rak jajnika pochodzenia nabłonkowego

Rak jajnika pochodzenia nabłonkowego (rak nabłonkowy jajnika) stanowi najczęstszy typ nowotworu złośliwego jajnika, odpowiadając za około 90% wszystkich przypadków. Wywodzi się z komórek nabłonka pokrywającego powierzchnię jajnika lub z nabłonka wyścielającego torbiele jajnika.

Wyróżnia się kilka podtypów histologicznych raka nabłonkowego jajnika: rak surowiczy (najczęstszy), rak endometrioidalny, rak jasnokomórkowy, rak śluzowy oraz rak niezróżnicowany. Każdy z podtypów charakteryzuje się odmiennym przebiegiem klinicznym, rokowaniem oraz wrażliwością na leczenie.

Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (USG przezpochwowe, tomografię komputerową, rezonans magnetyczny), oznaczenie markerów nowotworowych (CA-125, HE4), a ostateczne rozpoznanie stawia się na podstawie badania histopatologicznego materiału pooperacyjnego. Rak jajnika jest często diagnozowany w zaawansowanym stadium z powodu niespecyficznych objawów we wczesnym okresie choroby.

Leczenie raka nabłonkowego jajnika opiera się na podejściu wielomodalnym: operacji cytoredukcyjnej (mającej na celu usunięcie całej masy guza lub maksymalne zmniejszenie jej objętości) oraz chemioterapii opartej na pochodnych platyny i taksanach. W przypadkach zaawansowanych stosuje się również leczenie ukierunkowane molekularnie, zwłaszcza inhibitory PARP u pacjentek z mutacjami BRCA1/2.

Rokowanie zależy głównie od stadium zaawansowania w momencie rozpoznania oraz skuteczności pierwotnego leczenia operacyjnego. Pięcioletnie przeżycie waha się od ponad 90% w przypadku wczesnego stadium choroby do poniżej 30% w stadium zaawansowanym.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl