uwięźnięcie

Uwięźnięcie w terminologii medycznej oznacza patologiczne unieruchomienie narządu, tkanki lub ciała obcego w miejscu, gdzie normalnie nie powinno się znajdować lub skąd nie może się swobodnie przemieścić. Najczęściej spotykane przypadki to uwięźnięcie przepukliny, ciała obcego w drogach oddechowych lub pokarmowych, a także uwięźnięcie nerwu.

W przypadku uwięźnięcia przepukliny dochodzi do zaciśnięcia zawartości worka przepuklinowego przez wrota przepukliny, co prowadzi do zaburzenia ukrwienia uwięźniętych struktur. Stan ten wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej ze względu na ryzyko martwicy tkanek. Charakterystycznymi objawami są nagły silny ból, powiększenie i zwiększona bolesność przepukliny, oraz niemożność jej odprowadzenia.

Uwięźnięcie nerwu występuje najczęściej w zespołach cieśni, takich jak zespół cieśni nadgarstka czy zespół cieśni nerwu łokciowego. Długotrwały ucisk na nerw prowadzi do zaburzeń czucia, osłabienia siły mięśniowej oraz dolegliwości bólowych w obszarze unerwionym przez dany nerw. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować fizjoterapię, farmakoterapię lub zabieg operacyjny.

Diagnostyka uwięźnięcia opiera się głównie na badaniu klinicznym, badaniach obrazowych (USG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) oraz badaniach elektrofizjologicznych w przypadku uwięźnięcia nerwów. Szybkie rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania poważnym powikłaniom, takim jak martwica tkanek czy trwałe uszkodzenie nerwów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl