, prostaglandyna, skurcz macicy, stenoza szyjki macicy, torbiel jajnika, wtórna dysmenorrhea, wyściółka macicy, zapalenie narządów miednicy, zespół napięcia przedmiesiączkowego, zespół policystycznych jajników - Leksykon chorób i schorzeń
Mięśniaki macicy – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Mięśniaki macicy (uterine fibroids) to łagodne guzy mięśni gładkich macicy, występujące u 70-80% kobiet w wieku reprodukcyjnym, z częstością sięgającą 80% do 50. roku życia. Mogą mieć różne rozmiary, od mikroskopijnych do wielkości grejpfruta lub większych, oraz lokalizację śródścienną, podsurowicówkową lub podśluzówkową. Objawy obejmują obfite i przedłużone krwawienia menstruacyjne, które mogą prowadzić do anemii, ból i ucisk w miednicy, zaburzenia układu moczowego i pokarmowego, dyspareunię oraz ból kręgosłupa. Diagnostyka opiera się na badaniu ginekologicznym, USG, MRI oraz histeroskopii, a w niektórych przypadkach biopsji endometrium. Leczenie zależy od wieku, objawów, rozmiaru i lokalizacji mięśniaków oraz planów reprodukcyjnych i obejmuje farmakoterapię (NLPZ, antykoncepcję hormonalną, agoniści GnRH, kwas traneksamowy, suplementację żelaza) oraz metody chirurgiczne (miomektomia, histerektomia, embolizacja tętnic macicznych, MRgFUS, ablacja endometrium).
ablacja endometrium, agonista gonadoliberyny, anemia, antykoncepcja hormonalna, badanie ginekologiczne, biopsja endometrium, ból miednicy, czujne oczekiwanie, deficyt objętości płynów, dyspareunia, embolizacja tętnic macicznych, histerektomia, histeroskopia, jama macicy, krwawienie menstruacyjne, kwas traneksamowy, leiomyoma, menopauza, mięśniak, mięśniak macicy, miomektomia, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nowotwór łagodny, płodność, poronienie, powikłanie, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rezonans magnetyczny, suplementacja żelaza, ultrasonografia, wkładka wewnątrzmaciczna, zaburzenie oddawania moczu