hipogonadyzm wtórny

Hipogonadyzm wtórny to stan kliniczny charakteryzujący się nieprawidłowym wydzielaniem hormonów płciowych spowodowanym zaburzeniami na poziomie przysadki mózgowej lub podwzgórza. W przeciwieństwie do hipogonadyzmu pierwotnego, w którym dysfunkcja dotyczy bezpośrednio gonad (jąder lub jajników), w postaci wtórnej dochodzi do niedoboru gonadotropin – hormonu folikulotropowego (FSH) i luteinizującego (LH).

Etiologia hipogonadyzmu wtórnego jest zróżnicowana i obejmuje: guzy przysadki (w tym gruczolaki), stany zapalne, urazy głowy, napromienianie okolicy podwzgórzowo-przysadkowej, zespół pustego siodła, hiperprolaktynemię, niedoczynność przysadki, zaburzenia genetyczne (np. zespół Kallmanna), a także stany ogólnoustrojowe jak niedożywienie, zaburzenia odżywiania czy przewlekły stres.

Objawy kliniczne hipogonadyzmu wtórnego u mężczyzn obejmują zmniejszenie libido, zaburzenia erekcji, zmniejszenie owłosienia typu męskiego, ginekomastię, osteoporozę, zmniejszenie masy mięśniowej i zwiększenie tkanki tłuszczowej. U kobiet obserwuje się brak miesiączki lub oligomenorrheę, niepłodność, suchość pochwy, zmniejszenie libido, zaburzenia nastroju oraz osteoporozę.

Diagnostyka hipogonadyzmu wtórnego opiera się na oznaczeniach hormonalnych (obniżone stężenie FSH i LH oraz obniżony poziom testosteronu u mężczyzn lub estradiolu u kobiet), badaniach obrazowych (MRI przysadki), testach stymulacyjnych oraz ocenie nasienia u mężczyzn. Leczenie polega na suplementacji hormonów płciowych oraz, jeśli to możliwe, usunięciu przyczyny zaburzeń podwzgórzowo-przysadkowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl