zaburzenie erekcji organiczne
Organiczne zaburzenia erekcji (OZE) to dysfunkcje seksualne wynikające z patologii anatomicznych, fizjologicznych lub biochemicznych w organizmie mężczyzny. W odróżnieniu od zaburzeń erekcji o podłożu psychogennym, zaburzenia organiczne mają wyraźnie identyfikowalną przyczynę somatyczną.
Najczęstszymi przyczynami organicznych zaburzeń erekcji są choroby naczyniowe (miażdżyca, nadciśnienie tętnicze), zaburzenia endokrynologiczne (cukrzyca, hiperprolaktynemia, hipogonadyzm), choroby neurologiczne (stwardnienie rozsiane, choroba Parkinsona, uraz rdzenia kręgowego), a także jatrogenne (polekowe, po zabiegach chirurgicznych w obrębie miednicy mniejszej).
Diagnostyka OZE obejmuje szczegółowy wywiad medyczny, badanie fizykalne, badania laboratoryjne (poziom testosteronu, prolaktyny, lipidogram, glikemia), a w wybranych przypadkach badania specjalistyczne, jak USG dopplerowskie naczyń prącia, kawernosonografia, arteriografia czy badania neurofizjologiczne.
Leczenie organicznych zaburzeń erekcji jest ukierunkowane na przyczynę podstawową oraz obejmuje farmakoterapię (inhibitory fosfodiesterazy typu 5, alprostadyl), terapię hormonalną, zabiegi rewaskularyzacyjne, a w przypadkach opornych na leczenie – implanty prącia. Skuteczne postępowanie wymaga interdyscyplinarnego podejścia z udziałem urologa, seksuologa, endokrynologa i innych specjalistów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Viavardis 10 mg
Wardenafil, substancja czynna leku Viavardis, jest selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), stosowanym doustnie w leczeniu zaburzeń erekcji u mężczyzn. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu PDE5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia i w efekcie do rozkurczu mięśni gładkich oraz poprawy napływu krwi podczas pobudzenia seksualnego. Wardenafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, przewyższającą działanie wobec innych fosfodiesteraz nawet o ponad 1000-krotnie, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa. Początek działania jest szybki – w dawce 20 mg erekcja występuje już po 15 minutach, a maksymalna odpowiedź terapeutyczna pojawia się po około 25 minutach. Lek powoduje łagodne, przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego (maksymalnie -6,9 mmHg dla dawki 20 mg), bez istotnych zmian elektrokardiograficznych, choć w dawce 80 mg może nieznacznie wydłużać odstęp QTc (do 10 ms).
choroba niedokrwienna serca, choroba układu krążenia, ciało jamiste, cukrzyca, cyklaza guanylowa, cykliczny monofosforan guanozyny, depresja, erekcja prącia, fosfodiesteraza, fosfodiesteraza typu 5, funkcja erekcyjna IIEF, hiperlipidemia, inhibitor PDE5, lek przeciwnadciśnieniowy, lek urologiczny, nadciśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, odstęp QT, odstęp QTc, pletyzmografia prącia, prostatektomia, prostatektomia oszczędzająca nerwy, przewlekła choroba płuc, radioterapia, radykalna prostatektomia, tabletka powlekana, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, wardenafil, zabieg chirurgiczny miednicy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji, zaburzenie erekcji organiczne, zaburzenie erekcji psychogenne, zmiana elektrokardiograficzna, zniekształcenie anatomiczne prącia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vardenafil Aristo 20 mg
Wardenafil, będący selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), jest stosowany doustnie w leczeniu zaburzeń erekcji u mężczyzn. Mechanizm działania polega na hamowaniu PDE5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia i ułatwia rozkurcz mięśni gładkich oraz napływ krwi, pod warunkiem wystąpienia pobudzenia seksualnego. Wardenafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, przewyższając hamowanie innych izoenzymów fosfodiesteraz nawet ponad 1000-krotnie, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych. Badania pletyzmograficzne wykazały, że dawka 20 mg umożliwia osiągnięcie erekcji wystarczającej do penetracji (60% sztywności) już po 15 minutach, a efekt terapeutyczny jest statystycznie istotny po 25 minutach. Lek powoduje łagodne obniżenie ciśnienia tętniczego (maksymalne spadki ciśnienia skurczowego do -6,9 mmHg przy dawce 20 mg) oraz nie wywołuje klinicznie istotnych zmian elektrokardiograficznych, choć w dawce 80 mg może nieznacznie wydłużać odstęp QTc (średnio o 10 ms).
choroba niedokrwienna serca, cyklaza guanylowa, cykliczny monofosforan guanozyny, fosfodiesteraza, funkcja erekcyjna, gatyfloksacyna, hiperlipidemia, inhibitor fosfodiesterazy 5, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, lek przeciwnadciśnieniowy, Międzynarodowy Indeks Funkcji Erekcyjnej, moksyfloksacyna, nadciśnienie tętnicze, odstęp QT, pletyzmografia prącia, prostatektomia oszczędzająca unerwienie, radykalna prostatektomia, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenie erekcji, zaburzenie erekcji organiczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tadamen 10 mg
Tadamen, zawierający 10 mg tadalafilu, jest inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE-5) wskazanym do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn, niezależnie od etiologii (organicznej, psychogennej lub mieszanej) oraz stopnia nasilenia dysfunkcji. Mechanizm działania polega na rozszerzeniu naczyń krwionośnych prącia podczas stymulacji seksualnej, co zwiększa przepływ krwi i umożliwia uzyskanie erekcji. Skuteczność leku jest uzależniona od obecności bodźców seksualnych, dlatego pacjent powinien być poinformowany, że Tadamen nie wywołuje erekcji bez odpowiedniej stymulacji. Produkt dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawce 10 mg, jasnożółtych, okrągłych, o średnicy 8,1 ± 0,3 mm, z oznaczeniami „M” i „TL3”.
badanie fizykalne, dysfunkcja erekcyjna, impotencja, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor PDE-5, laktoza, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, rozszerzenie naczyń krwionośnych, stymulacja seksualna, tabletka powlekana, tadalafil, zaburzenie erekcji, zaburzenie erekcji organiczne, zaburzenie erekcji psychogenne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sildenafil Synoptis 100 mg
Syldenafil, selektywny inhibitor fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), jest doustnym lekiem stosowanym w terapii zaburzeń erekcji, działającym poprzez hamowanie rozkładu cGMP w ciałach jamistych prącia, co wzmacnia efekt rozkurczu mięśni gładkich indukowany przez tlenek azotu podczas stymulacji seksualnej. Farmakokinetyka wykazuje, że średni czas do osiągnięcia erekcji o sztywności ≥60% wynosi około 25 minut (zakres 12–37 minut), a efekt może utrzymywać się do 4–5 godzin po podaniu dawki. Syldenafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, przewyższającą inne izoenzymy fosfodiesteraz, co minimalizuje działania niepożądane, choć może przejściowo wpływać na rozróżnianie barw (niebiesko-zielonych) poprzez hamowanie PDE6. Dawka 100 mg powoduje niewielkie, przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego (średnio 8,4 mmHg skurczowego i 5,5 mmHg rozkurczowego) bez istotnych zmian w EKG u zdrowych osób.
choroba niedokrwienna serca, ciała jamiste, ciało jamiste, ciśnienie tętnicze, cyklaza guanylowa, cykliczny guanozynomonofosforan, dławica piersiowa, fosfodiesteraza typu 5, hiperlipidemia, izoenzym PDE5, kurczliwość mięśnia sercowego, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, perymetr Humphreya, pletyzmografia penisa, przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego, radykalna prostatektomia, selektywność syldenafilu, siatkówka oka, stabilna dławica piersiowa, stymulacja seksualna, tlenek azotu, uraz rdzenia kręgowego, zaburzenia rozróżniania kolorów, zaburzenie erekcji, zaburzenie erekcji organiczne, zaburzenie erekcji psychogenne, zwyrodnienie plamki