leczenie beta-adrenolitykami

Leczenie beta-adrenolitykami (inaczej beta-blokerami) stanowi jedną z kluczowych interwencji farmakologicznych w kardiologii. Leki te blokują działanie adrenaliny i noradrenaliny na receptory beta-adrenergiczne, co prowadzi do zmniejszenia kurczliwości mięśnia sercowego, spowolnienia częstości akcji serca oraz obniżenia ciśnienia tętniczego.

Klinicznie beta-adrenolityki stosowane są w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, choroby niedokrwiennej serca, zaburzeń rytmu serca oraz w prewencji wtórnej po zawale mięśnia sercowego. Dodatkowo znajdują zastosowanie w leczeniu jaskry, migreny, drżenia samoistnego oraz niektórych objawów nadczynności tarczycy.

Współczesna farmakoterapia oferuje szeroką gamę beta-adrenolityków o różnej selektywności wobec receptorów beta-1 i beta-2 oraz dodatkowych właściwościach (np. wazodylatacyjnych). Selektywność ta determinuje profil działań niepożądanych – leki kardioselektywne rzadziej wywołują obturację oskrzeli i są preferowane u pacjentów z współistniejącą astmą lub POChP.

Najczęstsze działania niepożądane terapii obejmują bradykardię, hipotensję, zaburzenia przewodnictwa, zmęczenie, zaburzenia snu oraz impotencję. Przeciwwskazania do stosowania beta-blokerów to m.in. astma o ciężkim przebiegu, bradyarytmie, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia oraz wstrząs kardiogenny.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl