częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes
Częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes to szczególna, potencjalnie zagrażająca życiu odmiana częstoskurczu komorowego, charakteryzująca się nieregularną amplitudą zespołów QRS, które wydają się „skręcać” wokół linii izoelektrycznej elektrokardiogramu. Nazwa wywodzi się z języka francuskiego i oznacza „skręcanie wokół punktów”.
Mechanizm powstawania torsades de pointes wiąże się z wydłużeniem odstępu QT, najczęściej powyżej 500 ms, co predysponuje do wczesnych depolaryzacji następczych. Stan ten może być wywołany przez liczne czynniki, w tym leki (np. antyarytmiczne klasy IA i III, niektóre antybiotyki, leki przeciwpsychotyczne), zaburzenia elektrolitowe (głównie hipokaliemię, hipomagnezemię), bradykardię, niewydolność serca czy niedokrwienie mięśnia sercowego.
Klinicznie torsades de pointes może objawiać się zawrotami głowy, omdleniami lub nagłym zatrzymaniem krążenia. Arytmia ta zazwyczaj jest samoograniczająca się, jednak może przekształcić się w migotanie komór. Leczenie doraźne obejmuje korektę zaburzeń elektrolitowych, dożylne podanie magnezu (nawet przy prawidłowym poziomie magnezu we krwi), przyspieszenie rytmu serca (poprzez podanie izoproterenolu lub czasową stymulację) oraz odstawienie leków wydłużających odstęp QT.
Zapobieganie nawrotom torsades de pointes polega na identyfikacji i eliminacji czynników ryzyka, monitorowaniu odstępu QT u pacjentów przyjmujących leki mogące go wydłużać oraz rozważeniu implantacji kardiowertera-defibrylatora u pacjentów z wrodzonym zespołem długiego QT lub innymi predyspozycjami do nawracających epizodów tej groźnej arytmii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 16 mg + 5 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wynikające z właściwości poszczególnych składników. Kandesartan może nasilać działanie hipotensyjne innych leków przeciwnadciśnieniowych oraz zwiększać ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków oszczędzających potas lub suplementów potasu, co wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenu jest przeciwwskazana ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek. Amlodypina, metabolizowana przez CYP3A4, może wchodzić w interakcje z inhibitorami (np. makrolidy, azolowe leki przeciwgrzybicze) i induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca), co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i ewentualnej korekty dawki. Ponadto, amlodypina może zwiększać stężenie takrolimusu i inhibitorów mTOR oraz wpływać na stężenie cyklosporyny i symwastatyny (zalecane ograniczenie dawki symwastatyny do 20 mg/dobę). Hydrochlorotiazyd może nasilać hipokaliemię i hiponatremię, wpływać na tolerancję glukozy, a także zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej przy stosowaniu metforminy, co wymaga monitorowania glikemii i czynności nerek.
amifostyna, amina presyjna, azolowy lek przeciwgrzybiczy, baklofen, cyklofosfamid, cyklosporyna, częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes, diazoksyd, diuretyk oszczędzający potas, dna moczanowa, działanie mielosupresyjne, heparyna, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremiczny, inhibitor COX-2, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, kwas acetylosalicylowy, kwasica mleczanowa, lek beta-adrenolityczny, lek cytotoksyczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, makrolid, metotreksat, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, substytut soli zawierający potas, suplement potasu, symwastatyna, takrolimus - Leksykon leków
Interakcje leku – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 80 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka, zawierający walsartan 80 mg i hydrochlorotiazyd 12,5 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wynikające z mechanizmu działania obu substancji czynnych. Szczególnie istotne są interakcje z litem, gdzie obserwuje się przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilenie jego toksyczności, co czyni skojarzenie niezalecanym. Walsartan i hydrochlorotiazyd mogą nasilać działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych oraz osłabiać odpowiedź na aminy presyjne. Jednoczesne stosowanie z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) może prowadzić do osłabienia działania hipotensyjnego, pogorszenia czynności nerek oraz hiperkaliemii, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania funkcji nerek oraz elektrolitów. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem jest przeciwwskazana ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek.
amina presyjna, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny, częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes, diuretyk oszczędzający potas, dna moczanowa, działanie hipokaliemiczne, działanie hiponatremiczne, glikozyd naparstnicy, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipomagnezemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, interakcja z produktem leczniczym, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, kwasica mleczanowa, lek beta-adrenolityczny, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek rozszerzający naczynia krwionośne, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, nadczynność przytarczyc, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, perystaltyka przewodu pokarmowego, pogorszenie czynności nerek, środek kontrastowy zawierający jod, supresja szpiku kostnego, toksyczność litu, tolerancja glukozy, transporter wychwytu wątrobowego, transporter wyrzutu wątrobowego, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, żywica jonowymienna