sinicza choroba serca

Sinicza choroba serca (sinicze wady serca) to grupa wrodzonych wad serca charakteryzujących się nieprawidłowym przepływem krwi, który prowadzi do zmniejszonego utlenowania krwi tętniczej. Klinicznie objawia się to sinicą – niebieskawym zabarwieniem skóry i błon śluzowych, spowodowanym obecnością zbyt dużej ilości hemoglobiny odtlenowanej w naczyniach powierzchownych.

Do najczęstszych siniczych wad serca zalicza się tetralogię Fallota, przełożenie wielkich pni tętniczych, zespół hipoplazji lewego serca, atrezję zastawki trójdzielnej oraz zespół Eisenmengera. Wady te charakteryzują się przeciekiem prawo-lewym, gdzie krew żylna omija krążenie płucne i przedostaje się bezpośrednio do krążenia systemowego.

Diagnostyka siniczych wad serca obejmuje badanie fizykalne, RTG klatki piersiowej, EKG, echokardiografię, cewnikowanie serca oraz badania obrazowe takie jak TK czy MRI. Leczenie zależy od rodzaju i stopnia zaawansowania wady – może być zachowawcze (farmakoterapia) lub inwazyjne (interwencje przezskórne, operacje kardiochirurgiczne).

Rokowanie w siniczych wadach serca zależy od typu wady, stopnia sinicentralnego, obecności powikłań oraz możliwości korekcji chirurgicznej. Nieleczone wady sinicze często prowadzą do poważnych powikłań, takich jak niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca, udar mózgu, infekcyjne zapalenie wsierdzia czy zespół erytrocytozy z towarzyszącymi zaburzeniami krzepnięcia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl